Dawno przed Tobą Kolumb odkrył Amerykę, a jeszcze wcześniej byli tam Vikingowie

---

Dyktaturze sprzeciwiają się tylko ludzie mający potrzebę wolności. Łańcuchowy burek nie czuje tej potrzeby

>Dawno przed Tobą Kolumb odkrył Amerykę, a jeszcze wcześniej byli tam Vikingowie

Wiem, ale ja o tym napisałem na Waszym forum.
Ludzie z reguły rozmawiają o tym, co sami wiedzą, co przeczuwają i co ktoś przed nimi wymyślił. Bo inaczej, to o czym mieliby mówić?

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

>Dawno przed Tobą Kolumb odkrył Amerykę, a jeszcze wcześniej byli tam Vikingowie

------------------------

W sumie to racja.

Choć patrząc na poziom tej dyskusji, chyba cofnęliśmy się jeszcze przed epokę odkryć geograficznych



....mniej więcej tak do paleolitu czyli circa about 15 tysięcy lat do tyłu albo jakoś tak....





.


S pozdravem, Cienki Lolek

---

A poszczęści mnie Bóg z tym Kawalerem sławę mołojecką odzyskać, tak i Waćpana jeszcze potem na szabelki poproszę.
Proście, a ...... będziecie prosić.

>Jezus był Żydem. Ten żydowski geniusz religijny, bo bez wątpienia takim był, urodził się w
>żydowskiej Galilei. Był wyznawcą judaizmu - żydowskiej religii monoteistycznej. Swoje nauczanie
>kierował wyłącznie do Żydów. ...............

Jezus to wymysł literacki Greków, zapatrzonych w Ptolemeuszy.
Jezus według nauczania ewangelizacyjnego i według liturgii łacińskiej ma zamiast krwi alkohol w postaci wina - wino to 8-17 procent czystego alkoholu etylowego(spirytus czyli 'duch' ma ich o wiele więcej). Dawka śmiertelna dla każdego człowieka liczona jest w promilach, a nie w procentach. Jezus alkoholik nie byłby zdolny do logicznego myślenia 'będąc pod wpływem', a zamiast artykułowanej mowy z jego ust wychodziłby najwyżej bełkot. Jezus nie napisał i nie jest autorem żadnego tekstu zarówno w języku hebrajskim, aramejskim oraz greckiej koine.
Znajomość żydowskiej Tory u Jezusa jest na poziomie greckich okupantów ziemi Izraela, jest daleka od poglądów Faryzeuszy, a o Sadyceuszach(autorach Tory) greccy pisarczykowie nie mieli bladego pojęcia.
Z 'wieści gminnych' lub 'jakowejś mniemanologii plejbejskiej' ewangeliści zaczęli pisać swe wymysły dopiero po niemal 100 latach od rzekomego bytowania Jezusa pośród żywych, a dopiero w 4 wieku naszej ery nijaki Konstantyn po ujrzeniu 'znaku' uczynił z klechd i bajań religię do własnych potrzeb. matka Konstantyna udała się do Jeruzalem i tam jakowyś tubylec wskazał jej za 'SYMBOLICZNĄ OPŁATĄ" miejsce gdzie znajdował się 'grób Jezusa'(jakby co to ten grób był pusty po trzech dniach od śmierci Jezusa).
Cynicy, cwaniacy, różnej maści oszuści i karierowicze na ewangelizacji zdobywali władzę nad niepiśmiennym ludem i nad poganami którym na siłę wciskano 'dobrą nowinę'.
Cały geszeft polegał na tym, że prostaków, plebsu i pogan nie uczono pisma księgi, a zamiast tego były ikony i figurki.

>>Jezus był Żydem. Ten żydowski geniusz religijny, bo bez wątpienia takim był, urodził się w
>>żydowskiej Galilei. Był wyznawcą judaizmu - żydowskiej religii monoteistycznej. Swoje nauczanie
>>kierował wyłącznie do Żydów. ...............
>Jezus to wymysł literacki Greków, zapatrzonych w Ptolemeuszy.
>Jezus według nauczania ewangelizacyjnego i według liturgii łacińskiej ma zamiast krwi alkohol w postaci wina - wino to 8-17 procent czystego alkoholu etylowego(spirytus czyli 'duch' ma ich o wiele więcej). Dawka śmiertelna dla każdego człowieka liczona jest w promilach, a nie w procentach. Jezus alkoholik nie byłby zdolny do logicznego myślenia 'będąc pod wpływem', a zamiast artykułowanej mowy z jego ust wychodziłby najwyżej bełkot. Jezus nie napisał i nie jest autorem żadnego tekstu zarówno w języku hebrajskim, aramejskim oraz greckiej koine.
>Znajomość żydowskiej Tory u Jezusa jest na poziomie greckich okupantów ziemi Izraela, jest daleka od poglądów Faryzeuszy, a o Sadyceuszach(autorach Tory) greccy pisarczykowie nie mieli bladego pojęcia.
>Z 'wieści gminnych' lub 'jakowejś mniemanologii plejbejskiej' ewangeliści zaczęli pisać swe wymysły dopiero po niemal 100 latach od rzekomego bytowania Jezusa pośród żywych, a dopiero w 4 wieku naszej ery nijaki Konstantyn po ujrzeniu 'znaku' uczynił z klechd i bajań religię do własnych potrzeb, matka Konstantyna udała się do Jeruzalem i tam jakowyś tubylec wskazał jej za 'SYMBOLICZNĄ OPŁATĄ" miejsce gdzie znajdował się 'grób Jezusa'(jakby co to ten grób był pusty po trzech dniach od śmierci Jezusa).
>Cynicy, cwaniacy, różnej maści oszuści i karierowicze na ewangelizacji zdobywali władzę nad niepiśmiennym ludem i nad poganami którym na siłę wciskano 'dobrą nowinę'.
>Cały geszeft polegał na tym, że prostaków, plebsu i pogan nie uczono pisma księgi, a zamiast tego były ikony i figurki(na potrzeby nowego kultu zmieniono hebrajski dekalog zakazujący oddawania czci figurkom i obrazom, zamiast tego wzorem egipskiego politeizmu wymyślano coraz to nowych 'towarzyszy Boga', co niewątpliwie było doświadczeniem ptolemejskim).
Grecko-łaciniacka propaganda adresowana do naiwnych i ogłupianych alkoholem nie zauważa po dziś dzień, że aby objawić Żydom 'nowego mesjasza' retoryka winna być prowadzona w języku hebrajskim, zamiast w języku okupanta uzurpatora. Szczytem absurdu w kanonie pism chrześcijańskich jest list do Hebrajczyków jakby co napisany w greckiej koine, aby adresat raczył się z takim dokumentem zapoznać autorzy winni go sporządzić po hebrajsku, w takiej formie jakiej on jest, przedstawia dowód żałosnej propagandy i ignorancji.
Perfidia i obłuda ewangelizacji to skutek alkoholizmu społeczeństw, oraz czynienie z ludzi osobników podobnych do 'osoby z syndromem Kononowicza'.
To tylko niektóre z racjonalnych i logicznych argumentów dowodzących tego że Jezus to wymysł i fikcja literacka a nie postać historyczna.

