,,Boże światłości! Ty znasz wszelka tajemnicę serca mojego i wszystkie moje przewinie nia są Ci wiadome. Oświeć mię ażebym i ja poznał jak dotąd życie moje prowadziłem, abym się dobrze z sumieniem mojem porachował…”

Pan Jezus po męce i śmierci na krzyżu za nasze grzechy ustanowił Sakrament Pokuty w dniu Zmartwychwstania. W tym dniu ukazał się Apostołom i powiedział: ,,Weźmijcie Ducha świętego, którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane.” I tym sposobem Pan Jezus dał Apostołom władzę odpuszczania człowiekowi grzechów po chrzcie popełnionych, która przeszła od nich na biskupów i kapłanów. To im powierzamy swoje największe przewinienia i sekrety, choć nie jest to łatwe bo z trudem udaje nam się przełamać lęk a czasem brak ufności do spowiednika
Jestem w stanie całkowicie zaufać kapłanowi ale czuję lęk przed spowiedzią, ponieważ wstydzę się wyznać swoje grzechy, opowiadać o swoich słabościach i tych najgorszych rzeczach popełnionych w życiu. Nawet najbliższej mi osobie nie opowiadam o tym o czym mówię kapłanowi podczas spowiedzi. Lecz wiem i mam pewność, że ksiądz nigdy nikomu o tych złych uczynkach nie powie i zachowa to dla siebie – w to ufam.
Mój brak ufności do spowiednika bierze się z tego, iż boje się reakcji księdza w trakcie spowiedzi. Nie wiem czy się zdenerwuję czy też wzburzy, a może zrozumie i pouczy.
Martwię się także, tym co sobie o mnie pomyśli. Wiem jest to dziwne , że człowiek nie wstydzi się grzeszyć a wstydzi się później do grzechów przyznać przy spowiedzi –ale tak właśnie jest.
Pragnę być z kapłanem w jak najlepszych stosunkach i nie chcę tego aby ksiądz kiedy go widzę myślał tylko o mnie źle, czyli o moich grzechach, chcę aby się uśmiechał.
Onieśmiela mnie spowiedź bo właśnie wtedy rozmawiam z kapłanem na tematy tabu, czyli o moich wadach, błędach życiowych i złych uczynkach, o mojej gorszej stronie duszy.
Trochę trudno jest o tym mówić osobie, której się w ogóle nie zna. Aby zaufać komuś potrzeba wiele czasu, ale wiemy, że kapłana obowiązuje tajemnica spowiedzi także łatwiej mi jest przyznać się do grzechu kapłanowi niż osobie, którą znam od lat i która może komuś o naszej rozmowie powiedzieć. Mam nadzieje, że kapłan nie tylko podczas spowiedzi, ale także w codziennych kontaktach będzie moim powiernikiem i osobą , której mogę zaufać i zwrócić się z problemami, a także podzielić się swoimi radościami. Ufam , ze pomoże mi w każdej trudnej sytuacji zachowując dyskrecję. To kapłan mnie chrzcił i Jego widzę przy ołtarzu, a także w konfesjonale, to mój ksiądz i wierzę, że w jego osobie jest ze mną sam Pan Jezus. To przeświadczenie towarzyszy mi przy spowiedzi świętej i pozwala zaufać kapłanowi i szczerze wyznać wszystkie moje grzechy po mimo wszystko.

jeśli chcesz o coś zapytać pisz 443061