>Jestem na studiach i chodzę na zajęcia z filozofii. Metafizyka, którą mi podano, była taka, że
>​​zasadniczo jest to badanie natury rzeczywistości. Nie rozumiem tego, jak postrzegamy
>świat przez subiektywną soczewkę, jak możliwa jest metafizyka? Wygląda na to, że brak możliwości
>spojrzenia na świat poza subiektywną soczewką uniemożliwia poznanie, jaki on jest obiektywnie. Czy
>to nie czyni metafizyki bezużyteczną? Czy coś źle rozumiem?

meta - to coś 'po za'(czymś) ; w przypadku metafizyki to coś poza fizyką, a chodzi przede wszystkim o to, że jest to poza ludzką percepcją. Ostatnie stulecia dzięki naukowemu podejściu do tego zagadnienia zaowocowały niezliczoną ilością różnorakich przyrządów i urządzeń, które 'poszerzyły' zakres ludzkiej percepcji (dla przykładu zmysł wzroku zyskał większe pole obserwacji dzięki mikroskopowi i teleskopowi).
Polecam książkę Martina Ressa - "Jest sześć liczb" lub "tylko sześć liczb".
Do metafizyki zaliczamy również mechanikę kwantową nazywaną przez dyletantów 'fizyką kwantową'.
Dążenie ludzkości i człowieka do poznawania niepoznanego nie jest bezużyteczne, - jest to konsekwencja posiadania rozumu. Wiele dziedzin nauki ma swój początek w metanauce - astrologia -> astronomia, kabała -> lingwistyka i inne.
Wiele z tych starych 'dziedzin wiedzy' jest kontynuowanych przez współczesnych uczonych nieuków.
Szczególnym przypadkiem jest chrześcijańska teologia - tam nauczający i nauczani robią wszystko aby zachować koryto, pomimo tego że współczesny świat to nauka i komunikacja przez internet.

>meta - to coś 'po za'(czymś) ; w przypadku metafizyki to coś poza fizyką, a chodzi przede wszystkim o to, że jest to poza ludzką percepcją. Ostatnie stulecia dzięki naukowemu podejściu do tego zagadnienia zaowocowały niezliczoną ilością różnorakich przyrządów i urządzeń, które 'poszerzyły' zakres ludzkiej percepcji (dla przykładu zmysł wzroku zyskał większe pole obserwacji dzięki mikroskopowi i teleskopowi).

Meta albo horyzont, za którym zaczyna się świat niepojety.

Np. ciemna materia jak bóg w niebie będąca wypełnieniem tego, czego nie można w żaden sposób wyjaśnić obserwacjami i obliczeniami.

Słyszę stuki za ścianą ale mam pojęcia co może być ich źródłem. Domyślam się istnienia źródła dźwięku nie potrafię go w żaden sposób wyjaśnić dopóki nie zmienię pozycji i nie zacznę dobijać się do sasiada.

Ciągłość, nieskończoność, niewymierność, wszystko i nic niepojęte w żadnym calu.

Najlepszy mikroskop i teleskop nie zmienią faktu, że prosty mózg nie dokona syntezy bardzo złożonego obrazu.

Niepojęte istnieje i daje się stwierdzić.
Od chwili stwierdzenia niepojętego rozpoczyna się długi i żmudny proces pojmowania niepojętego.

Kiedy już cały świat stanie się mózgiem jednej osoby wówczas będzie dla niej pojęty.

Horyzont zdarzeń jest bliżej niż się nam wydaje.
pl.m.wikipedia.org/wiki/Horyzont_zdarzeń

Tuż za zamkniętymi drzwiami.

---

youtu.be/5VCiU1osa3w

>Jestem na studiach i chodzę na zajęcia z filozofii. Metafizyka, którą mi podano, była taka, że
>​​zasadniczo jest to badanie natury rzeczywistości. Nie rozumiem tego, jak postrzegamy
>świat przez subiektywną soczewkę, jak możliwa jest metafizyka? Wygląda na to, że brak możliwości
>spojrzenia na świat poza subiektywną soczewką uniemożliwia poznanie, jaki on jest obiektywnie. Czy
>to nie czyni metafizyki bezużyteczną? Czy coś źle rozumiem?
omegle xender
I got this,...