AA: Próbowałem podkreślić ogromną wagę poczucia humoru dla człowieka. W przyszłym roku będziemy w stanie otworzyć w Krakowie Centrum Badań Humorologicznych. Na Uniwersytecie Jagiellońskim, tam gdzie pracuję, mamy Katedrę Wielokulturowości i przy niej zrobimy seminarium międzywydziałowe: badanie humorologii. Mamy paru ludzi, którzy zajmują się humorem na poważnie. To znaczy, badają semantykę humoru, dlaczego coś jest śmieszne, jakie są warunki. Jednocześnie chcemy też współpracować z satyrykami. Okazuje się, że humor jest jednym z przejawów myślenia paradoksalnego. Jeśli człowiek zauważy te paradoksy, to jest niezależny od tego pędu owczego. Ma prawdziwą wolność intelektualną i emocjonalną. W związku z tym, humor jest w stanie wyrwać człowieka ze stałości. Człowiek z natury jest leniwy i przyjmuje dogmaty jako symbole spakowanej rzeczywistości. Wtedy jest wygodniej żyć oraz dokonywać wyborów. Natomiast ta wygoda życia jest w rzeczywistości kastracją intelektualną. Jeśli nie ma on poczucia humoru, które to rozłoży w jednej chwili, to jest niewolnikiem swoich własnych ustaleń, planów, dogmatów. Brałem już udział w pracach psychologów, badających wpływ humoru na twórczość. Brano mnie jako instruktora - rozśmieszacza, mającego rozbawić konkretną grupę ludzi. Drugą grupę brał pod opiekę taki inhibitator - osoba, która miała za zadanie ich "przymulić". Obie grupy miały do wykonania takie same zadania. I okazało się, że "moja" grupa radziła sobie dwa razy szybciej i dwa razy lepiej. Po prostu człowiek rozbawiony jest wytrącony z utrwalonego, schematycznego układu, w którym działać twórczo nie może, ponieważ niektóre zadania wymagają wyjścia poza ten układ.