Moim zdaniem lista jest dłuższa, bo tiki-taka to nie tylko trio z Barcelony. Warto wspomnieć także o Messim, który dzięki Tikitaka potrafił korzystać z krótkich podań, by tworzyć sytuacje bramkowe. Równie ważni byli piłkarze defensywni, jak Piqué czy Alba, którzy wprowadzali piłkę od tyłu i utrzymywali rytm. To styl, który wymagał od całej drużyny inteligencji taktycznej i precyzji.

Pełna zgoda. Najlepsze w tiki-tace było to, że każdy zawodnik miał swoją rolę. Nawet bramkarz musiał umieć grać nogami, żeby podtrzymać styl. Oczywiście Xavi i Iniesta to ikony, ale bez całego zespołu tiki-taka by nie działała. Myślę, że również w reprezentacji Hiszpanii wielu graczy jak Silva czy Fabregas odegrało kluczowe role.

>Kiedy myślę o tiki-tace, od razu przychodzą mi do głowy takie nazwiska jak Xavi, Iniesta czy
>Busquets. To oni stworzyli prawdziwą magię w środku pola, utrzymując piłkę w ruchu i dyktując tempo
>gry. Ale zastanawiam się, kogo jeszcze można zaliczyć do najlepszych piłkarzy w historii tego stylu.
>Czy to tylko ikony Barcelony i Hiszpanii, czy są też inni zawodnicy, którzy idealnie wpisali się w
>tiki-takę?

Myślę, że Guardiola nauczył tego stylu również Bayern Monachium, który przejął po rocznej przerwie od odejścia z Barcelony. To miało taki skutek, że przełożyło się na grę reprezentacji Niemiec, która dzięki temu stylowi wygrała mundial w 2014 roku.
Wg mnie tzw. Guardiolizm kładący nacisk na tiki-take przyczynił się conajmniej do zdobycia przez Hiszpanie mistrzostwa świata w 2010 roku jaki i mistrzostwa Europy w 2012 roku, oraz mistrzostwa świata zdobytego przez reprezentację Niemiec w 2014 roku.
Także obok hiszpańskich zawodników, wśród których za chiny ludowe nie wymieniłbym Busquetsa, byli również zawodnicy z Niemiec, którzy opanowali Tiki-Take. Wśród nich był np Lahm, Kroos, Hummels, Schweinsteiger, Özil, Khedira, Thomas Müller, Mario Götze i bramkarz Manuel Neuer.

Mnie osobiście Tiki-Taka nie imponuje tak choćby jak gra reprezentacji Brazyli z lat 1998-2006.
Uważam również, że Inter Mediolan José Mourinho z roku 2010 i Bayern Monachium Juppa Heynckesa z 2013 roku obnażyły słabość systemu tiki-taki przeciwstawiając mu z jednej strony żelazną obronę w wykonaniu Interu jak i futbol totalny w wykonaniu Bayernu. Przy tym była widoczna również dominacja fizyczna tych drużyn nad Barceloną Guardioli.

Ja jestem fanem AC Milanu, i wiem, że Milan Arrigo Sacchiego był kosmiczny jaki i później Milan Carlo Ancelottiego osiągnął poziom moim zdaniem wyższy niż Barcelona Guardioli. To oczywiście inny styl inna filozofia futbolu, ale pułap w wykonaniu Włochów był moim zdaniem wyższy.