W wątku zatytułowanym: "Cytatów czar - XIII. Twainowskie analogie szokujące.", napisałem w jego finale, "iż zdaniem wielu speców ( w tym legendarnego, wiedeńskiego nauczyciela gry na fortepianie Leszetyckiego - rodem z Łańcuta) ręce Gabriłowicza były wzorcowo pod względem budowy anatomicznej ukształtowane do gry na fortepianie - i w tym zakresie podobno nie znalazł on sobie równego do dnia dzisiejszego." Otóż stanowczo deklaruję, iż z dniem dzisiejszym zarzucam ową opinię. Jest inny pianista, na którego ręce należy złożyć laur jak wyżej. Niech się jednakże filsemici niepotrzebnie nie turbują. Otóż nastepcą Gabriłowicza jest inny Żyd, asymilowany, polski Żyd, nazwiskiem Mieczysław Horszowski - także - nota bene uczeń Leszetyckiego!!! Żył on ponad sto lat i do samego końca wyśmienicie grał, dając publiczne koncerty. Podrzucam linki do audycji na temat i nagrania na Youtube z możliwością wysłuchania gry pianisty w wieku - uwaga - 99 lat!!! Proszę zwłaszcza zwrócić uwagę na allegretto bethovenowskie. Jakaż technika i to w takim wieku!!! W wieku 99 lat zdecydowania większość ludzi nie żyje, ci co żyją są w zdecydowaniej większości warzywami większymi lub mniejszymi, a tu tymczasem taka gra, taki styl, taka maestria - dowód na fantastyczną kondycję psycho - fizyczną pianisty. Zdumiewa fakt, iż w tak zaawansowanym wieku kości, mięśnie, stawy i chrząstki artysty były w tak doskonałym stanie.
Niewiele gorzej wypada w tej konkurencji Artur Rubinstein , który dożył 95 lat mając na swoim koncie 80 lat publicznej działalności artystycznej, w tym około 6000 koncertów i recitali : szara-przy(*)binstein-moje-dugie-zycie.html
Nie da się jednak ukryć, że nawet dla niego czas był nieubłagany. Dlatego najchętniej sięgam po nagrania Rubinsteina sprzed 1950 r. Zjawiskowe są, między innymi, nagrania obu Koncertów fortepianowych Szopena z 1937 r., zwłaszcza Koncertu e-moll op. 11.
"U nas, brat brata kocha, ale swoją drogą, Poluje na okazyę, by go kopnąć nogą". - Mikołaj Biernacki