>Grecko-łaciniacka propaganda adresowana do naiwnych i ogłupianych alkoholem nie zauważa po dziś dzień, że aby objawić Żydom 'nowego mesjasza' retoryka winna być prowadzona w języku hebrajskim, zamiast w języku okupanta uzurpatora. Szczytem absurdu w kanonie pism chrześcijańskich jest list do Hebrajczyków jakby co napisany w greckiej koine, aby adresat raczył się z takim dokumentem zapoznać autorzy winni go sporządzić po hebrajsku, w takiej formie jakiej on jest, przedstawia dowód żałosnej propagandy i ignorancji.

I znowu błąd na błędzie i błędem pogania. Twój brak wiedzy i wynikające z tego błędy widać aż nadto wyraźnie. Sprostuję to, co napisałeś - a mam co pisać - Ty zaś czytaj i ucz się.

List to jest czy też nie-list, raczej to drugie, bo wiele za tym przemawia. Tenże List do Hebrajczyków pomyślany by pierwotnie przez autora raczej jako tekst do głośnego czytania, bo wiele o tym w treści tego niby-listu świadczy. Była to zatem pierwotnie jakaś homilia lub kazanie. Nie wiadomo, kto tekst ten napisał, ale na pewno nie św. Paweł, choć jemu w starożytności tekst ten został przypisany, ale od dawna, też od czasów starożytności wiadomo, że Paweł tego tekstu nie napisał. Również w późnym antyku nazwano ten tekst listem - i tak już zostało.

Odbiorcami listu mieli być prześladowani przez wiarę chrześcijanie, a ma dzisiaj nie wiemy, czy wywodzili się oni głównie z Żydów, czy z pogan, ale raczej należy przyjąć, że chodzi o byłych pogan, którzy dopiero co zasilili szeregi chrześcijan, a także tych pogan, którzy do chrześcijaństwa się skłaniali

>Perfidia i obłuda ewangelizacji to skutek alkoholizmu społeczeństw, oraz czynienie z ludzi osobników podobnych do 'osoby z syndromem Kononowicza'.

Znowu ta gorzała. Nie potrafisz o niej przestać myśleć? Czy to już jest alkoholizm, czy jeszcze?

>To tylko niektóre z racjonalnych i logicznych argumentów dowodzących tego że Jezus to wymysł i fikcja literacka a nie postać historyczna.

Pisz tak dalej, a ja niedługo uznam, że Ty jesteś wymysłem i fikcją a nie postacią historyczną.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

>Jezus to wymysł literacki Greków, zapatrzonych w Ptolemeuszy.

Skąd to wiesz?

---

Skromnie przyjmować, spokojnie tracić - Marek Aureliusz

>>Jezus to wymysł literacki Greków, zapatrzonych w Ptolemeuszy.
>Skąd to wiesz?

--------------

Tez jestem bardzo ciekaw.





.





.


S pozdravem, Cienki Lolek

---

A poszczęści mnie Bóg z tym Kawalerem sławę mołojecką odzyskać, tak i Waćpana jeszcze potem na szabelki poproszę.

>>Jezus był Żydem. Ten żydowski geniusz religijny, bo bez wątpienia takim był, urodził się w żydowskiej Galilei. Był wyznawcą judaizmu - żydowskiej religii monoteistycznej. Swoje nauczanie kierował wyłącznie do Żydów. ...............
>Jezus to wymysł literacki Greków, zapatrzonych w Ptolemeuszy.

Jezus nie jest wymysłem. On naprawdę żył. Jesteś, jak widać, jednym z nielicznych, którzy tego nie wiedzą.

>Jezus według nauczania ewangelizacyjnego i według liturgii łacińskiej ma zamiast krwi alkohol w postaci wina - wino to 8-17 procent czystego alkoholu etylowego(spirytus czyli 'duch' ma ich o wiele więcej). Dawka śmiertelna dla każdego człowieka liczona jest w promilach, a nie w procentach. Jezus alkoholik nie byłby zdolny do logicznego myślenia 'będąc pod wpływem', a zamiast artykułowanej mowy z jego ust wychodziłby najwyżej bełkot.

