Ratunku bo ogłupieje. W odpowiedzi na moje twierdzenie iż główną przyczyną zarzutów wobec beatyfikacji JPII w kwestii przymykania oczu na wykorzystywanie nieletnich w Krk było m.in. akceptowanie przez papieża istnienia dokumentu Crimen sollicitationis, niektórzy co mniej rozgarnięci intelektualnie katolicy zdają się zaprzeczać powołując się na ustępy, kodeksy i deklaracje, dzięki którym pragną najwyraźniej zanegować liczne mało chwalebne procedury CS jak:

- ustanawianie wewnątrz kościelnych postępowań śledczych wobec podejrzanych księży (nawet przy wyłączaniu tutaj organów cywilnych)
- przenoszenie podejrzanych duchownych na inne parafię
- niszczenie wszelkich zgromadzonych dokumentacji
- groźba ekskomuniki za ujawnienie przez ofiary lub świadków tego co ich spotkało ze strony aktualnie sądzonego księdza
- dowolność w decydowaniu czy, kiedy i w jako sposób upomnieć osobę stanu kapłańskiego wobec którego wysnuwane są podejrzenia o niewłaściwe zachowania

Najprościej rzecz tłumacząc ich stanowisko wygląda następująco:

"To co głoszą wrogowie kościoła to kłamstwo żadne z tych przypadków nie miały miejsca, bowiem regulowały je zupełnie inne przepisy."

Co najciekawsze na "dowód" tego twierdzenia otrzymałem nawet ostatnio wykaz odpowiednich kodeksów oraz rozporządzeń prawa kanonicznego. Poniżej - dla formalności - przedstawię szczątkową treść kilku z nich:

Kodeks Prawa Kanonicznego Benedykta XV z 1917 r. w mocy do 1983 r.

Kan. 2359 §1. Clerici in sacris sive saeculares sive religiosi...
§2. (Wyświęceni duchowni, świeccy czy zakonni... Jeżeli poczynili przestępstwa przeciwko szóstemu przykazaniu dekalogu z młodocianymi poniżej 16 lat lub dopuścili się cudzołóstwa, gwałtu, zoofilii, sodomii, stręczycielstwa, kazirodztwa z krewnymi lub powinowatymi pierwszego stopnia, będą suspendowani, ogłoszeni niegodnymi, pozbawieni wszelkich urzędów, beneficjów, godności czy odpowiedzialności im powierzonych, a w przypadkach szczególnie poważnych usunięci ze stanu duchownego).

Persona humana, Deklaracja Świętej Kongregacji Nauki Wiary zatwierdzona przez Pawła VI 29.XII.1975, podpisana przez kard. Franjo Śepera i abp. Jérôme Hamera.

Kodeks Prawa Kanonicznego Jana Pawła II z 1983 r.

Kan. 1395 § 2. Duchowny, który w inny sposób wykroczył przeciwko szóstemu przykazaniu Dekalogu, jeśli jest to połączone z użyciem przymusu lub gróźb, albo publicznie lub z osobą małoletnią poniżej lat szesnastu, powinien być ukarany sprawiedliwymi karami, nie wyłączając w razie potrzeby wydalenia ze stanu duchownego.

I tutaj zadaję swoje najważniejsze pytanie;
Czy od czasów wybrania na papieża Karola Wojtyły oprócz, albo i zamiast Crimen sollicitationis w Krk obowiązywały inne przepisy w kwestiach związanych z regulowaniem spraw związanych z tymi niewygodnymi kwestiami?
Całość wytoczonych "argumentów" znajduje się na stronie:

wsercupols(*)id=6:warto-przeczytac&Itemid=6

Z góry dziękuje za odpowiedzi i przepraszam za nieco zbyt chaotyczną treść powyższego tematu.