Kluczowa rola wojny domowej w Syrii

Wzro­sto­wi siły Pań­stwa Is­lam­skie­go w ostat­nim cza­sie naj­bar­dziej sprzy­jał chaos w Syrii i po­wsta­nie prze­ciw­ko al-Asa­do­wi. Eks­pert PISM za­uwa­ża jed­nak, że o ile można było roz­wa­żać udzie­le­nie wspar­cia umiar­ko­wa­nej opo­zy­cji sy­ryj­skiej, to jed­nak za­rów­no groź­ba uży­cia siły przez Obamę po ataku che­micz­nym na przed­mie­ściach Da­masz­ku, jak i plan do­zbra­ja­nia opo­zy­cjo­ni­stów, na­tra­fi­ły na opór ame­ry­kań­skiej opi­nii pu­blicz­nej oraz czę­ści kon­gres­me­nów.

- Ogra­ni­czo­no się więc do ro­syj­skiej pro­po­zy­cji roz­bro­je­nia re­żi­mu z broni che­micz­nej, co dało al-Asa­do­wi prze­strzeń do dal­sze­go tłu­mie­nia re­be­lii. Naj­ła­twiej oczy­wi­ście było mu po­ko­nać tą umiar­ko­wa­ną opo­zy­cję, słabo wy­szko­lo­ną i źle uzbro­jo­ną - pod­kre­ślił Lo­renz. - Eks­tre­mi­ści w tym cza­sie sta­wa­li się głów­nym gra­czem po stro­nie opo­zy­cji i mogli po­łą­czyć się z eks­tre­mi­sta­mi z Iraku. W efek­cie tych wszyst­kich czyn­ni­ków Is­lam­skie Pań­stwo uro­sło w siłę i mogło prze­pro­wa­dzić sku­tecz­ną ofen­sy­wę - dodał.

Egipski socjolog i działacz praw człowieka Sa'ad Al-Din Ibrahim napisał w gazecie egipskiej "Al-Masri Al-Yawm": "Nie ma właściwszego określenia na tych, którzy nazywają siebie ISIS... niż 'neonaziści' lub 'neo-Tatarzy', są oni bowiem rasistami jak naziści i morderczymi barbarzyńcami jak Tatarzy. Szkodzą islamowi bardziej, niż ktokolwiek mu zaszkodził przez 1400 lat, tj. przez całą historię muzułmanów, od początków misji Mahometa w siódmym stuleciu..."[...]