Ty chyba lubisz wypić i to raczej dużo, niż mało, skoro tyle o chlaniu gorzały napisałeś.
Wszem i wobec wiadomo, że od czasu do czasu Jezus lubił wypić, ale bez wątpienia nie był alkoholikiem. Pił zapewne sikerę, czyli cydr, wino owocowe, raczej tanie.

>Jezus nie napisał i nie jest autorem żadnego tekstu zarówno w języku hebrajskim, aramejskim oraz greckiej koine.

Szkoda. Gdyby coś rzeczywiście napisał i te rękopisy przetrwałyby do naszych czasów, to wiele by nam wyjaśniły. Wiedzielibyśmy o nim znacznie więcej. Bez tego grzęźniemy w niezliczonej ilości bzdur, dyrdymałów i innych owoców radosnej twórczości, które o nim napisano. Oczywiście pomijam nieskończoną ilość publikacji wartościowych autorstwa historyków, którzy odrzucili krępujące ich chrześcijańskie łańcuchy, lub nigdy ich nie mieli.

>Znajomość żydowskiej Tory u Jezusa jest na poziomie greckich okupantów ziemi Izraela, jest daleka od poglądów Faryzeuszy, a o Sadyceuszach(autorach Tory) greccy pisarczykowie nie mieli bladego pojęcia.

-- O jakich greckich okupantach ziemi Izraela piszesz? Czy mógłbyś to wyjaśnić?
-- Poglądy Jezusa nie są dalekie od poglądów faryzeuszy. Wręcz przeciwnie.
-- Nie Sadyceusze, tylko saduceusze (małą literą). Polskie "saduceusz" pochodzi od greckiego σαδδουκαιος (saddoukaios, czytaj saddukieos), l.mn. σαδδουκαιοι (czyt. saddukiej). Jak widzisz, po literach "d" słuchać wyraźne "u", z greckich liter "ου".
-- Napisałeś, że "greccy pisarczykowie nie mieli bladego pojęcia". A ja widzę, że to Ty go nie masz.

>Z 'wieści gminnych' lub 'jakowejś mniemanologii plejbejskiej' ewangeliści zaczęli pisać swe wymysły dopiero po niemal 100 latach od rzekomego bytowania Jezusa pośród żywych,

No i mamy to Twoje blade pojęcie.
Paweł z Tarsu zaczął pisać swoje listy już na początku lat pięćdwadzieścia lat pięćdziesiątych (oczywiście naszej ery), czyli około pięćdziesiąt pięć lat po narodzeniu Jezusa i około dwadzieścia po ukrzyżowaniu. Ewangelie datuje się na lata od około roku 70 do około roku 110. Resztę sobie sam policz.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

Cite:
------------------
Brawo AteistozNazaretu 😊






.



Cite:

-----------

Czemu nie dziwi mnie to co napisałeś AteistozNazaretu....?



Nie spodziewajmy się zbyt wiele po wpisach tego Użytkownika FR

- wpisy te zwykle są mocno żenujące ☹





.





.


S pozdravem, Cienki Lolek

---

A poszczęści mnie Bóg z tym Kawalerem sławę mołojecką odzyskać, tak i Waćpana jeszcze potem na szabelki poproszę.
Proście, a ...... będziecie prosić.

>Jezus nie jest wymysłem. On naprawdę żył. Jesteś, jak widać, jednym z nielicznych, którzy tego nie wiedzą.
Nie wystarczy napisać "naprawdę żył", trzeba przedstawić dowód. Czekam na dowód.

DUCH

---

www.racjonalista.pl/forum.php/s,918349

>>Jezus nie jest wymysłem. On naprawdę żył. Jesteś, jak widać, jednym z nielicznych, którzy tego nie wiedzą.
>Nie wystarczy napisać "naprawdę żył", trzeba przedstawić dowód. Czekam na dowód.

Trudno jest wskazać mocny dowód - a może nawet dowody - poświadczające historyczność Jezusa. Jest jednak wiele, naprawdę wiele mocnych argumentów świadczących w tym kierunku. Niektórzy historycy wiedzą, że niektóre z nich można potraktować jako niezależne dowody. Z całą skromnością dodam, że ja również tak uważam.

Jak wyżej napisałem, istnieje wiele mocnych i wzajemnie uzupełniających się argumentów przemawiających za historyczności. Nie są one jednokierunkowe i nie odnoszą się wyłącznie do jednego rodzaju świadectw, np. do świadectw pisanych. To wieloaspektowa i różnorodna paleta obejmującą zarówno konkretne wydarzenia z życia Jezusa - takie np. jak ukrzyżowanie - działalność publiczną oraz "obecność" w dokumentach pisanych, zarówno chrześcijańskich, jak i poza chrześcijańskich, a w tym żydowskich i "świeckich", a także polityczno-kulturowo-społeczny oraz wydarzenia związane z narodzinami chrześcijaństwa, i kilka jeszcze innych. Łatwo na tej podstawie uznać, że siła tych argumentów wynika nie tylko z ich liczności, ale też z ich spójności, wzajemnych powiązań i wielotematyczności. Konkluzja - jak sądzę - może być tylko jedna: Jezus jest (czy też był) postacią historyczną.

Jak dotąd nie natknąłem się w żadnej z dostępnych mi publikacji - a przeczytałem naprawdę dużo - które wyszły spod pióra uznawanych historyków niezależnych od Kościoła, którzy podawaliby w wątpliwość historyczność Jezusa. Znam kilka prac tzw. badaczy niezależnych, którzy chcą zaistnieć i tę historyczność próbują podważań, jednakże ich sposób rozumowania a przede wszystkim uczciwość i szacunek dla faktów pozostawiają wiele do życzenia.

