 |
Pustka na tle racjonalisty
This plot has expired
Sections of Forum » Bazgroły
| Date of adding | Author | Title | | 16-04-2015 01:23 | Fièvre Intermittente (1919 points)
(banned) | Pustka na tle racjonalisty | Pytając o praktyki i idee kształtujące teatr Zachodu Pradier opowiada historię zasadniczego podziału, dezintegracji ciała i oddalenia od niego, które dokonały się w naszej cywilizacji. W jego opowieści procesy te dokonują się stopniowo, pod nawracającą w poszczególnych epokach presją teoretyzacji i teatralizacji, które to nazwy łączy grecki rdzeń thea - "widzieć", a w tym przypadku "widzieć z oddali". Opisując związki antycznej tragedii i hipokratejskiej myśli medycznej, Pradier pokazuje zarazem, jak jedna i druga usiłowały stawiać opór Arystotelesowskiej filozofii odchodzącej od całościowego ujmowania konkretnych przypadków ku uogólnieniom, co w estetyce zaowocowało przyjęciem koncepcji mimesis i dominacją "estetyki symulacji" (dążenie do naśladowania, kopii, iluzji) nad "estetyką stymulacji" (bezpośredniego oddziaływania na obecnych tu i teraz). Podobna historia powtarza się zdaniem Pradiera w renesansie, kiedy holistyczne ujmowanie człowieka i świata, dostrzegane przezeń w średniowiecznych i renesansowych koncepcjach medycznych i astrologicznych (teoria "humorów" i idea wpływu gwiazd na ludzkie życie tak mocno obecna w dramacie elżbietańskim), ponownie zostaje pokonane przez oddzielenie ufundowane na spojrzeniu. Właśnie wtedy, u źródeł nowożytności, francuski badacz dostrzega dwa wynalazki, które - jego zdaniem - odpowiadają za zachodnie wyobrażenia i praktyki związane z ciałem. Te dwa wynalazki to sekcja anatomiczna i perspektywa sceniczna, które stworzyły nowożytny teatr europejski. W efekcie ich rozpowszechnienia, a nawet uznania za oczywiste i "właściwe" sposoby ujmowania życia, ludzie Zachodu zostali wyzuci z własnych ciał, które nauczyli się postrzegać i pojmować jako obce i widziane z oddali.
|
Author can remove replies violating regulations or out of topic.
Fièvre Intermittente (1919 points)
(banned) | performance studies | Czym są performance studies? Czy ktoś był sesji "Performer - Performatyka - Perspektywy" zorganizowanej przez Instytut im. Jerzego Grotowskiego w Paryżu w listopadzie 2011 roku? Podobno Jean-Marie Pradier mówił bardzo ciekawie i z wielkim zaangażowaniem o odmienności etnoscenologii od tzw. performance studies</>
A może ktoś czytał książkę w której Jan-Maria pisze, że "etnoscenologia wyrasta (przynajmniej częściowo) z podobnych inspiracji jak performance studies, rozwijanych jednak w innym klimacie intelektualnym i kulturowym, w innym języku i przy pomocy innej terminologii".
"W efekcie proponowany przez Pradiera i jego współpracowników całościowy sposób badania życia, w którego centrum umieszczone zostają badania nad przedstawieniami kulturowymi, ideami i praktykami je tworzącymi oraz wyobrażeniami je kształtującymi, choć dokonuje podobnego przejścia od przedstawienia do życia, proponuje perspektywę bardzo odmienną od performatycznej i prowadzi do innych rezultatów niż performance studies".
www.grotow(*)atru-zachodu-wedlug-jeana-mari
|
|
 | | Hodża (11172 points) | Odp: performance studies | >Czy ktoś był sesji "Performer - Performatyka - Perspektywy" zorganizowanej przez Instytut im. Jerzego Grotowskiego w Paryżu w listopadzie 2011 roku?
Jeśli sesja się odbyła, to najprawdopodobniej ktoś był.
Nie Bóg, lecz Człowiek potrzebuje obrony.
|
|
| chętnie racjonalistka (28998 points) | Odp: Pustka na tle racjonalisty |
> "Pytając o praktyki i idee kształtujące teatr Zachodu Pradier opowiada historię zasadniczego podziału, dezintegracji ciała i oddalenia od niego, które dokonały się w naszej cywilizacji. W jego opowieści procesy te dokonują się stopniowo, pod nawracającą w poszczególnych epokach presją teoretyzacji i teatralizacji, które to nazwy łączy grecki rdzeń thea - "widzieć", a w tym przypadku "widzieć z oddali". Opisując związki antycznej tragedii i hipokratejskiej myśli medycznej, Pradier pokazuje zarazem, jak jedna i druga usiłowały stawiać opór Arystotelesowskiej filozofii odchodzącej od całościowego ujmowania konkretnych przypadków ku uogólnieniom, co w estetyce zaowocowało przyjęciem koncepcji mimesis i dominacją "estetyki symulacji (dążenie do naśladowania, kopii, iluzji) nad "estetyką stymulacji" (bezpośredniego oddziaływania na obecnych tu i teraz). Podobna historia powtarza się zdaniem Pradiera w renesansie, kiedy holistyczne ujmowanie człowieka i świata, dostrzegane przezeń w średniowiecznych i renesansowych koncepcjach medycznych i astrologicznych (teoria "humorów" i idea wpływu gwiazd na ludzkie życie tak mocno obecna w dramacie elżbietańskim), ponownie zostaje pokonane przez oddzielenie ufundowane na spojrzeniu. Właśnie wtedy, u źródeł nowożytności, francuski badacz dostrzega dwa wynalazki, które - jego zdaniem - odpowiadają za zachodnie wyobrażenia i praktyki związane z ciałem. Te dwa wynalazki to sekcja anatomiczna i perspektywa sceniczna, które stworzyły nowożytny teatr europejski. W efekcie ich rozpowszechnienia, a nawet uznania za oczywiste i "właściwe" sposoby ujmowania życia, ludzie Zachodu zostali wyzuci z własnych ciał, które nauczyli się postrzegać i pojmować jako obce i widziane z oddali."Pustka, jaka jest, każdy widzi. 
Kiedy każdy mój argument zacznie ci się wydawać genialny, możesz rzucić we mnie zgniłym pomidorem.
|
|
| | Hodża (11172 points) | > Pustka, jaka jest, każdy widzi. Nie każdy. Dzięki tobie odkryłem, że Fievre pisze atramentem sympatycznym. Zatem z tą pustką to taka niby-intelektualna prowokacja. Trochę szkoda. Czekałem na wątek, który będzie naprawdę o niczym - Fievre zdawała się obiecywać podjęcie wyzwania - ale jak widać to daremne oczekiwanie.
Nie Bóg, lecz Człowiek potrzebuje obrony.
|
|
| | Fièvre Intermittente (1919 points)
(banned) | Nawet o niczym gadać dobrze nie potrafię. Ach jaka szkoda.
|
|
To write in this plot, you have to sign in
|
 |
|
