W 1945 Polska utraciła Wołyń na wschodnich rubieżach kraju i ...odzyskała Wołyń na rubieżach zachodnich. Poprawna słowiańska nazwa wyspy Wolin brzmi bowiem Wołyń.

Nazwa taka pojawia się już w roku 1188. Jeszcze przed powrotem Wolina do Polski, wybitny polski onomasta i historyk, prof. Stanisław Dołęga-Kozierowski, w Atlasie Nazw Geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej z 1934 roku przedstawił nazwę Wołyń. Na wojskowej mapie z 1937 także umieszczono polski egzonim Wołyń. W 1945 komuniści postawili Kozierowskiego na czele Komisji dla spraw Przywrócenia Nazw Słowiańskich na Przyodrzu pomimo, że był on księdzem katolickim! W efekcie po wojnie również przyjęto nazwę Wołyń, lecz w 1946 została ona zmieniona na Wolin.

Nazwa Wołynia pochodzi od mlecznego boga Wołosa. Całe ujście Odry ma wołowo-wieprzową toponimię. Odra kończy się trzema wodnymi ramionami, niczym wchodzący w Bałtyk Trójząb:
1) rzeką Pianą, której strzeże miasto niemieckie Wolgast, który po słowiańsku dawniej brzmiał Wołogoszcz;
2) rzeką Świną, której strzeże Świnoujście (od XIX wieku w polskich publikacjach używano poprawnej słowiańskiej formy Świnia, która w 1949 została zmieniona na niemiecką Świnę;
c) rzeką Dziwną, której strzeże Wołyń.
Odra kończy się więc Woł-yniem, Świnią oraz Woło-goszczą.



Goleniów po wojnie nazywał się Gołonóg. Nazwa Golinog pojawia się już w roku 1220, a w 1248 w formie Golenoge. W 1945 komisja słowiańska pod przewodem księdza Kozierowskiego przyjęła polską nazwę stosowaną na mapach przedwojennych: Gołonóg. W 1946 została ona zmieniona na Goleniów.