Łoskot elektryczny.

Łoskot elektryczny niesie tu dnia chwile,
pełen nowych zmysłów stad otwiera oczy,
barwy w głębiach mózgów pisze ostrym brzmieniem,
mięśnie zgina kurczem i energię łowi.

Na dwóch stanów siatkę dzieli wszystkie fale,
żar słoneczny rzeźbi w rozpalonych głowach,
strome szczyty wiatru ściera w słowa małe,
przestrzeń wciąż obarcza gąszczem różnych wołań.

Wchodzi między kształty, bada ich fakturę,
pisze lepką pamięć, wrażeń sto ujmuje
w jeden krótki utwór, w barwność swych gatunków.

On wciąż czymś handluje, a zawarciem umów
bawi się bezwiednie; wagę ciał zgaduje
ich symetrią mocną, w której zamknął burzę.

18 września 2009
Wrocław