Posłuchajcie com widział, com zasłyszał później
Od piewców i kpiarzy wydarzeń minionych,
A doniosłych! Ciekawe czasy - było raźniej
Gdym z przyjaciółmi bił się w stronach niezmierzonych,
Ach!... Jak wtedy zielona trawa była a bez
Pachniał jak nigdy wcześniej i później, nie kłamię!
Zapytajcie starego Rybaka, niech mnie giez
Ugryzie w kościsty zad jeżeli wam tu łżę!
Gdzie lazurowa przystań, iglice wysokie
Pnące się do sklepienia błękitnego jak sen
Błogi sprzed narodzenia świata przepięknego,
Bo krasny on choć straszny niczym żałobny tren,
Lament matki nad martwym dzieciątkiem bolesny,
Bezsilny jęk żebraka przy rogatkach miasta,
Któremu zaraz ulży bo balast cielesny
Zrzuci i poleci tam skąd byt nasz wyrasta,
Boleścią nad boleść jest zdrada towarzysza,
Gdy ufnie oddajesz mu siebie a on wbija ci nóż
W plecy i odchodzi, hen! gdzie dlań korzyść słodsza,
Ryzykiem jest zawierzyć drugiemu ale cóż...
To życie ze wszystkimi barwami Stworzenia,
Dramaturgią zwątpienia i uniesieniami,
Orszak boga pijaństwa, rozpusty... Marzenia
I droga ich spełniania! Jesteśmy pionkami
W grze Potęg co w niebiosach grają nieśmiertelne
Partie. Czym poświęcenie? Dla Nich powszedniością,
Dla nas oznacza to śmierć, ciosy kosy celne,
Przyjmijmy uroczyście losu przeciwności
Godnie, z lekkim uśmiechem niewinnego dziecka,
Dążmy do tajemnicy piękna Dawnych Epok,
Niech ma się na baczności fałszywość zdradziecka,
Czynem strzaskana będzie aż spłynie krwawy sok.

Brakuje mi wprawy, może sporo czytam ale mało piszę (tyle co Tutaj).