Naszła mnie taka myśl i proszę o opinie co o tym myślicie?
Celem przykazań jest cel oczywisty – dokładne określenie jak powinien zachowywać się człowiek doskonały. Tylko, po co być doskonałym skoro to jest trudniejsze niż „droga na skróty”? Trzeba było wymyślić nagrodę, którą otrzymywałby człowiek przestrzegający wszystkich praw, będący doskonałym – było to wieczne szczęście w formie Raju. Lecz jeżeli jest nagroda to i musi być kara i to nie byle jaka– musi być straszna, aby ludzie się jej obawiali. Więc stworzyli oni piekło i Szatana – anioła, który zbuntował się przeciwko Bogu. To on był źródłem wszelkiego zła– ludzie w ten sposób spersonifikowali wszelki ból, którego doświadczali. Jeżeli człowiek podążał za Szatanem (czyli łamał przykazania – boskie prawo) jego dusza była mu oddawana. Ale oczywiście pójście za Szatanem do jego mrocznego królestwa nie mogłoby być niczym przyjemnym, aby zniechęcić ludzi, którym przyszłoby do głowy sprzeciwić się Bogu. Dlatego wykreowali obraz piekła jako miejsca, gdzie dusze rzekomo miałyby być poddawane wiecznym cierpieniom, bólowi – co skutecznie odstrasza każdego – nikt nie lubi bólu. Ale zwróćmy też uwagę na jedną rzecz – chrześcijaństwo pochodzi z judaizmu, religii Żydów, następców Izraelczyków, czy Hebrajczyków – Szatan stanął po stronie proroka Balaama, który był jakoby wrogiem Izraelitów, ponieważ namawiał ich do wierzenia w Baala (boga burzy), co uważali za zgubę ponieważ Baal był jednym z bogów Amorytów, których pokonali nim spotkali Balaama – czyli mówiąc prościej Szatan był po stronie Amorytów – wrogiego plemienia – stąd uosabianie go ze wszelkim złem. Czy jego zło, okrucieństwo miało fundamenty polityczne?