Często widzę teorię psychoanalityczną przedstawianą jako ramy dla zrozumienia i opisu ludzkich zachowań. Ale ogólnie, jeśli samozwańczy filozofowie i psychoanalitycy używają podobnych zestawów narzędzi, aby odpowiedzieć na podobne pytania, gdzie przebiega linia podziału między praktykami? Czy to samo zjawisko psychoanalityczne, o którym pisze Lacan, jest filozoficzne, gdy obok niego pojawia się nazwisko Hegla?