Dodam konieczną w tym miejscu uwagę.
Uznanie historyczności Jezusa pod żadnym względem nie jest równoznaczne z uznaniem za prawdziwe wszystkiego, co na jego temat można przeczytać w Nowym Testamencie. Jezus historii i Jezus Nowego Testamentu - jak zwykło się mawiać: Jezus wiary - to niemal dwie różne osoby. Mam nadzieję, że to, co napisałem w tym akapicie, nie zostanie poddane interpretacji przekraczającej wszelkie miary.

Jedna jeszcze uwaga.
Jestem ateistą, zatem teoretycznie rzecz traktując, nie powinno mi zależeć na tym, czy Jezus rzeczywiście istniał, czy też był (jest) postacią wymyśloną od podstaw. A jednak twierdzę, że Jezus jest postacią historyczną: żył i działał w Galilei i Judei w okresie od około 5/6 roku p.n.e. do prawdopodobnie wczesnej wiosny roku 30, oczywiście n.e., kiedy to został ukrzyżowany z wyroku Piłata z Pontu, rzymskiego gubernatora Judei.

A teraz wracam do Twojej wypowiedzi.
Opisanie, nawet dość pobieżne, wszystkich argumentów przemawiających za historycznością Jezusa - co, jak widzę, ością staje Ci w gardle - to wymagające zadanie, gdyż wiąże się z napisaniem kilku dość obszernych postów. Szczerze mówiąc, nie mam na to zbytniej ochoty.
Byś jednak nie uważał, że unikam tego tematu, bo niewiele mam do napisania, pozwól, że w miarę niedługo stworzę z tego odrębny wątek.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

>>>Jezus nie jest wymysłem. On naprawdę żył. Jesteś, jak widać, jednym z nielicznych, którzy tego nie wiedzą.
>>Nie wystarczy napisać "naprawdę żył", trzeba przedstawić dowód. Czekam na dowód.
>Trudno jest wskazać ...
Brak dowodów, lanie wody, tyle zostało z twojego "naprawdę"..., a z zakładaniem wątku daj sobie spokój, szkoda czasu na czytanie wodolejstwa.

DUCH

---

www.racjonalista.pl/forum.php/s,918349

>a dopiero w 4 wieku naszej ery nijaki Konstantyn po ujrzeniu 'znaku' uczynił z klechd i bajań religię do własnych potrzeb.

Ujrzał czy nie ujrzał, tego teraz już nie dociekniemy. Moim zdaniem raczej nie ujrzał. A jeśli rzeczywiście ujrzał, to działo się to ponoć w przeddzień bitwy przy Moście Mulwijskim pod koniec października 312 roku. A ten znak to chrismon, czyli monogram Chrystusa, zwany chi-rho.

>matka Konstantyna udała się do Jeruzalem i tam jakowyś tubylec wskazał jej za 'SYMBOLICZNĄ OPŁATĄ" miejsce gdzie znajdował się 'grób Jezusa'(jakby co to ten grób był pusty po trzech dniach od śmierci Jezusa).

Błąd na błędzie. Słyszałeś, że gdzieś dzwonią, ale absolutnie nie wiesz, w którym kościele. Sprostuje Twoje błędy, a Ty to czytaj i ucz się, bo taka okazja może Ci się już nie przydarzyć.

Prawdopodobnie pod koniec 326 roku, czyli rok po soborze w Nicei 325 r., matka Konstantyna imieniem Helena, w podeszłym już wieku, udała się w podróż do Palestyny, by sprawdzić, jak przebiegają prace przy budowie kościołów zarządzone przez jej syna. Znamienne jest to, że sam cesarz nie palił się do wizytacji prowincji palestyńskiej, lecz wyprawił tam swoją matkę. Stawia to duży znak zapytania odnośnie rzekomej konwersji Konstantyna na chrześcijaństwo, o której teologowie chrześcijańscy ochoczo rozprawiają.

Trzy kościoły w budowie były szczególnie ważne. Pierwszy w Jerozolimie nad grotą uważaną za grób Jezusa, budowę którego zlecił Konstantyn, po uprzednim zburzeniu stojącej w tym miejscu świątyni ku czci Afrodyty, zbudowane w czasach Hadriana.
Drugi z tych kościołów budowany był w Betlejem nad grotą, w której rzekomo przyszedł na świat Jezus.
I wreszcie trzeci kościół budowany był na Górze Oliwnej, skąd ponoć zmartwychwstały Jezus wstąpił do nieba.

Kościoły te były już w budowie przed przyjazdem Heleny, tak że żaden tubylec nic jej nie wskazał za symboliczną opłatą.

Dwie jeszcze informacje. Jak wieści gminne niosły, znalazła ponoć Helena obok budowanego kościoła krzyż, na którym ukrzyżowany został Jezus, a tak dokładnie, to znalazła aż trzy krzyże - bo przecież razem z Jezusem ukrzyżowano jeszcze jakichś dwóch złoczyńców. Ten właściwy krzyż miał cudowne właściwości, bo jego dotknięcie uzdrowiło kilku chorych ludzi. Eksperyment ten przeprowadziła osobiście matka cesarza, czym odróżniła krzyż właściwy od dwóch niewłaściwych. Znalazła jeszcze gwoździe, którym przybity był do krzyża Jezus, ale wieść gminna nie głosi, jak je odróżniła od innych również gwoździ.

A ta druga wiadomość jest taka, że w drodze powrotnej Helena zmarła, bo i podróż, i emocje, które stały się tam jej udziałem, zanadto nadwyrężyły jest stary już organizm.

>Cynicy, cwaniacy, różnej maści oszuści i karierowicze na ewangelizacji zdobywali władzę nad niepiśmiennym ludem i nad poganami którym na siłę wciskano 'dobrą nowinę'.

