Wyobraźcie sobie dowolny materialny przedmiot oraz jego dowolny ruch. Wyobraźcie sobie, że dla pewnego obserwatora ten przedmiot znajduje się za nieprzenikalną ścianą i wszystko co w związku z nim może obserwować to jego zmieniający się cień. Obserwator nie zna ani przedmiotu ani jego ruchu, może jedynie obserwować, analizować i syntetyzować wzorce rzucanego cienia.

Sprawny obserwator dla rzucanego cienia będzie mógł stworzyć pewną statystykę, określić częstotliwości i pola, na które z pewnym prawdopodobieństwem padnie cień. Doskonały obserwator ustali na podstawie cienia jego źródło, określi ruch i materię.

Spójrzcie na urządzenie i proces:
vm.tiktok.com/ZGJT6SvvU/
i odpowiedzcie czy wykonany program obejmował korekty w procesie wynikające z dodatkowej analizy zdarzeń, czy przebiegł w całości bez korekt?
Czy urządzenie zatrzymałoby się w wyniku nieprzewidzianych okoliczności, czy wykonałoby cały proces do końca, pomimo nieprzewidzianych zmian?

Czy losowość w przyrodzie to wynik ograniczenia naszych narządów?

Gdyby losowość naprawdę istniała wówczas jaki sens miałaby praca naukowa, skoro losowość to zerwanie związku przyczynowo-skutkowego? Co taki naukowiec miałby odkryć skoro za horyzontem nie kryje się nic?