Formą unikania egzystencji jest samobójstwo lub ucieczka w uzależnienia od środków odurzających.
Wyznaczanie sobie celów, działanie w obszarze wpływu, dążenie do pozostawienia społeczności lepszą niż zastana, to przejaw ludzkiej dojrzałości.
Osoby które czują się małe stawiają sobie przyziemne cele, poczucie misji świadczy o zaawansowanym rozwoju osobistym.
Poczucie bezsensu wynika z kiepskiej kondycji psychicznej, niekiedy wręcz depresji.
Brak działania to "spoczywanie na laurach" postawa życiowa "jakim mnie Panie Boże stworzyłeś, takim mnie masz".
.

>Brak działania to "spoczywanie na laurach" postawa życiowa "jakim mnie Panie Boże stworzyłeś, takim mnie masz".
okragly

DUCH

---

www.racjonalista.pl/forum.php/s,918349

>Zastanawiam się, czy obsesja na punkcie "celu" i "wpływu" to po prostu
>zmodernizowana wersja eskapizmu. Nie potrafimy pogodzić się z własną małością, więc gonimy za
>wielkimi misjami.
>Czy uważasz, że wola tworzenia sensu to szlachetny impuls, czy tylko kolejny sposób na odwrócenie
>uwagi od bezsensu?
>(Dodatkowo: czy są jacyś filozofowie lub szkoły myślenia, które zgłębiają to napięcie między omegle xender
>działaniem a akceptacją?)

I got it,...