I tu zgadzam się z Tobą, bo gdzieś się zgadzać musimy.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

>Bez wątpienia judaizm jest religią, z której wyłonił się ruch zwolenników Jezusa. W żadnym wypadku
>owi zwolennicy nie uważali się za założycieli lub wyznawców nowej religii. W ich mniemaniu byli
>członkami ruchu zwolenników Jezusa powstałego na łonie judaizmu. Wiele lat później nazwano ich
>chrześcijanami.

Czyli wystarczy uważać, że nie robi się nic nowego, żeby nie robić nic nowego?

>>Bez wątpienia judaizm jest religią, z której wyłonił się ruch zwolenników Jezusa. W żadnym wypadku
>>owi zwolennicy nie uważali się za założycieli lub wyznawców nowej religii. W ich mniemaniu byli
>>członkami ruchu zwolenników Jezusa powstałego na łonie judaizmu. Wiele lat później nazwano ich
>>chrześcijanami.
>Czyli wystarczy uważać, że nie robi się nic nowego, żeby nie robić nic nowego?
>

Komunizm jest ideologią opracowaną przez Żydów niemieckich.
Wgranie chrześcijanom aktualizacji komunistycznej dla Żydów niemieckich skończyło się
tragicznie.
Komunizm jest wyższą i nowocześniejszą formą chrześcijaństwa.
Żydzi niemieccy opracowali komunizm widząc dla ludzkości zagrożenie XIX-wieczną rewolucją przemysłową i powstającą warstwą bogatych kapitalistów. Interes wąskiej grupki osób ma decydować o losach eksploatowanego zasobu ludzkiego. Obok feudalizmu rolnego powstawał feudalizm przemysłowy.
Socjologowie religii i filozofowie (tacy jak Bertrand Russell) zauważali, że marksizm przejął z chrześcijaństwa pewną matrycę myślenia: wiarę w nieuchronny koniec starego świata, nadejście ery sprawiedliwości (odpowiednik Królestwa Bożego na ziemi) oraz podział na uciśnionych i ciemiężycieli. W obu systemach kluczowa jest wrażliwość na los najuboższych.
Odrzucenie idei Boga miało na celu uświadomienie masom, że kluczem do przetrwania w nowym świecie jest edukacja. Dla człowieka ubogiego wiedza stawała się unikalnym kapitałem, który pozwalał mu skutecznie konkurować z chciwymi kapitalistami. Dlatego komuniści postawili na powszechną oświatę oraz jednoczenie się warstw najuboższych w grupy interesów, co miało przynieść im: realne zyski, siłę przetargową i w końcu dobrobyt.
O tym, że była to realna i skuteczna ideologia, świadczy pozycja dzisiejszych Chin, które dzięki masowej edukacji i konsolidacji zasobów ludzkich stały się globalną potęgą.
Gdyby Żydom niemieckim udało się zaktualizować umysły chrześcijan Europa
byłaby dzisiaj sto lat przed Chińczykami.
Zabójstwo Thomasa Sankary w 1987 roku jest jednym z najbardziej wyrazistych i tragicznych przykładów zwalczania niezależnych, lewicowych ruchów w Afryce.
Indonezja (1965-1966): Podczas masowych antykomunistycznych czystek pod wodzą generała Suharto zamordowano od 500 tysięcy do ponad miliona ludzi powiązanych z Komunistyczną Partią Indonezji. Sprawcy tych mordów nigdy nie stanęli przed międzynarodowym trybunałem, a wielu z nich stało się państwowymi bohaterami nowego reżimu opłaconego dolarami.

www.theatl(*)ents-and-the-us-agenda/543534/

Zbiór niedawno odtajnionych depesz dyplomatycznych ujawnia zaskakujący stopień zaangażowania Ameryki w brutalną czystkę antykomunistyczną w Indonezji pół wieku temu.

>Komunizm jest wyższą i nowocześniejszą formą chrześcijaństwa.
.
Co to znaczy być komunistą według Ciebie?

>>>Bez wątpienia judaizm jest religią, z której wyłonił się ruch zwolenników Jezusa. W żadnym wypadku
>>>owi zwolennicy nie uważali się za założycieli lub wyznawców nowej religii. W ich mniemaniu byli
>>>członkami ruchu zwolenników Jezusa powstałego na łonie judaizmu. Wiele lat później nazwano ich
>>>chrześcijanami.
>>Czyli wystarczy uważać, że nie robi się nic nowego, żeby nie robić nic nowego?
>>
>Komunizm jest ideologią opracowaną przez Żydów niemieckich.

Czy opracowali tę ideologię dlatego, że byli Żydami? Jeżeli nie, co do sprawy wnosi obserwacja, że "byli Żydami"?

>>Komunizm jest ideologią opracowaną przez Żydów niemieckich.

