gadzety superlumialne:
en.wikipedia.org/wiki/Superluminal_motion

Prędkość obserwowana wielokrotnie powyżej c, np. strumienie o prędkości 6c z galaktyki M87.
Jak to powstaje w praktyce?



Wyliczamy z opóźnień światła i otrzymujemy:
v_o(a) = v_x / t = v * sin a / (1 - v/c cos a)

Dla jakiego kąta otrzymamy największą prędkość?
Normalnie - z ekstremum funkcji:

v_o(a) = v_max dla: cosa = v/c; czyli:

v_max = v * gamma; co dla v ~ c daje: c * gamma;

Jaka będzie obserwowana jasność - energia takiego obiektu?

E_obs = E_out * gamma, czyli to co w liniowych akceleratorach.
normalna kumulacja promieniowania z różnych punktów, w czasie lotu cząstki.
Nie ma tu żadnej gimnastyki - relatywistyki, czysta klasyka.

To było tylko dla źródła punktowego, a teraz wyobraźmy sobie, że cały strumień świeci i zasuwa pod kątem!
Co się stanie - jaki będzie obrazek i energia?

To było dla płaszczaków, a teraz przestrzenny przypadek:
niech strumień zasuwa spiralnie, oś spirali celuje prosto w nas, cząstki wirują dokoła tej osi, czyli trzymają ten kąt a.
Co tu wyjdzie?

Naiwni fizycy wyliczają sobie od 100 lat zwyczajne efekty nożycowe za pomocą trików matematycznych - dylatacji czasu i kontrakcji przestrzeni.