Rudolf Borusiewicz wyrzekł te słowa (ja donosi Metro):

"... dominuje pogląd, że komercjalizacja równa się prywatyzacji. To bzdura, ale idą wybory i nikt nie chce na czas kampanii mieć przypiętej łatki prywaciarza."

Minęło dwadzieścia lat od upadku socjalizmu. W niewielu już krajach na świecie własność państwowa dominuje nad własnością prywatną i wydawałoby się, że nikt już chyba nie ma wątpliwości, która forma własności jest lepsza. Słowa B., wyrwane z kontekstu, sprawiają wrażenie skrajnego idiotyzmu, jakby Polacy byli narodem sowieckich matołów, głosujących tylko na komunistów. Na szczęście aż tak źle nie jest. Kontekst tej wypowiedzi w pewnym stopniu łagodzi jej debilny wydźwięk.

Na tym polega zagadka. Kto nie wie, niech zgadnie, w jakim kontekście B. powiedział takie głupstwo. Przy okazji warto zauważyć, jak bardzo trzeba być ostrożnym, wypowiadając się publicznie; w jaki sposób formalnie prawidłowe wyrwanie z kontekstu (bez zmiany znaczenia, bez zmiany domniemań) może wypaczyć intencje.

Najbardziej mnie zadziwia, że wydawałoby się inteligentny facet może wypowiedzieć się w tak niezręczny sposób, jakby sam wierzył, że łatka prywaciarza jest kompromitującym piętnem. Ludzi takich jak B. (wypowiadających się nieświadomie przy użyciu "nagrań" sowieckiej propagandy) nazywam homo sovieticus, stąd tytuł postu.

A na koniec to, co mnie w tym najbardziej zasmuciło, czyli możliwość, że B. powiedział jednak prawdę o Polakach. W czasach rządów PiS zauważyłem, że łatka intelektualisty czy po prostu człowieka wykształconego jest kompromitująca w oczach PiSamoobrony i jej elektoratu. Dzisiaj przekonuję się, że słowo "prywaciarz", które w czasach PRL brzmiało tak dumnie, dzisiaj już wcale tak dumnie brzmieć nie musi.

Czy B. ma rację? Czy dzisiaj w Polsce prywaciarz jest dla większości Polaków synonimem Złego? Czy Polacy oceniają prywatyzację jako coś złego w ogólnym rozrachunku? Czy możliwe jest, że cytując B. w ten sposób, wcale nie wypaczyłem ani jego intencji, ani przekonań?