>Bycie ateistą oznacza brak wiary w Boga.
>Ale czy to oznacza brak wiary w życie pozagrobowe?
Wiara w życie po śmierci jest absurdem i dziwolągiem logicznym smierć i życie to dwa różne stany psychiczne. Z fizycznego punktu widzenia po śmierci materialne ciało ulega rozpadowi, - ludzkość próbowała różnistych metod konserwacji martwego ciała i robiono to aby utrzymać wiarę w istnienie po wygaśnięciu w mózgu i rdzeniu kręgowym jakichkolwiek impulsów elektromagnetycznych.
Wymyślono mechanikę kwantową przez wielu nazywaną błędnie fizyką kwantową. Powstało wiele teorii odnośnie kwantowych bytów powiązanych z duszą.
Wyraz dusza pochodzi od słowa dech~oddech i jest związany z powietrzem atmosferycznym, - w czasach gdy ludzkość nie miała pojęcia o materii występującej naturalnie w takim stanie skupienia wymysły o duszy i związanym z nią istnieniem po śmierci wydawały się uzasadnione i były argumentem przekonywującym wątpiących. Gzy w żadnym przypadku nie przenoszą informacji o osobowości osobnika i choć mawiano gdy ktoś umarł, że 'wyzionął ducha' - to nie był to duch tego osobnika.
Odnośnie spekulacji istnienia osobniczego w formie 'świadomości' również religianci ogłupiają siebie i innych przy pomocy gmatwania pojęć i używania ich w niewłaściwym znaczeniu. Poza tym aby zachodziły jakiekolwiek zjawiska kwantowe niezbędny jest udział żywego obserwatora(!!!!!), umarły nie może być obserwatorem gdyż nie funkcjonują jego zmysły.
Zarówno wierzący jak i ateiści bełkoczący o życiu po śmierci mają wiele błędów poznawczych w rozumowaniu, a błędy te są wynikiem celowo wadliwej edukacji.
Dla przykładu w starożytnym Izraelu byli uczeni w piśmie - Sadyceusze i Faryzeusze, ci piersi negowali życie po śmierci, zaś ci drudzy byli gorliwymi wyznawcami tej idei, ale jakby co to osoby z kręgów Sadyceuszy byli redaktorami ksiąg Tory.
W Hinduizmie najwyższym stanem jest nirwana - to słowo tłumaczone na język polski znaczy dosłownie wygaśnięcie( umysłu ). Gdy wygaśnie umysł osobnik przechodzi w stan nicości - jego materialne ciało wraca do matki natury i atomy z tego ciała poprzez łańcuch pokarmowy różnych stworzeń po jakimś czasie mogą stać się częścią innego rozumnego człowieka, - nigdy nie było i nie będzie możliwości aby materia mogła w ten sposób przenieść jakiekolwiek informacje o osobowości zmarłego na nowego osobnika. To co decyduje o osobowości i rozumności nazywa się EDUKACJA( z hebrajskiego eduk = upobożnianie ), edukacja zaczyna się dopiero po narodzinach.
Jedyne co zostaje po zmarłym osobniku to pamięć (góra dwa-trzy pokolenia) i napis na kamieniu nagrobkowym. W szczególnych przypadkach osobnik może znaleźć się w podręcznikach do historii.
| 
