Na jej Pamiętniku młodej lekarki wychowywałem się od dziecka. Z wielką satysfakcją czytałem też inne jej teksty, np. felietony w Tygodniku Powszechnym (gdy akurat przypadkiem wpadł mi w ręce, bo kupować, to go nie kupowałem).
Po wprowadzeniu stanu wojennego została zmuszona do odejścia z Polskiego Radia, gdy "nie wyraziła skruchy" przed komisją weryfikacyjną i kwestionowała kompetencje jej członków do oceny dziennikarzy. (...) W 2007 odmówiła złożenia oświadczenia lustracyjnego; w oświadczeniu przesłanym redakcjom prasowym napisała: "Chcę się w ten sposób pożegnać z moimi słuchaczami, ponieważ nie napisałam pisemka, które należało podpisać, aby udowodnić, że się nie jest wielbłądzicą".
No i w ogóle.
Cześć Jej pamięci.
Author can remove replies violating regulations or out of topic.
Każde życie się kończy i szkoda końca każdego życia, ale weźmy pod uwagę, że akurat to życie trwało bez mała 93 lata i było piękne. Pewnie, że tym większa strata, ale i jest kogo wspominać, i za co wspominać:
Ewa Szumańska dla chorego Kaczmarka pisała dialogi w ten sposób, że Janek miał do zagrania przed mikrofonem pojedyncze słowa: tak, nie, no. Realizatorzy specjalnie dla niego inaczej ustawiali mikrofony. Jeden z odcinków "Lekarki" nagrali nawet w szpitalu. (źródło)
Ja też się wychowałem na radiowym "Studio 202, "60 minut na godzinę", a także telewizyjnym Laskowiku, Kabarecie Starszych Panów, Kabareciku Olgi Lipińskiej. Ech... gdzież te czasy.
Za egzegezę poza eklezją auto-da-fe (graffiti - Wrocław pl. Nankiera 1986)
>Każde życie się kończy i szkoda końca każdego życia, ale weźmy pod uwagę, że akurat to życie trwało bez mała 93 lata i było piękne. Pewnie, że tym większa strata, ale i jest kogo wspominać, i za co wspominać:
Zgadzam się, ale i tak mi smutno. Od niedawna zapoznaję się z jej dorobkiem powieściowym. Piękna literatura, piękny, ciekawy człowiek.
"Nie masz bowiem na tej Ziemi szaleństwa bestii, którego by nie przewyższył nieskończenie obłęd człowieka" H. Melville
>Ja też się wychowałem na radiowym "Studio 202, "60 minut na godzinę", a także telewizyjnym Laskowiku, Kabarecie Starszych Panów, Kabareciku Olgi Lipińskiej. >Ech... gdzież te czasy.
Jakże Cię rozumiem...też kompletnie mnie nie przygotowano na te wszystkie mam talenty czy inne tańce z gwiazdami.