>Czy opracowali tę ideologię dlatego, że byli Żydami? Jeżeli nie, co do sprawy wnosi obserwacja, że "byli Żydami"?
>
Opracowali tą ideologię dlatego, że w całej Europie byli i wszystko o wszystkich wiedzieli.
Europa nie mogła się rozwijać z powodu wewnętrznych sporów i walk wewnątrz o dominację.
Żydzi europejscy byli w stanie stworzyć potężna i bezpieczną Europę.
Widzieli i opisali zagrożenie dla Europy ze strony Ameryki, tylko nikt ich nie słuchał.
W 1914 roku amerykański Żyd Jacob Schiff stworzył JDC. To amerykańskie JDC zadało śmiertelny cios planom Żydów niemieckich. Schiff stworzył Żydom front walki, po jednej stronie byli biedni a ambitni Żydzi niemieccy ze swoim komunizmem a po drugiej Żydzi, którym dowożono amerykańskie kiełbaski. Żydom karmionym amerykańskimi kiełbaskami wstawiono do łbów to, że Żydzi niemieccy mają się za wyższych i gardzą nimi, nazywając ich Ostjuden.
W 1937 roku kanałami pomocy humanitarnej stworzonej dla JDC, dostarczono z USA broń, którą Ostjuden dokonało ludobójstwa w ZSRR i przejęcia dorobku Żydów niemieckich.
Szef JDC na ZSRR dr Joseph Rosen zdołał uciec do USA, ale jego pomagierów rozstrzelali Żydzi.
W 1938 r. zakazano działalności JDC w ZSRR.
Twórca ZSRR i Armii Czerwonej Lew Dawidowicz Bronstein został zamordowany przez płatnych morderców w Meksyku a zleceniem zabójstwa kierowali: Żyd Naum Eitingon i żydowski zięć Paweł Sudopłatow, była to operacja pod kryptonimem KACZKA.
Plan stworzenia potężnej Europy, realizowany przez Żydów niemieckich, nie udał się z powodu zdrady Żydów, których w odwecie wymordowano.

>>>Komunizm jest ideologią opracowaną przez Żydów niemieckich.
>>Czy opracowali tę ideologię dlatego, że byli Żydami? Jeżeli nie, co do sprawy wnosi obserwacja, że "byli Żydami"?
>>
> Opracowali tą ideologię dlatego, że w całej Europie byli i wszystko o wszystkich wiedzieli.

Czyli opracowali tę ideologię nie dlatego, że byli Żydami, tylko dlatego, że, będąc Żydami, byli w Europie i wszystko wiedzieli?

>>Bez wątpienia judaizm jest religią, z której wyłonił się ruch zwolenników Jezusa. W żadnym wypadku owi zwolennicy nie uważali się za założycieli lub wyznawców nowej religii. W ich mniemaniu byli członkami ruchu zwolenników Jezusa powstałego na łonie judaizmu. Wiele lat później nazwano ich chrześcijanami.
>Czyli wystarczy uważać, że nie robi się nic nowego, żeby nie robić nic nowego?

Z fragmentu mojego tekstu, wyżej zacytowanego, wynika inny wniosek, a mianowicie taki, że pierwsi chrześcijanie - myślę tu m.in. o chrześcijanach z gminy jerozolimskiej (apostołowie Jezusa, Jakub, jego brat i być może inni jeszcze bracia), o ebionitach, hebrajczykach, nazarejczykach, o ile te dwie ostatnie nazwy określają dwie a nie jedną tylko gminę - byli nadal wyznawcami judaizmu, czcili boga Żydów, do niego się modlili w żydowskich, czyli judaistycznych świątyniach i co najwyżej uważali się za założycieli w łonie judaizmu nowej grupy (niech będzie takie słowo) - grupy zwolenników Jezusa. I nic więcej.

Finał wszyscy znamy a ja nie zamierzam tego finału przemilczać. Właśnie oni, ci w większości bezimienni zwolennicy Jezusa - z uwzględnieniem bez wątpienia ze wszech miar wiodącej działalności św. Pawła - stali się bezimiennymi założycielami nowej religii, chrześcijaństwa. Muszę dodać, że w ich przypadku (oczywiście poza Pawłem) słowo "założyciele" jest wyraźnie na wyrost, bez wątpienia jednak należy ich uznać za pierwszych chrześcijan, choć nazwa ta w ich czasach jeszcze nie funkcjonowała (nie była znana).

A co ze św. Pawłem?
W moim rozumieniu Paweł też nie myślał o założeniu nowej religii, lecz jedynie ponadnarodowego ruchu wyznawców Jezusa, którego uważał za Syna Bożego, żydowskiego Mesjasza i Pana (trzy tytuły Jezusa), przy czym te dwa pierwsze tytuły rozumiał zdecydowanie inaczej, niż rozumieją je współcześni chrześcijanie. Oczywiście Paweł stawiał pewien warunek nowo pozyskanym wyznawcom Jezusa, a mianowicie taki, że staną się najpierw Żydami (nie żydami). To temat obszerny, a ja piszę wielkimi skrótami, wręcz tylko hasłami. Na więcej, trudno mi będzie znaleźć wolny czas.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

Cite:

------------------

"byłeś z nim, Tyś Szymon Piotr
..........to nie ja, nie znam go..."




www.youtub(*)st=RDHsR_RKqnguw&start_radio=1




.


S pozdravem, Cienki Lolek

---

A poszczęści mnie Bóg z tym Kawalerem sławę mołojecką odzyskać, tak i Waćpana jeszcze potem na szabelki poproszę.
Proście, a ...... będziecie prosić.

>>>Bez wątpienia judaizm jest religią, z której wyłonił się ruch zwolenników Jezusa. W żadnym wypadku owi zwolennicy nie uważali się za założycieli lub wyznawców nowej religii. W ich mniemaniu byli członkami ruchu zwolenników Jezusa powstałego na łonie judaizmu. Wiele lat później nazwano ich chrześcijanami.
>>Czyli wystarczy uważać, że nie robi się nic nowego, żeby nie robić nic nowego?

>Z fragmentu mojego tekstu, wyżej zacytowanego, wynika inny wniosek, a mianowicie taki, że pierwsi chrześcijanie - myślę tu m.in. o chrześcijanach z gminy jerozolimskiej (apostołowie Jezusa, Jakub, jego brat i być może inni jeszcze bracia), o ebionitach, hebrajczykach, nazarejczykach, o ile te dwie ostatnie nazwy określają dwie a nie jedną tylko gminę - byli nadal wyznawcami judaizmu, czcili boga Żydów, do niego się modlili w żydowskich, czyli judaistycznych świątyniach i co najwyżej uważali się za założycieli w łonie judaizmu nowej grupy (niech będzie takie słowo) - grupy zwolenników Jezusa. I nic więcej.

