Dźwięk oceanu (Telefon do brata)

Księżyc jak łódź płynie ponad oceanem,
północ już w Chennaju, plaża tonie w mroku,
woda ją zagarnia, przypływ miota fale,
jak przybyszów obcych ze srebrnego globu.

Jakieś kroki dźwięczą w smolnych, gniewnych toniach,
biorę swój telefon, wciskam numer brata,
w Polsce jest wigilia, a ja zamiast słowa,
wielki szum wybieram żywych form praświata.

Muszle pod stopami miażdżę niewidoczne,
w pustce statki płyną do wielkiego portu,
ja nagrywam piany ciepłych mórz owoce.

Niechaj lecą z wiatrem, który skrzydła słone
w wielkiej dali napiął, gotów już do lotu,
gwiazdy w jego piórach skrzą się wielkookie.

25 grudnia 2010
Chennai