Weekend miniony spędziłem w Łodzi, włócząc się po mieście bez smartfona, przewodnika, mapy i ściśle wytyczonych celów - must see "do zaliczenia". Najciekawsze okazały się oficyny oraz klatki schodowe łódzkich kamienic - pamiętających czasy "Ziemi Obiecanej". Ostały się w nich okazałe relikty minionego czasu. Często zaniedbane, zrujnowane, pokiereszowane zębem czasu - ale przez to tym bardziej wzruszające i przemawiające do wyobraźni. Kostka brukowa - nadal przedniej jakości, bramy żelazne - solidne, trwałe, estetyczne, secesyjne ornamenta na sufitach czy ścianach, witraże w oknach klatek schodowych, dębowe schody nadal służące mieszkańcom, czy też szykowne ich poręcza, mogące uchodzić w wielu wypadkach za perełki kowalstw artystycznego'
Na Pietrynie zadziwiła mnie szczególnie tablica memorialną następującej treści:

"W tym miejscu znajdował się Teatr i Zajazd Paradyż, w którym nie zagrawszy roli Otella zmarł 7 sierpnia 1867 roku IRA ALDRIGE, urodzony 24 lipca 1807 roku w NY, pierwszy w dziejach Czarnoskóry tragik szekspirowski. Osiągnął sławę międzynarodową. Pochowany na Cmentarzu Ewangelicko - Augsburskim w Łodzi"

Znalazłem później Jego grób na cmentarzu jak wyżej - stosunkowo niedaleko od mauzoleum Grohmanów. Nawet zdjęcie nagrobne aktora się zachowało

Łódź wyśmienicie nadaje się do długich rajdów per pedes. W dwa dni stuknąłem ponad 40 kilometrów.
Ludzi jest mało, ruch samochodowy niewielki, ulice szerokie, ceny niższe niż w innych miastach tej wielkości - a wszędzie pełno wykwintnej Secesji, której odkrywanie czyni ze spacerów jak wyżej zajęcie tak samo ekscytujące intelektualnie jak i służące...zdrowiu i kondycji.

pl.wikipedia.org/wiki/Ira_Aldridge