>cytat : Horyzont zdarzeń [...] jest to granica w czasoprzestrzeni, po przekroczeniu której prędkość ucieczki dla dowolnego obiektu i fali przekracza prędkość światła. (Wiki)

>Czy tu jest symetria tzn. czy do wejścia pod horyzont zdarzeń potrzeba przekroczenia prędkości światła? A jeśli tak, to czy obiekt posiadający masę może tego dokonać? Czy dla takiego obiektu na horyzancie zdarzeń czas się aby nie zatrzymuje ?

Nie zgadzam się z definicją podaną przez Wiki. "Horyzont zdarzeń" to zagadnienie niewidzialności i nie ma to nic wspólnego z prędkością ucieczki . Według Teorii Względności granicę pomiędzy widzialnością i niewidzialnością nazywaną "Horyzontem zdarzeń" ilustruje "Stożek światła".

Niewidzialnymi obiektami obdarzonymi masą są : ciemna materia i czarne dziury. Jak na razie, współczesna nauka oficjalnie nie zna sposobu na obserwację ciemnej materii. Zagadnienie przejścia do niewidzialności dla materii widzialnej jest na etapie badań i eksperymentów a i owszem ma wiele wspólnego z pojęciem czasoprzestrzeni.

Eksperymenty z niewidzialnością prowadzą USA a prawdopodobnie bliscy w wyscigu są również Rosjanie. USA opracowują nową generację niewidzialnego bombowca strategicznego technowink(*)owiec-dalekiego-zasiegu/k6h3t2 a z tego co się domyślam, nie będzie on miał nic wspólnego z maskowaniem.

(23marzec2015-ZbyszekzWarszawy)

>Cite:

Horyzont zdarzeń [...] jest to granica w czasoprzestrzeni, po przekroczeniu której prędkość
>ucieczki dla dowolnego obiektu i fali przekracza prędkość światła.
> (źródło)

>Czy tu jest symetria tzn. czy do wejścia pod horyzont zdarzeń potrzeba przekroczenia
>prędkości światła?
>A jeśli tak, to czy obiekt posiadający masę może tego dokonać? Czy dla takiego obiektu na horyzancie
>zdarzeń czas się aby nie zatrzymuje?
Nie ma takiej symetrii. Wpaść pod horyzont można z dowolną prędkością, jedynie potem z wydostaniem się jest problem.

Trochę analogiczne byłoby coś takiego: jest sobie płaszczyzna nachylona pod kątem 45 stopni do pionu. Będąc poniżej tej płaszczyzny, poruszając się w górę pod kątem do pionu mniejszym niż 45 stopni, zawsze w końcu ją przetniesz i znajdziesz się powyżej. Będąc powyżej, musisz przekroczyć 45 stopni od pionu, aby znowu znaleźć się poniżej.

>Cite:

Horyzont zdarzeń [...] jest to granica w czasoprzestrzeni, po przekroczeniu której prędkość
>ucieczki dla dowolnego obiektu i fali przekracza prędkość światła.
> (źródło)

>Czy tu jest symetria tzn. czy do wejścia pod horyzont zdarzeń potrzeba przekroczenia
>prędkości światła?
>A jeśli tak, to czy obiekt posiadający masę może tego dokonać? Czy dla takiego obiektu na horyzancie
>zdarzeń czas się aby nie zatrzymuje?

Polega to na tym, że nie sama materia porusza się z prędkością światła, gdyż jest to nie możliwe. To sama przestrzeń się rozszerza szybciej niż prędkość światła. Wszystko w ramach tej przestrzeni również się przemieszcza ale już znacznie wolniej od samej prędkości światła a co za tym idzie wolniej od prędkości ekspansji samej przestrzeni. Tu należało by niejako zdefiniować samą przestrzeń i to czym ona w zasadzie jest, brak na tą chwilę jest takich definicji a sama czasoprzestrzeń to bardziej obliczenia i relacje pomiędzy zawierającymi się w niej obiektami fizycznymi, niż coś realnego a jednak rozszerzającego się.