>Chopin - komponował muzykę z metronomem na fortepianie, lewa ręka utrzymywała cały czas jednakowe
>tempo metronomu, a tylko prawa przyspieszała lub zwalniała. Wszyscy wykonawcy utworów Chopina
>ignorują ten fakt, grając szybciej/wolniej obiema rękami, aby wzbudzać większe emocje w słuchaczach.

Wprawdzie temat interpretacji i na ile jest lub nie jest zgodna z praktyką wykonawczą epoki czy zamierzeniem kompozytora jest szalenie ciekawy, to nie bardzo przyznam rozumiem to, jak można przyspieszać bądź zwalniać "jedną ręką" tylko, bez ciągłego rozjeżdżania się taktów linii melodycznej i akompaniamentu, co zawsze jest odbierane jako dysonans rytmiczny i robi ogólne wrażenie totalnego bałaganu. Pierwsze akcenty taktu muszą się pokrywać (z drobnymi wyjątkami, które zwykle jednak są wyraźnie w zapisie uwzględnione), nie ma innego sposobu, by nie powstawało wrażenie, że grają dwie osoby, które w dodatku nie nadążają za sobą.

---

Dixi et salvavi animam meam

Nie mam o tym wszystkim pojęcia, po prostu przekazałem informacje podane w audycji radiowej.

Szopen był genialny. Lewa ręka grała jedno, prawa grała drugie. Wszystko jednak łączy się przecudnie w rzecz, którą nazywamy harmonią. Gdy geniusz wirtuoza fortepianu łączy się z wirtuozerią kompozytorską otrzymujemy Szopena

>Chopin - komponował muzykę z metronomem na fortepianie, lewa ręka utrzymywała cały czas jednakowe
>tempo metronomu, a tylko prawa przyspieszała lub zwalniała. Wszyscy wykonawcy utworów Chopina
>ignorują ten fakt, grając szybciej/wolniej obiema rękami, aby wzbudzać większe emocje w słuchaczach.
Chyba to chodzi o chwilowe przyśpieszanie tempa prawej ręki co nie oznacza "rozjeżdżania" się linii melodycznych. Nie mówiąc już o rubato gdzie pojawia się pewna niestabilność tempa ale z zachowaniem harmonii linii melodycznych obu rąk.