>Przykładowo - Człowiek porusza się z prędkością światła w odniesieniu do samego światła.
Very cwane!!!!
Niech się latarka głowi!!!

>Czy można określić ruch, obierając za punkt odniesienia
>cząstkę nieposiadającą masy? Przykładowo - Człowiek porusza
>się z prędkością światła w odniesieniu do samego światła.
Szkoda tylko, że nie da się być w tym układzie, ani niczego zmierzyć.

   Załóżmy że wiążemy układ odniesienia z fotonem. Jak wiadomo foton ma masę spoczynkową równą zero. Tak więc w wybranym przez nas układzie odniesienia fotonu nie ma. To prosta manifestacja faktu zerowej masy spoczynkowej. Okazuje się więc, że związaliśmy układ odniesienia z niczym.

   Równie dobrze moglibyśmy więc negować prawdziwość wniosku wynikającego ze STW o nieosiągalności prędkości światła przez obiekty o niezerowej masie spoczynkowej zakładając, że układ odniesienia porusza się względem człowieka z prędkością światła. Takie założenie nie ma jednak żadnego sensu fizycznego. Z podobnym skutkiem moglibyśmy założyć że układ odniesienia porusza się względem człowieka z dwukrotną prędkością światła i twierdzić na tej podstawie, że obaliliśmy STW, gdyż człowiek w takim układzie poruszałby się właśnie z dwukrotną prędkością światła.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Koniec tego wątku, dziękuję za odpowiedzi, już wszystko rozumiem. Nie uczyłesm się jeszcze o tym w gimnazjum, ale zawsze mnie to nurtowało, wybaczcie mi jakieś drobne błędy, bo z fizyki jestem raczej przeciętny...

---

Ciekawe kiedy ciekawość istnienia po doczesnym istnieniu pokonuje instynktowną walkę o życie, przetrwanie...