Drodzy koledzy i koleżanki zajmujący się materią stałą, inżynierią strukturalną, oraz - jakże często pomijanym - filozoficznym wymiarem materiałoznawstwa.

Pozwólcie, że otworzę ten wątek pytaniem, które nurtuje mnie od kilku nocy:

Czy każda forma aplikacji siły (nawet w wymiarze mikroskopowym) na połączenie dwóch elementów metalicznych powoduje nieodwracalną degradację ich spójności, czy może istnieje tzw. punkt krytyczny stanowiący barierę poniżej której struktura pozostaje nienaruszona w sensie zarówno klasycznym, jak i kwantowym?

Wiem, że pytanie brzmi prosto. Ale czy na pewno?

Rozważmy przypadek dwóch metali zespolonych metodą spawania łukowego w atmosferze argonu. Na poziomie makroskopowym widzimy spójność. Ale co dzieje się na poziomie mezoskopowym, w domenie defektów sieci krystalicznej i naprężeń szczątkowych?

Czy możliwe jest, że przyłożenie siły poniżej granicy plastyczności inicjuje lokalne oscylacje fononowe, które w sposób skumulowany z czasem prowadzą do topologicznych zmian w strukturze sieci?

Innymi słowy: czy zachodzi kwantowa dekohezja przez akumulację subtelnych fluktuacji naprężeń, niewykrywalnych przez nasze klasyczne instrumentarium?

A jeśli tak - to czy w ogóle możemy mówić o "braku uszkodzenia", czy raczej o niewidocznej zmianie topologii stanu fundamentalnego połączenia, niewidocznej na poziomie czysto mechanicznego modelu?

Niepokoi mnie także wpływ cyklicznych sił o charakterze subkrytycznym - czy naprawdę możemy traktować je jako niegroźne, jeśli teoria zmęczenia materiału (w szczególności w podejściu probabilistyczno-statystycznym a la Weibull) zakłada, że każde naprężenie to potencjalna mikroinicjacja pęknięcia?

Wreszcie, czy połączenia metaliczne w ogóle można traktować jako binarne: "spójne vs. niespójne"?

Być może (jak zasugerował jeden z moich korespondentów z konferencji w Wiedniu) istnieje ciągłe spektrum adhezyjności kwantowej, a nasze pojęcia inżynierskie są jedynie brutalnym przybliżeniem bogatej i subtelnej rzeczywistości kwantowo-materiałowej.

Z góry dziękuję za wszelkie odpowiedzi, komentarze, korekty, polemiki oraz (jeśli to możliwe) diagramy tensora naprężeń w ujęciu Schrödingera.