Jezus, w swoich naukach, wielokrotnie korzystał z formy przypowieści. Nawiązywały one do codziennych czynności, zachowań ludzkich, elementów tradycji, przyrody itd. Miało to pomóc słuchaczom w lepszym zrozumieniu jego, bądź co bądź, nowatorskich nauk. Nigdy jednak nie posunął się Jezus tak daleko, jak w czasie ostatniej wieczerzy, kiedy podając apostołom chleb i wino mówił: "...jedzcie ciało moje..." i "...pijcie krew moją..."

Tak przynajmniej stoi w ewangeliach, ale coś tu zostało chyba pomieszane, w rezultacie czego zrobiła się uczta kanibalów i wampirów, jedzących ludzkie ciało i pijących ludzką krew. Nie mniej zastanawiające jest to, że przez 2 000 lat nikt nie starał się tego naprostować i przeprosić wiernych za pomyłkę w interpretacji prawdziwych słów Jezusa.

Wydaje mi się, że nieświadomie połączono dwa epizody ostatniej wieczerzy, a mianowicie częstowanie współbiesiadników (apostołów) chlebem i winem przez gospodarza wieczerzy, Jezusa, z późniejszym jego nawołaniem/prośbą do nich, nauczania innych tego, czego on sam nauczał, czyniąc to na jego pamiątkę.

Tak byłoby lepiej, prawda ?, jednak nadal pozostaje pytanie: komu, i dlaczego, zależało na włożeniu w usta Jezusa tak kompromitujących porównań, nie mających sobie równych w całym, 3-letnim nauczaniu Jezusa, bo nie wydaje mi się, że on sam mógł tak powiedzieć ?