II. Jan Chrzciciel (pM/Q/Lc), Powrót do Galilei (pM-Lc) 3.1. W roku zaś piętnastym panowania cezara Tyberiusza, za Poncjusza Piłata namiestnika Judei, za tetrarchy Galilei Heroda i Filipa, jego brata, tetrarchy Iturei i krainy Trachontis, a Lizaniasza tetrarchy Abileny, 3.2. za arcykapłana Annasza i Kajfasza doszło Słowo Boże na pustkowiu do Jana Zachariaszowego. 3.3. I przyszedł w okolice Jordanu głosząc chrzest skruchy na odpuszczenie grzechów, 3.4. Jak było napisane w księdze mów Izajasza proroka: "Głos wołającego na pustkowiu: Gotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki jego. 3.5. Każdy padół niech będzie wypełniony, a każda góra i pagórek zniesione, drogi krzywe wyprostowane, a nierówne wygładzone. 3.6. I ujrzą wszyscy ludzie zbawienie Boże". 3.7. Mówił więc do tłumów, które przychodziły, aby się dać ochrzcić przez niego: Plemię żmijowe, któż wam pokazał jak uciec przed przyszłym gniewem? 3.8. Wydawajcie więc owoce godne skruchy. A nie próbujcie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam bowiem wam, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. 3.9. A już i siekiera do korzenia drzew jest przyłożona; wszelkie więc drzewo, które nie wydaje owocu dobrego, zostaje wycięte i w ogień wrzucone. 3.10. I pytały go tłumy: Cóż więc mamy czynić? 3.11. A on odpowiadając, rzekł im: Kto ma dwie tuniki, niechaj da temu, który nie ma, a kto ma żywność, niech uczyni podobnie. 3.12. Przychodzili też celnicy, by dać się ochrzcić, i mówili do niego: Nauczycielu, co mamy czynić? 3.13. On zaś rzekł do nich: Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co dla was ustalono. 3.14. Pytali go też żołnierze, mówiąc: A my co mamy czynić? I rzekł im: Nikogo nie plądrujcie ani nie denuncjujcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie. 3.15. Gdy zaś lud oczekiwał i wszyscy w sercach swych rozważali, czy też Jan może nie jest Mesjaszem, 3.16. Sam Jan odpowiedział wszystkim, mówiąc: Ja wprawdzie chrzczę was wodą, ale idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyk sandałów jego. On was ochrzci Duchem Świętym i ogniem. 3.17. W ręku jego jest przetak, by oczyścić klepisko swe i zebrać zboże do spichlerza swego. Zaś plewy spali w ogniu nieugaszonym. 3.18. Wiele też innych dawał napomnień i oznajmiał ludowi Dobrą Nowinę. 3.19. Herod zaś tetrarcha, strofowany przez niego z powodu Herodiady, żony brata swego, i z powodu wszystkiego co Herod uczynił złego, 3.20. przydał do wszystkiego i to, że zamknął Jana w więzieniu. 3.21. A zdarzyło się gdy wszystek lud przyjmował chrzest i gdy Jezus został ochrzczony, i modlił się, że otwarte zostało niebo. 3.22. I zeszedł Duch Święty w postaci cielesnej jak gołębica. I odezwał się głos z nieba: Tyś jest syn mój umiłowany, ciebie sobie upodobałem. 3.23. A Jezus, rozpoczynając działalność, miał lat około trzydziestu. A synem był, jak mniemano, Józefa, [który był synem...] Helego, 3.24. Mattata, Lewiego, Melchiego, Jannaja, Józefa, 3.25. Matatiasza, Amosa, Nahuma, Hesliego, Naggaja, 3.26. Mahata, Mattatiasza, Semeja, Josecha, Jody, 3.27. Johanana, Rezy, Zorobabela, Salatiela, Neriego, 3.28. Melchiego, Addy, Kosama, Elmadama, Era, 3.29. Jezusa, Eliezera, Joryma, Mattata, Lewiego, 3.30. Symeona, Judy, Józefa, Jonama, Eliakima, 3.31. Melei, Menny, Mattaty, Natana, Dawida, 3.32. Jessego, Obeda, Booza, Sali, Naasona, 3.33. [[Aminadaba]], Admina, Arniego, Esroma, Faresa, Judy, 3.34. Jakuba, Izaaka, Abrahama, Tarego, Nachora, 3.35. Seruga, Ragaua, Faleka, Chebera, Szelacha, 3.36. Kainama, Arpachszada, Sema, Noego, Lamecha, 3.37. Metuszelacha, Henocha, Jareda, Maleleela, Kainama, 3.38. Enosza, Seta, Adama, Boga. 4.1. Jezus zaś pełen Ducha Świętego powrócił znad Jordanu. I prowadzony był w Duchu po pustkowiu 4.2. dni czterdzieści, wystawiany na próby przez diabła. W dniach tych nic nie jadł, a gdy one przeminęły, zgłodniał. 4.3. I rzekł do niego diabeł: Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz kamieniowi temu, aby się stał chlebem. 4.4. A Jezus mu odpowiedział: Napisano: „Nie samym chlebem człowiek żyć będzie". 4.5. I wyprowadził go na górę, i pokazał mu wszystkie królestwa świata w mgnieniu oka. 4.6. I rzekł do niego diabeł: Dam ci tę całą władzę i chwałę ich, ponieważ została mi przekazana, i daję ją, komu chcę. 4.7. Jeśli więc ty oddasz mi pokłon, cała ona twoja będzie. 4.8. A odpowiadając Jezus rzekł do niego: Napisano bowiem: „Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu służył będziesz". 4.9. Potem zaprowadził go do Jeruzalem i postawił go na szczycie świątyni i rzekł do niego: Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół; 4.10. Napisano bowiem: "Aniołom swoim przykaże o tobie, aby cię strzegli, 4.11. I na rękach nosić cię będą, abyś nie uraził o kamień nogi swojej". 4.12. A Jezus, odpowiadając, rzekł mu: Powiedziano: „Nie będziesz wystawiał na próbę Pana Boga swego". 4.13. A gdy dokończył diabeł całego wystawiania na próby, odstąpił od niego, aż do czasu. 4.14. I powrócił Jezus w mocy Ducha do Galilei. [DB 4.1a] I wieść o nim rozeszła się po całej okolicznej krainie. [DB 4.37] 4.15. I nauczał w ich synagogach, sławiony przez wszystkich. [DB 4.31] /4.16-30 po 4.37/ 4.31. I zstąpił Jezus do Kafarnaum, miasta galilejskiego. I nauczał ich w szabat. 4.32. I zdumiewali się nad nauką jego, bo z władzą było jego słowo. 4.33. A w synagodze był człowiek, mający ducha, demona nieczystego. I krzyknął głosem wielkim: 4.34. Ech, co nam i tobie, Jezu Nazareński ? Przyszedłeś nas zgubić? Znam cię, kim jesteś: świętym bożym! 4.35. A Jezus zgromił go, mówiąc: Zamilknij i wyjdź z niego. A demon rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządziwszy mu żadnej szkody. 4.36. I zdumienie ogarnęło wszystkich, i mówili między sobą: Cóż to za mowa, że mając władzę i moc nakazuje duchom nieczystym, a wychodzą? 4.37. I rozchodziła się wieść o nim po wszystkich miejscowościach okolicznej krainy. |
Original.. (http://therationalist.eu.org/kk.php/s,1591) (Last change: 17-09-2002) |