Zacznijmy od być może najpoważniejszej choć prawie nie omawianej przez naukowców. Grafika ważna tutaj i ciekawa: pbs.twimg.(*)NHD9?format=jpg&name=4096x4096To co się dzieje głęboko pod wodą oceanów jest nam gorzej znane niż to co jest na powierzchni Księżyca i Marsa. Wkrótce, w podwodnej wiosce, przybliżymy ludziom świat wybitnie inteligentnych i mądrych (prawie jak człowiek) orek oraz sprytnych ośmiornic. Tylko ile dni tam da się wytrzymać bez katastrofy samopoczucia? Dodam, że opisy wielkich, podwodnych okrętów atomowych, gdzie wojskowi mają nawet salę gimnastyczną i basen, maksymalny czas zanurzenia określają tak: "Limituje go wytrzymałość psychiczna załogi". Skomplikowane urządzenia i materiały chemiczne oczyszczają tam powietrze z dwutlenku węgla i innych rzeczy na ile jest to możliwe ale to nie wystarczy. Dodam też, że jak astronauci lądują na Ziemi to ludzie z ekip otwierających kapsuły mówią o wyczuwaniu nieprzyjemnego zapachu po ich otwarciu. Co prawda znane przysłowie mówi "Od smrodu jeszcze nikt nie umarł, a od świeżego powietrza wielu" ale są zapewne jakieś granice w przyzwyczajaniu się.  Siema _ Wszystkie wszechświaty są wieczne | 
