>Jak coś takiego rozpatrywać?
Nie rozpatrywać. Taki pręt musiałby przenosić naprężenia z prędkością większą niż światło, co jest sprzeczne z postulatem. Bryła sztywna jest niemożliwa w STW więc nawet teoretycznie nie ma sensu jej rozważać.

Dokładnie tak

>Taką mam ciekawostkę: mamy obracający się pręt. Gdzieś w połowie jego ramion mamy prędkość liniową
>zbliżoną do prędkości światła (np. 0,99c). Jaka będzie prędkość liniowa na krańcach pręta? Jak coś
>takiego rozpatrywać?
Jako połamany pręt.

Sam kiedyś zastanawiałem się nad tym zagadnieniem. Co by było, gdyby stworzyć wirówkę, której końce poruszają się z prędkością światła. Jeśli osiągnięcie naprężeń jest sprzeczne z postulatem TW, co zacznie się dziać z łopatkami wirówki, kiedy zaczną zbliżać się do prędkości krytycznej?

>Taką mam ciekawostkę: mamy obracający się pręt.
W ramach zbliżonych "ciekawostek" można jeszcze wspomnieć paradoks Ehrenfest'a, a w dalszej kolejności rozpatrzyć wirujące układy odniesienia w OTW, przechodząc do jednego z najciekawszych rozwiązań równań Einsteina tj. rozwiązania Kerra - tam to dopiero dzieją się ciekawe rzeczy.

>Taką mam ciekawostkę: mamy obracający się pręt. Gdzieś w połowie jego ramion mamy prędkość liniową
>zbliżoną do prędkości światła (np. 0,99c). Jaka będzie prędkość liniowa na krańcach pręta? Jak coś takiego rozpatrywać?

Normalnie, czyli z rotacji - prędkość styczna rośnie liniowo z r: v_s = wr.
A obserwacja końców których v_s przekracza c to już inna sprawa (STW wysiada przy dużych prędkościach... czyli z grubsza powyżej 0.1c).

>Taką mam ciekawostkę: mamy obracający się pręt. Gdzieś w połowie jego ramion mamy prędkość liniową
>zbliżoną do prędkości światła (np. 0,99c). Jaka będzie prędkość liniowa na krańcach pręta? Jak coś
>takiego rozpatrywać?
Jadę samochodem z prędkością zbliżoną do prędkości światła (0,99 c). Z lewej wyprzedza mnie motocyklista. Jaka jest jego prędkość i jak to możliwe ?

>Taką mam ciekawostkę: mamy obracający się pręt. Gdzieś w połowie jego ramion mamy prędkość liniową
>zbliżoną do prędkości światła (np. 0,99c). Jaka będzie prędkość liniowa na krańcach pręta? Jak coś
>takiego rozpatrywać?

Aby środek pręta obracał się z c najpierw musi końcówka pręta obracać się z c. według TW cząstka posiadająca masę nie może osiągnąć c, bo energia by była nieskończona więc prędkość światła nie zostanie osiągnięta.

>>Taką mam ciekawostkę: mamy obracający się pręt. Gdzieś w połowie jego ramion mamy prędkość liniową
>>zbliżoną do prędkości światła (np. 0,99c). Jaka będzie prędkość liniowa na krańcach pręta? Jak coś
>>takiego rozpatrywać?
>Aby środek pręta obracał się z c najpierw musi końcówka pręta obracać się z c. według TW cząstka posiadająca masę nie może osiągnąć c, bo energia by była nieskończona więc prędkość światła nie zostanie osiągnięta.
To nie takie proste. W akceleratorach potrafimy strzelać cząstkami materialnymi z prędkością 0,9c w przeciwnych kierunkach. Oczywiście 0,9c jest w naszym nieruchomym układzie odniesienia.
Jakkolwiek z punktu widzenia cząstki druga cząstka leci z prędkością mniejszą od c, to dzieje się tak z powodu spowolnienia czasu. Jakkolwiek spowolnienie czasu dla cząstki stabilnej to szalenie kontrowersyjne pojęcie, bo nie wiadomo, jak ona ma to spowolnienie odczuwać! Przechodząc do porządku nad tym zagadnieniem można dojść do wniosku, że taki pręt da się rozkręcić dowolnie blisko c dzięki efektowi spowolnienia czasu- o ile da się utrzymać zwartość pręta.
Pozdrawiam

---

Zastanów się, czy swoim powyższym postem nie uraziłeś moich uczuć religijnych. Jestem ateistą- czczę Święty Spokój.

No tak dowolnie blisko c, ale tej prędkości nie osiągnie. Jedynie cząstki bez masy mogą to zrobić a z takich ten pręt się nie składa choć pewnie dla tych prędkości już by pręta nie było. Teoria jak teoria może kiedyś zostanie obalona i przekroczymy prędkość światła a wtedy podróże w czasie na nas czekają.

>Przechodząc do porządku nad tym zagadnieniem można dojść do wniosku, że taki pręt da się rozkręcić dowolnie blisko c dzięki efektowi spowolnienia czasu- o ile da się utrzymać zwartość pręta.

Taki pręt czy też cząstki da się rozpędzić już chyba do 0.99c dzięki polu elektrycznemu.

>>Przechodząc do porządku nad tym zagadnieniem można dojść do wniosku, że taki pręt da się rozkręcić dowolnie blisko c dzięki efektowi spowolnienia czasu- o ile da się utrzymać zwartość pręta.
>Taki pręt czy też cząstki da się rozpędzić już chyba do 0.99c dzięki polu elektrycznemu.

Czas jest zbyt wolny i nie nadąża... może należałoby czas rozpędzać, wtedy te cząstki automatycznie pójdą za nim.