Oczywiście, tą granicą jest ilość dostępnych fotonów pochodzących od odległego obiektu, z których da się złożyć czytelny obraz. Bo żaden obiekt nie odbija światła od siebie w formie uporządkowanej wiązki laserowej - choć ta też ulegałaby po drodze tłumieniu choćby przez gazy w galaktykach - lecz pod różnymi kątami. Im dalej tym mniej informacji o obiekcie.
Drugą przeszkodą jest względna prędkość oddalania się obiektów od ziemi i skończona prędkość światła co wyznacza granicę w postaci obserwowalnego wszechświata, która jednak zależy od tego jak daleko ów obiekt powstał i jak dawno.
Obecnie tą granicą jest odległość ok. 13.8 mld. lś.,dalej nie widać nic, gdyż światło z tak dużej odległości jeszcze do ziemi nie dotarło.

>Czy teoretycznie znamy absolutną granicę tego, co możemy uchwycić za pomocą astrofotografii? Nie
>jestem jednak pewien, czy "astrofotografia" jest właściwym terminem, więc zadając
>pytanie, zachowaj pewną swobodę.

Ten limit jest od dawna znany, i wynosi około 40-50 mld ly.

To wynika ze statystyki i około 1/24 (informacji) jest tu limitem.

rozkład normalny i te sprawy...

e^-x = 1/24 => x = ln(24) = 3.2

3,2 x 14 mld ly = 45 Gly.

R = 14 Gly - to ta stała zaniku promieniowania w kosmosie: R = c/H.

>>Czy teoretycznie znamy absolutną granicę tego, co możemy uchwycić za pomocą astrofotografii? Nie
>>jestem jednak pewien, czy "astrofotografia" jest właściwym terminem, więc zadając
>>pytanie, zachowaj pewną swobodę.
>Ten limit jest od dawna znany, i wynosi około 40-50 mld ly.
>To wynika ze statystyki i około 1/24 (informacji) jest tu limitem.
>rozkład normalny i te sprawy...
>e^-x = 1/24 => x = ln(24) = 3.2
>3,2 x 14 mld ly = 45 Gly.
>R = 14 Gly - to ta stała zaniku promieniowania w kosmosie: R = c/H.

A co to jest to 1/24? Skąd to się bierze?

>Czy teoretycznie znamy absolutną granicę tego, co możemy uchwycić za pomocą astrofotografii? Nie
>jestem jednak pewien, czy "astrofotografia" jest właściwym terminem, więc zadając
>pytanie, zachowaj pewną swobodę vlc.onl/ .
i got this...