Gnosienne numer 1 Erica Sati - to najlepsza, moim skromnym zdaniem, dźwiękowa ilustracja stanu schizofrenicznego jaka kiedykolwiek została wykreowana. Sati mistrzowsko operuje dysonansem. Jego skontrastowane dźwięki wwiercają się w mózg i wprawiają go w rodzaj bezwładu i stuporu.
Polecam - odważnym - wsłuchanie się w podlinkowany utwór.
Delektując się Satim, nieustannie doświadczam skojarzeń z Morrisonem i "The Doors". Jest coś do bólu psychodelicznego w tym króciutkim majstersztyku. Ciekawym, czy i w tym przypadku - absynt odegrał swą chwalebną role w kreacji arcydzieła?

www.youtube.com/watch?v=PLFVGwGQcB0