Sumienne rozważanie treści " nie zabijaj" chroni przed szybkim samousprawiedliwieniem , że " ja nikogo nie zabiłem, więc mnie ono nie dotyczy". Większość ludzi, czyli zaprogramowanych w ten sposób maszyn ogranicza się jedynie do bezpośredniego zabójstwa zamierzonego - które co prawda istotnie stoi na pierwszym miejscu - ale w długiej hierarchii. Zakaz ten obejmuje także przerywanie widocznej ( zaawansowanej )ciąży, eutanazje , samobójstwo. We wszystkich tych przypadkach winni są również ci , którzy współdziałają. W bardzo szerokim rozumieniu ; bezpośrednio pomagają , namawiają, finansują, akceptują, wspierają , nie odwodzą od takich decyzji lub pomagają dostarczyć niezbędne środki.
* Uważam, że dalsza część powinna dotyczyć wyłącznie osób pełnoletnich - zważywszy na omawiane fakty autentyczne.

Zaglądając na różne fora internetowe można dojść do wniosku, że zabójstwo człowieka jest zdarzeniem o wielu obliczach od humorystycznego po filozoficznego. Pytanie :
"jak zabić człowieka" wywołuje lawinę odpowiedzi , ale trudno jest dopatrzeć się ( doczytać ) aspektu dramatu i nieodwracalności tego faktu. Ważniejsze w tych dyskusjach okazywały się " praktyczne aspekty" dla przykładu
1 Czy lepiej skręcić kark?
2 Czy podać truciznę?
3 Czy skoczyć z wysokości?

Tutaj zapodaje wymowny przykład 42- letniego mieszkańca Wielkiej Brytanii, który powiesił się w piątek wieczorem w swoim mieszkaniu. Wiadomość ta choć przygnębiająca , nie byłaby wyjątkowa gdyby nie fakt, że nagranie tego, jak się wiesza ukazało się " na bieżąco" dzięki kamerze internetowej na jednym z popularnych czatów. Tuż przed śmiercią rozmawiał na czacie ze sporą grupą internautów o zamiarze samobójstwa. Ktoś powiadomił policję, niestety , było już z późno i reanimacja nie dała rezultatów. Wśród osób, które uczestniczyły w tym przerażającym pod wieloma względami widowisku były różne reakcje - od poczucia humoru „ ale ty koleś masz” , po " ależ nam śmierć obcych ludzi spowszedniała".
Łatwo sobie wyobrazić - dzięki Internetowi - jak łatwo może dojść do konfrontacji z taką osobą, ale trudno jest to sobie uświadomić, iż sami moglibyśmy być ostatnią osobą z którą samobójca miała kontakt lub dosłownie rozmówcą.

Inny przykład.

" Mam 14 lat i nie chce dłużej żyć. Chce się zabić. Ale jak to zrobić bezboleśnie i tak, żeby nikt mnie nie odratował. Czy ktoś zna dobry sposób?"

Pytający to najczęściej zagubieni w dzisiejszych realiach nastolatkowi i niestety- bardzo często otrzymują odpowiedź. Mało tego. Autorzy takich " przepisów" , wysyłają nie tylko instrukcje na skuteczne odebranie sobie życia. Czasami nawet dołączają truciznę.

Są nieszczęśliwi, nie widza sensu w swoim życiu , nie potrafią poradzić sobie ze swoimi problemami. Uważają , że jedynym rozwiązaniem ich problemów jest śmierć , im szybciej tym lepiej. " Pomocy" szukają w Internecie. Na apele samobójców bardzo często odpowiadają ludzie , którzy rzeczywiście chcą im pomóc.. w odebraniu sobie życia.

Jak więc właściwie rozumieć wielu chętnych, którzy ochoczo zaoferowali swoją pomoc w popełnieniu samobójstwa gdy przeczytali na blogu zacytowaną prośbę kilkunastolatki ?

ps

Liczę , że po tym wątku wiele osób uświadomi sobie , jak może być ważne, to co piszemy i jaki może mieć wpływ, przynajmniej dla niektórych osób ( niekoniecznie przyszłych samobójców ) dużo rzeczy nie napisałem, dużo trzeba samemu przemyśleć. np.
Jak ktoś chce być Bogiem - proszę bardzo- może istotnie stać się w tym przypadku "wyrocznią" .