Don Kichot był błędnym rycerzem i dlatego też popełniał błędy. Gdyby był racjonalistyczną, swoje wyobrażenie przetestował by metodą sensoryczną, czyli mówiąc prościej organoleptyczną. Czasem jednak "zbieranie guzów" nie pomaga, bo i tak zostaję się przy swoich wyobrażeniach.

>Jak to możliwe, że walcząc z wyobrażeniem rycerza, Don Kichot dostał w łeb skrzydłem
>wiatraka?
Myślę, że tak samo, jak możliwe jest pośliznąć się na skórce od banana biegnąc na tramwaj

>pośliznąć się na skórce od banana biegnąc na tramwaj

W "temacie" tramwajowym, to olej słonecznikowy polecamy!
(Bułhakow i ja)

A tak na poważnie Zbysławie, jest to zderzenie wyobrażeń z rzeczywistością. Coś jak Twój Roman Karski z "Gier marcowych". Kończy się guzami na łbie, albo i gorzej...

   Czy jeszcze ktoś nie zrozumiał pytania?
.

>   Czy jeszcze ktoś nie zrozumiał pytania?
Zaryzykuję, że nawet Ty go nie rozumiesz.
.

>Zaryzykuję, że nawet Ty go nie rozumiesz.
   Nie wykluczone. Punkt widzenia autora zawsze jest tylko jednym z możliwych punktów, tych zaś, jak wiadomo, jest nieskończona ilość.
.

>   Punkt widzenia autora zawsze jest tylko jednym z możliwych
Pozostając mimo podpowiedzi bez widoków na własne rozwiązanie posłużę się punktem widzenia pożyczonym z innego wątku. Może się i tu nada?
.

>Zaryzykuję, że nawet Ty go nie rozumiesz.

Jest takie rozumienie rozumienia, które upatruje w nim jakiegos niewzruszonego punktu widzenia, biblijnej opoki niemalże. Czegoś, do czego wraca się jak do domu, jak do dogmatu: nawet wbrew logice i zdrowemu rozsądkowi. Odprawę takiej postawie dał już Sokrates: wiem, że nic nie wiem. Lub: rozumiem, że nie rozumiem. Byc może nie chodzi w ogóle o rozumienie. Rzucasz temat... Reszta jest po prostu jam-session...

>   Jak to możliwe, że walcząc z wyobrażeniem rycerza, Don Kichot dostał w łeb skrzydłem wiatraka?

Don Kichot nie dostał w... łeb!

"A gdy kopia trafiła w skrzydło, wiatr je obrócił z taka furią, że połamało kopię i porwało za sobą konia razem z jeźdźcem, odrzucając go mocno poturbowanego na pole. Sanczo Pansa popędził mu na ratunek co sił w ośle, a zbliżywszy się spostrzegł, że Don Kichot nie może się ruszać. Tak ciężki był jego upadek wraz z Rosynantem."

Rozdział VIII pt. "o wielkim powodzeniu, jakie miał dzielny Don Kichot w straszliwej i niesłychanej przygodzie z wiatrakami"

Skrzydłem dostał koń Rosynant, a Don Kichot poturbował się głównie w wyniku upadku:

"Niech się dzieje wola Boża! - westchnął Sanczo Pansa. Pomógł mu podnieść się i wsadził na półżywego Rosynanta."

Gdyby dzisiaj Don Kichot atakował jakąś farmę wiatrową [u Cervantesa wiatraków było 30] to Sanczo Pansa nie miałby co zbierać. Końcówka skrzydła współczesnej elektrowni wiatrowej potrafi zasuwać z prędkością 200 km/h, długość dochodzi do 60 m, a jego masa idzie w tony.

Pozdrawiam

>Końcówka skrzydła współczesnej elektrowni wiatrowej...

   Tak nawiasem pytając, Sławku, co to jest, ta "końcówka" skrzydła? I gdzie znajduje się "średniówka", a gdzie "początkówka"?
.

>>Końcówka skrzydła współczesnej elektrowni wiatrowej...
>   Tak nawiasem pytając, Sławku, co to jest, ta "końcówka" skrzydła? I gdzie znajduje się "średniówka", a gdzie "początkówka"?

Którym "nawiasem" pytasz? Okrągłym ( ) , kwadratowym [ ] , czy klamrowym { } ?
Ze względu na gabaryty skrzydła elektrowni wiatrowej nie jestem w stanie zmieścić się z odpowiedzią w nawiasie. Łamy portalu nie są aż tak szerokie. Możesz się o tym przekonać klikając w poniższy link:

www.lmglasfiber.com/upload/lm_615.swf?lang=en

Zapewne znajdziesz tu odpowiedż na wszystkie nurtujące Cię pytania - od początku do końca!

PS.
Gdybyś miał jakiś problem z... wiatrem!
pl.youtube.com/watch?v=dSuATu4Kgq4&feature=related
Z najlepszymi życzeniami i jeszcze serdeczniejszymi pozdrowieniami...

---

Nie moje wina, że moja mina niektórym przypomina teorię Darwina

>   Jak to możliwe, że walcząc z wyobrażeniem rycerza, Don Kichot dostał w łeb >skrzydłem wiatraka?

Mój znajomy miał mniej szczęścia: uważał się za Jezusa, ale udało mu się powiesić.

Jak długo nie dostanę w łeb skrzydłem wiatraka - będę się trzymał wersji z rycerzem...

---

Prawo jest jak płot - żmija zawsze się prześliźnie, tygrys zawsze przeskoczy, tylko bydło stoi i czeka.

>   Jak to możliwe, że walcząc z wyobrażeniem rycerza, Don Kichot dostał w łeb skrzydłem
>wiatraka.

Mam wrażenie, że to nie "trudne" pytanie, lecz "niewygodne" i nie dla ateistów, ale dla wierzących.

>   Jak to możliwe, że walcząc z wyobrażeniem rycerza, Don Kichot dostał w łeb skrzydłem
>wiatraka?
Widocznie walka z wyobrażeniami kończy się kontuzją. Jeśli zbyt mocno wierzymy swoim zmysłom tracimy przez to wgląd na autentyczność rzeczywistości nas otaczającej. Rozum w konfrontacji z imaginacją doprowadza do pomieszania zmysłów i czynów absurdalnych. Z boku to wygląda na obłęd, podczas gdy przeżywający swoje wyobrażenie człowiek jest przekonany o prawdziwości swoich czynów. Czyli taka postawa z góry skazana jest na porażkę.
Abstrahując od tego co pisałam wyżej:
Przypomniał mi się pewien cytat odnośnie Don Kichota:"Byle smród co walczy z wentylatorem uważa się za Don Kichota"

---

A kiedy strzyżesz owieczki, opowiadaj im bajeczki.

Jego wyobraźnia pominęła Latającego Holendra, który jak wiadomo wiatraczne śmigła do napędu używa.
Przelatywał właśnie