O pseudonaukowej szarlatanerii Zygmunta Freuda traktował wątek zatytułowany: "Freud = Fraud = Oszust"! (www.racjonalista.pl/forum.php/s,757660) zawierający - między innymi - link do recenzji najnowszej i najbardziej kompletnej jego biografii, drastycznie demaskującej i odbrązawiającej postać "ocja pscyhoanalizy". W wątku owym kwestia uzależnienia Freuda od Kokainy została ledwo muśnięta. Tymczasem warto temu zagadnieniu poświęcić zdecydowanie więcej czasu. Okazuje się bowiem, iż Freud nie tylko tworzył swoje teorie psychoanalityczne będąc pod mocnym wpływem kokainowego ćpunu (przykładem, książka "Objaśnianie marzeń sennych" oraz pogląd, iż: "sny to droga królewska do podświadomości") - ale także przyczynił się w sposób bardzo istotny, może nawet najistotniejszy, do rozpropagowania i szerokiego używania tego narkotyku naprzód przez elity Belle Epoque, później zaś przez rzesze zwyczajnych śmiertelników.
Zainteresowanych problemem zapraszam do lektury podlinkowanego materiału

"If this all sounds like the ramblings of a man who's just hoofed an industrial-sized line of cocaine, then that's probably because psychoanalysis owes its emergence to Freud's protracted dabbling with the stuff, which back then was a freely available if expensive over-the-counter medicine. And not only did cocaine influence psychoanalysis – from the discovery of the "royal road to the unconscious" in dreams, and the therapy based on that, to the intellectual discipline itself – but Freud influenced the number of nostrils into which cocaine found its way. Indeed, according Dominic Streatfeild, author of Cocaine: An Unauthorised Biography, "If there is one person who can be held responsible for the emergence of cocaine as a recreational pharmaceutical, it was Freud."

www.vice.c(*)nced-the-work-of-sigmund-freud