Answer - The Rationalist

>Kto kazał ZSRR i ChRL przystąpić do ONZ, i po co?
>

en.wikipedia.org/wiki/Leo_Pasvolsky

Leo Pasvolsky (22 sierpnia 1893 - 5 maja 1953) był dziennikarzem, ekonomistą, urzędnikiem Departamentu Stanu i specjalnym asystentem Sekretarza Stanu Cordella Hulla . Był jednym z głównych planistów rządu Stanów Zjednoczonych na okres po II wojnie światowej i "prawdopodobnie najważniejszym autorem Karty Narodów Zjednoczonych ".

(...) Paswolski urodził się w żydowskiej rodzinie w Pawłohradzie w Imperium Rosyjskim w 1893 roku. Jego rodzice byli antycarami, a rodzina uciekła do Stanów Zjednoczonych w 1905 roku.

Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 2758, przyjęta 25 października 1971 roku, to jeden z najważniejszych i najbardziej kontrowersyjnych dokumentów w historii współczesnej dyplomacji. Oficjalnie zatytułowano ją "Przywrócenie prawowitych praw Chińskiej Republiki Ludowej w Organizacji Narodów Zjednoczonych".
To właśnie ten dokument drastycznie zmienił układ sił w Azji Wschodniej i do dziś stanowi fundament potężnego sporu geopolitycznego między Pekinem, Tajpej a Waszyngtonem.
Dokument jest zaskakująco krótki, ale uderza niezwykle ostrym jak na dyplomację językiem. Zgromadzenie Ogólne zdecydowało w nim:
• Uznać przedstawicieli rządu Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL) za jedynych legalnych przedstawicieli Chin w ONZ.
• Wydalić w trybie natychmiastowym "przedstawicieli Czang Kaj-szeka" z miejsca, które "bezprawnie zajmują" w ONZ i we wszystkich powiązanych z nią organizacjach.

Przez ponad 20 lat Amerykanom udawało się blokować wejście chińskich komunistów do ONZ. Jednak na przełomie lat 60. i 70. blok państw afrykańskich, azjatyckich oraz komunistycznych zyskał przewagę w Zgromadzeniu Ogólnym. Wynik głosowania z 1971 roku zakończył się porażką dyplomacji USA:
• Za rezolucją: 76 państw (w tym Wielka Brytania, Francja, ZSRR oraz Polska).
• Przeciw: 35 państw (w tym USA, Japonia i sam Tajwan).
• Wstrzymało się: 17 państw.
Gdy ogłoszono wyniki, na sali plenarnej wybuchł szał radości - delegaci niektórych państw afrykańskich i azjatyckich tańczyli w przejściach między ławami. Reprezentacja Tajwanu (Republiki Chińskiej) opuściła salę jeszcze przed oficjalnym zakończeniem zliczania głosów, wiedząc, że przegrała.

Dziś Rezolucja 2758 jest głównym punktem zapalnym w dyskusji o statusie Tajwanu. Dwie strony konfliktu czytają ją w zupełnie inny sposób:
Dla władz w Pekinie rezolucja ta ostatecznie i bezpowrotnie zamknęła kwestię przynależności Tajwanu. ChRL stoi na stanowisku, że skoro ONZ uznała Pekin za jedynego reprezentanta całych Chin, a Tajwan jest częścią Chin, to rezolucja ta automatycznie potwierdza suwerenność ChRL nad Tajwanem.
Tajpej oraz kraje Zachodu podkreślają, że Pekin dopuszcza się celowej nadinterpretacji i wypaczania historii. Podnoszą kluczowe argumenty prawne:
1. Rezolucja nie zawiera słowa "Tajwan": Dokument rozstrzygał jedynie, kto ma zajmować krzesło w ONZ podpisane jako "Chiny".
2. Brak decyzji o suwerenności: Rezolucja w żadnym punkcie nie stwierdza, że Tajwan jest częścią ChRL, ani nie przekazuje Pekinowi prawa do zarządzania wyspą.
3. 24 miliony ludzi bez reprezentacji: Współczesny, demokratyczny Tajwan argumentuje, że rezolucja z 1971 roku pozbawiła miliony jego obywateli głosu na arenie międzynarodowej.