Yuval Noah Harari to żydowski futurysta, którego książki cieszą się na świecie ogromną popularnością. Uchodzi on za sui generis topowego eksperta od prognozowania przyszłości. Drogę do błyskotliwej kariery utorowała mu książka pt. "Sapiens. Od zwierząt do bogów” - w której zaprezentował swoją wizję ewolucyjnego sukcesu osiągniętego przez homo sapiens.
Okazuje się jednak - po bliższym spojrzeniu - że poglądy żydowskiego futurysty bliższe są pseudonauce i szarlatanerii - niż naukowemu darwinizmowi - a jego książki bazują nie tyle na naukowym dorobku - co są odzwierciedleniem marketingowych potrzeb bossów z Doliny Krzemowej - w tym jego przyjaciela Marka Zuckerberga.
W przywołanej powyżej książce Harari stawia absolutnie pseudonaukową tezę o racjonalnym charakterze ewolucji, jej celowości oraz jej doskonałości w przypadku homo sapiens. Tezy takie dyskwalifikują żydowskiego futurystę jako naukowca i sytuują go zdecydowanie bardziej na polu teologii niż nauki.
Zainteresowanych problemem odsyłam do podlinkowanego tekstu Wojciecha Orlińskiego z weekendowego wydania Gazety Wyborczej - w którym podanych jest cały szereg innych szarlatańskich tez pseudonaukowca Harariego.


"Yuval Noah Harari zrobił błyskawiczną karierę dzięki książce „Sapiens. Od zwierząt do bogów”, w której przedstawiał swój pogląd na to, jak to się stało, że jeden gatunek ssaków opanował planetę. Książkę tę czytałem z mieszanymi uczuciami.Odwróćmy pytanie Harariego: jak to się stało, że izraelski historyk podbił intelektualne salony? Odpowiedź jest bardzo prosta: Harari kocha Dolinę Krzemową miłością gorącą i odwzajemnioną.
W 2015 r. sam Mark Zuckerberg zareklamował jego debiutancką książkę, a w dzisiejszym świecie rekomendacja cesarza internetu to odpowiednik średniowiecznej bulli papieskiej. Wszyscy się rzucili do czytania Harariego, a że dla wielu – zapewne także dla samego Zuckerberga – to była pierwsza tego typu lektura, zachwytom do dziś nie ma końca.
Jedenaste – bogaćcie się Trudno, znów wyjdę na wschodnioeuropejskiego zrzędę, ale przeczytałem wiele książek polskich autorów na ten sam temat – jak działa ewolucja, skąd się wziął człowiek i dokąd zmierza. Władysław Kunicki-Goldfinger, Marcin Ryszkiewicz i oczywiście Stanisław Lem pisali o tym mądrzej i ciekawiej (a z zachodnich autorów dodałbym Jareda Diamonda, Irenäusa Eibl-Eibesfeldta, Konrada Lorenza i Hoimara von Ditfurtha, których książki pasjami pożerałem w czasach studenckich). Wydaje mi się, że Harari po prostu nie rozumie ewolucji. Fachowcy, jak prof. Władysław Kunicki-Goldfinger, przedstawiają ją jako proces biegnący – cytując jego słowa – „znikąd donikąd”.


wyborcza.p(*)ie-bedzie-wojny-harari-ma.html