Rok temu dokładnie.

Nie będę się o tym rozpisywać - bo nie umiem, nie lubię i nie chcę.

Tylko Hołd Jej pamięci chcę złożyć.

Miałem ongi Zaszczyt się z Kowalską przyjaźnić i gadu-gadać całe noce po dzień biały.
Przy jednej z tych gadu-gadek przesłałem jej ten oto fragmencik z Les Indes galantes Jeana-Philippe'a Rameau - który Ją zachwycił.

Pomyślałem sobie więc, że coś z tej samej beczki mogłoby się Jej, jako Hołd, spodobać:

Regnez plaisirs et jeux

...Słusznie i Pięknie śpiewa Patricia Petibon

...i każdym ruchem, słowem i oddechem śpiewała Kowalska, kiedy była.

A jeśli nie kłamie Księga Ping, to wszyscy po śmierci zdajemy sobie sprawę, że to tylko sen był, a naprawdę jesteśmy nieśmiertelnym szczypiorkiem z Saturna.

To ja bym chciał rosnąć choć mniej-więcej w Jej pobliżu.

Jeszcze dodam: www.youtube.com/watch?v=ySRs4tvdzHM

Trochę brak mi słów - i mnie to wścieka; ale też i jasne, że dla Niej słów zawsze zabraknie...

Uściski i Mrrrrum-Mruuuuummmm... Jej pamięci.