Mocarz nad mocarzy dla dusz stał się katem zalewa przesytem pochłaniając makiem jak tytan swój żywioł manifestujący ocieka brudem i nigdy nie zakończy
Upodli nas, zniszczy, zmieni w kamienie zaniknie już nawet samotne cierpienie przepadnie wiara w istnienie człowieka oto zarządca z swym czasem nie zwleka
Cóż mogę począć aby plan mu zniweczyć? spaść z piramidy czy śnić sen człowieczy? co dobre ,co złe zostawić w oddali? czy czekać aż gorycz od wnętrza mnie spali?
Oddaje głos w nicość ,jego tam nie ma nie osądzi mnie nawet cesarz podziemia wszystko to fikcja ,iluzja i obłuda przestałem już wierzyć we wszelakie cuda.
Author can remove replies violating regulations or out of topic.
>> pochłaniając makiem >Jak się pochłania makiem? >Werdykt: forma kuleje, treść mętna. Pozdrawiam.
Bodaj Słonimski wyraził się o koledze literacie: Treść bardzo piękna, forma misterna, wolę Sternową od wierszy Sterna. A co do maku, to widzę dwie ścieżki: opiumową, i jak makiem zasiał. Bo żeby baba siała mak, to raczej niemożliwe.
>>> pochłaniając makiem >>Jak się pochłania makiem? >>Werdykt: forma kuleje, treść mętna. Pozdrawiam. >Bodaj Słonimski wyraził się o koledze literacie: Treść bardzo piękna, forma misterna, wolę Sternową od wierszy Sterna.
To co napisał Tuwim też pasuje (a przynajmniej początek):
Po pierwsze złe wiersze Po drugie za długie Po trzecie hańba takiemu poecie Po czwarte nic nie warte [...]