Byli wyznawcami judaizmu, czy za takich się uważali? Dlaczego zatem zginął św. Szczepan, jeżeli był wyznawcą judaizmu?

>Finał wszyscy znamy a ja nie zamierzam tego finału przemilczać. Właśnie oni, ci w większości bezimienni zwolennicy Jezusa - z uwzględnieniem bez wątpienia ze wszech miar wiodącej działalności św. Pawła - stali się bezimiennymi założycielami nowej religii, chrześcijaństwa. Muszę dodać, że w ich przypadku (oczywiście poza Pawłem) słowo "założyciele" jest wyraźnie na wyrost, bez wątpienia jednak należy ich uznać za pierwszych chrześcijan, choć nazwa ta w ich czasach jeszcze nie funkcjonowała (nie była znana).

Twierdzisz zatem, że 1) założyciele chrześcijaństwa byli (nadal) wyznawcami religii żydowskiej, 2) chrześcijaństwo jest religią żydowską, 3) chrześcijaństwo jest religią nową, oraz 4) wywodzisz 2) z 1). Tezy 2) i 3) są jednak sprzeczne.

>A co ze św. Pawłem?
>W moim rozumieniu Paweł też nie myślał o założeniu nowej religii, lecz jedynie ponadnarodowego ruchu wyznawców Jezusa, którego uważał za Syna Bożego, żydowskiego Mesjasza i Pana (trzy tytuły Jezusa), przy czym te dwa pierwsze tytuły rozumiał zdecydowanie inaczej, niż rozumieją je współcześni chrześcijanie. Oczywiście Paweł stawiał pewien warunek nowo pozyskanym wyznawcom Jezusa, a mianowicie taki, że staną się najpierw Żydami (nie żydami). To temat obszerny, a ja piszę wielkimi skrótami, wręcz tylko hasłami. Na więcej, trudno mi będzie znaleźć wolny czas.

Nie wiem, na czym miałoby polegać stawanie się Żydem nie będącym żydem. Stanowisko św. Pawła polegało, wydaje mi się, na tym, że wyznawcy Chrystusa nie muszą być żydami. Nie obowiązuje ich przecież ani obrzezanie, ani żydowskie przepisy rytualne co do czystości. Jezus też nie był, jak sądzę, dla niego "żydowskim Mesjaszem", kimś, kto wyzwoli Żydów, tylko kimś, kto wyzwoli całą ludzkość - wszystkich potomków Adama, Żydów i nie-Żydów - z grzechu pierworodnego. Wyzwolenie następuje właśnie przez wiarę, że Jezus jest Mesjaszem, nie przez jakąkolwiek drobiazgowość w wypełnianiu Starego Zakonu. Jeżeli to nie jest nową religią, co nią jest?

>>Z fragmentu mojego tekstu, wyżej zacytowanego, wynika inny wniosek, a mianowicie taki, że pierwsi chrześcijanie - myślę tu m.in. o chrześcijanach z gminy jerozolimskiej (apostołowie Jezusa, Jakub, jego brat i być może inni jeszcze bracia), o ebionitach, hebrajczykach, nazarejczykach, o ile te dwie ostatnie nazwy określają dwie a nie jedną tylko gminę - byli nadal wyznawcami judaizmu, czcili boga Żydów, do niego się modlili w żydowskich, czyli judaistycznych świątyniach i co najwyżej uważali się za założycieli w łonie judaizmu nowej grupy (niech będzie takie słowo) - grupy zwolenników Jezusa. I nic więcej.
>Byli wyznawcami judaizmu, czy za takich się uważali?

Moja odpowiedź: byli wyznawcami judaizmu i za takich się uważali.
W pierwszym wieku n.e., już po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, jego zwolennicy uważali go za wyczekiwanego żydowskiego Mesjasza, ale nadal zachowywali żydowską tożsamość i żydowskie praktyki religijne, zbierając się na modlitwach w żydowskich bożnicach. Na początku drugiego wieku nastąpiło oddzielenie się zwolennicy Jezusa zostali usunięci z synagogi i nastąpił oddzielenie się chrześcijaństwa od judaizmu.

Nowy Testament przytacza szereg informacji, które potwierdzają moje stanowisko. Opisanie ich wszystkich jest dość pracochłonne, więc pracochłonne mnie czeka zadanie.

