>   Philip K. Dick pośmiertnie uznany został prorokiem, który przywrócił gnostycyzm do życia. Geniusz tkwiący w dziełach Dicka dostrzeżono dopiero niedawno.>

>    Człowiek jest święty i prawdziwy, żywym bogiem jest sam człowiek. Nie będziecie mieć innych bogów prócz siebie, czasy, w których wierzyliście w innych bogów, dobiegają kresu i kończą się na zawsze. Philip K. Dick>

Już dosyć dawno napisałem- do szuflady- , że bogów jest tylu ilu ludzi, każdy człowiek jest bogiem więc ma swojego boga, tylko nie każdy (bóg również, hihi) o tym wie.

Potwierdza to, niejako, zdolności nadwiślańskiego narodu* i anegdota o napitym Kowalskim który powiedział zobaczywszy piramidę Cheopsa : eee tam, nie takie rzeczy ze szwagrem za stodołą budowalim...przestaje być, li tylko, bajką...

* zdolności podparte "niebiańską mocą" dopalaczy ...
Pozdrawiam porannie przed budową następnej piram...ups, następnego dachu...

Czytałem wiele książek Dicka (niestety nie wszystkie, dużo ich troche) i jakoś nigdy nie zauważyłem podobnych aluzji. Owszem, wątek boga pojawia się w wielu książkach (np. bardzo ciekawie jest pokazany w "Deus Irae") a wątek mesjasza jest głównym w "Wbrew wskazówkom zegara".

Cała ta historia z wisiorkiem wydaje mi sie mocno naciągana...

Dickowski gnostycyzm, czyli zmaganie się Dicka z rzeczywistością, to najbardziej racjonalne podejście do rzeczy obciętych przez brzytwę Ockhama z jakim sie spotkałem.