>Człowiek dba głównie o siebie-i to dobre

Jakie to dobre, to najlepiej widać na przykładzie naszego biednego kraju, w którym mieszkają sami dbający głównie o siebie, gdzie słychać tylko "ja", "moje", "dla mnie". Dobre jest wtedy, gdy człowiek dba o siebie poprzez dbanie o innych, wtedy buduje się społeczeństwo obywatelskie i cywilizację, co pozwala człowiekowi czuć się bezpiecznym.
   

To się kłóci z zasadami kapitalizmu.

>To się kłóci z zasadami kapitalizmu.

I co z tego? Kapitalizm to nowy marksizm - nie zgadzasz się to do gułagu?

Mówię o podstawach-najpierw trzeba potrafić zadbać o siebie samego,by być w stanie innym służyć pomocą.

>Nawet wprost przeciwnie.
>Wszystko zależy od norm i wartości,jakie mu wpojono i jakie wyznaje
>,ale wielkim nieporozumieniem jest twierdzenie, że pobudki, jakimi się kieruje są s zlachetne.

A kto tak twierdzi?

>Człowiek dba głównie o siebie-i to dobre, bo jak sam o siebie nie zadba, to kto to uczyni?

Z wyjątkiem grupki altruistów, którzy mimo wszystko też dbają głównie o swoje samopoczucie.

Człowiek czyniąc dobro (jak to brzmi,ma dobre mniemanie o sobie i każdy "altruistyczny czyn", wpływa pozytywnie na jego samoocenę-dobrze o sobie myśli, a jeżeli "tym czynem" komuś pomoże, to bardzo dobrze.

>Człowiek dba głównie o siebie-i to dobre, bo jak sam o siebie nie zadba, to kto to uczyni?

Człowiek dba głównie o siebie, i jak każdy by o siebie zadbał to politycy lewicowi byli by bezrobotni i musieli by zacząć wyznawać liberalizm, a to cięższy kawałek chleba. Pasożyty są jedną z częstszych przyczyn nagłego zejścia śmiertelnego wśród zwierząt i ludzi. Motylica wątrobowa. Tasiemce. I wszelkie inne muzgojady. Dajemy radę tylko dlatego, że mało kto przestrzega tych zasad braterstwa i solidarności. Więc, człowiek będąc trochę złym, staje się przez to jeszcze lepszym. Zło jest wymienne na dobro, nadmiar dobra produkuje zło. Inflacja wynikająca z dużych obrotów zjada statystyczną równowagę na rzecz przewagi dobra, i świat jest coraz lepszy. Gdy zaś obroty spadają rośnie marża na dystrybucję dobra, a zło ma wtedy więcej pieniędzy z podatków, żeby sobie kupować dobro, i znowu dobro jest w cenie.

Dobry wieczór

Moim skromnym zdaniem człowiek "z gruntu" nie jest ani dobry, ani zły. Człowiek z natury jest istotą, którą kierują pierwotne instynkty (zjedz, śpij, itd.), istotą którą ewolucja wyposażyła w dar abstrakcyjnego myślenia, inteligencje itd. to wszystko sprawia, że chociażby wymyśliliśmy sobie Boga, czy też pojęcia dobra i zła.

Wyobraźmy sobie "człowieka", który wychowywał się poza cywilizacją (taki Tarzan), zdaje się, że historia zna takie przypadki, ja jednak nie jestem w stanie przytoczyć jakiegoś konkretnego. Człowiek taki z pewnością w swoich wyborach nie kierował by się dobrem lub złem a zaspokojeniem swoich naturalnych potrzeb.
Postępowanie "dobre" lub "złe" jest wynikiem życia człowieka w społeczeństwie. Zgadzam się z autorem co do tego, że człowiek kieruje się tylko własnym zyskiem, bo to naturalne, ale nie koniecznie złe.

Pozdrawiam, Mateusz

Wiele też zależy od tego, jak rozumiemy "dobroć".

---

Ponieważ nie ma najpierwszego początku i ostatecznego końca.