Wymienię - z krótkim komentarzem tam, gdzie uznam to za niezbędne - w kolejności występowania w NT - fragmenty Nowego Testamentu dotyczące modlitw i innych praktyk religijnych apostołów i członków wspólnoty, a także dotyczące przestrzegania Prawa (w tym poddawania się obrzezaniu) - już po wniebowzięciu Jezusa:
--- I byli zawsze w świątyni, chwaląc Boga (Łk 24, 53), dotyczy apostołów - ostatni werset Ewangelii Łukasza, już po wniebowzięciu Jezusa;
--- Codziennie też jednomyślnie uczęszczali do świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z weselem i w prostocie serca, chwaląc Boga i ciesząc się przychylnością całego ludu (Dz 2, 46-47), dotyczy członków zboru chrześcijańskiego;
--- A Piotr i Jan wstępowali do świątyni w godzinie modlitwy, o dziewiątej (Dz 3, 1);
--- Potem zawarł z nim przymierze obrzezki; tak to zrodził Izaaka i obrzezał go dnia ósmego, Izaak zaś Jakuba, a Jakub dwunastu patriarchów (Dz 7, 8), Szczepan, zwolennik Jezusa (pełen łaski i mocy - Dz 6, 8), podczas przemówienia o wszystkim i niczym, przypomina o obowiązku obrzezania nakazanym przez boga;
--- A już zaczął zwiastować w synagogach Jezusa, że On jest Synem Bożym (Dz 9, 20), nawrócony Paweł naucza w synagogach, czym potwierdza swoje przywiązanie do Zakonu i religijnych praktyk (nakazów) judaizmu;
--- Lecz niektórzy ze stronnictwa faryzeuszów, którzy uwierzyli, powstali, mówiąc: Trzeba ich obrzezać i nakazać im, żeby przestrzegali zakonu Mojżeszowego (Dz 15, 5);
--- Widzisz, bracie, ile to jest tysięcy Żydów, którzy uwierzyli, a wszyscy gorliwie trzymają się zakonu (Dz 21,20), słowa Jakuba, brata Jezusa, do ap. Pawła;
--- Wówczas Paweł, wziąwszy owych mężów, poddał się wraz z nimi oczyszczeniu następnego dnia i wszedł do świątyni, zgłaszając zakończenie dni oczyszczenia i czas złożenia ofiary za każdego z nich (Dz 21, 26), Paweł poddał się oczyszczeniu w świątyni za namową Jakuba;
--- A gdy powróciłem do Jerozolimy i modliłem się w świątyni, zdarzyło się, że popadłem w zachwycenie (Dz 22, 17), dotyczy św. Pawła.
--- Jestem Żydem urodzonym w Tarsie w Cylicji, lecz wychowanym w tym mieście u stóp Gamaliela, starannie wykształconym w zakonie ojczystym, pełen gorliwości dla Boga, jak i wy dziś wszyscy jesteście (Dz 22, 3], słowa Pawła mówiące m.in. o jego szacunku do Prawa (do Zakonu)
--- To jednak wyznaję przed tobą, że służę ojczystemu Bogu zgodnie z tą drogą, którą oni nazywają sektą, wierząc we wszystko, co jest napisane w zakonie i u proroków (Dz 22, 14), słowa Pawła mówiące m.in. o jego szacunku do Prawa i Proroków;
--- To jednak wyznaję przed tobą, że służę ojczystemu Bogu zgodnie z tą drogą, którą oni nazywają sektą, wierząc we wszystko, co jest napisane w zakonie i u proroków (Dz 24, 14), słowa Pawła mówiące m.in. o jego szacunku do Prawa i Proroków;
--- Paweł zaś bronił się: Nie zawiniłem w niczym ani przeciwko zakonowi żydowskiemu, ani przeciwko świątyni, ani przeciwko cesarzowi (Dz 25, 8);
--- Po upływie trzech dni zwołał on przywódców Żydów, a gdy się zeszli, powiedział do nich: Mężowie bracia, nie uczyniłem nic przeciwko ludowi ani zwyczajom ojczystym, a jednak wydano mnie w Jerozolimie jako więźnia w ręce Rzymian (Dz 28, 17), dotyczy ap. Pawła;
Ty więc, który uczysz drugiego, siebie samego nie pouczasz? Który głosisz, żeby nie kradziono, kradniesz? Który mówisz, żeby nie cudzołożono, cudzołożysz? Który wstręt czujesz do bałwanów, dopuszczasz się świętokradztwa? Który się chlubisz zakonem, przez przekraczanie zakonu bezcześcisz Boga? (Rz 2, 21-23), Paweł pisze o znaczeniu przestrzegania Prawa;
Ty więc, który uczysz drugiego, siebie samego nie pouczasz? Który głosisz, żeby nie kradziono, kradniesz? Który mówisz, żeby nie cudzołożono, cudzołożysz? Który wstręt czujesz do bałwanów, dopuszczasz się świętokradztwa? Który się chlubisz zakonem, przez przekraczanie zakonu bezcześcisz Boga? (Rz 2, 21-23), Paweł pisze o znaczeniu przestrzegania Prawa;

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

Ciąg dalszy wypowiedzi www.racjonalista.pl/forum.php/s,963888#w964029

--- Pytam więc: Czy Bóg odrzucił swój lud? Bynajmiej. Przecież i ja jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina (Rz 11, 1), słowa Pawła, który jednoznacznie potwierdza, że jest Żydem;
--- Obrzezany dnia ósmego, z rodu izraelskiego, z pokolenia Beniaminowego, Hebrajczyk z Hebrajczyków, co do zakonu faryzeusz, co do żarliwości prześladowca Kościoła, co do sprawiedliwości, opartej na zakonie, człowiek bez nagany (Flp 3, 5-6), Paweł pisze, że jako obrzezany i respektujący żydowskie Prawo jest człowiekiem bez zarzutu (przy okazji wspomina, że przed laty prześladował zwolenników Jezusa).

Pomijam, nawet bez wskazywania sigli, co najmniej dwadzieścia fragmentów - mniej, według mnie, istotnych - mówiących o przebywaniu i nauczaniu w świątyni przez apostołów (i innych wyznawców Jezusa), co świadczy o ich niezmiennym przywiązaniu do świątyni, żydowskiego Prawa i judaistycznych praktyk religijnych.

I jeszcze uwaga: stosunek św. Pawła do obrzezania nowo pozyskanych spośród pogan, wymaga kilku dodatkowych zdań wyjaśnienia, o czym później.

Postępowanie apostołów i innych członków pierwszych wspólnot wyznawców Jezusa podyktowane jest osobistym przykładem, które dał Jezus.
Omówię to hasłowo:
--- Nie mniemajcie, że przyszedłem rozwiązać zakon albo proroków; nie przyszedłem rozwiązać, lecz wypełnić. Bo zaprawdę powiadam wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie. Ktokolwiek by tedy rozwiązał jedno z tych przykazań najmniejszych i nauczałby tak ludzi, najmniejszym będzie nazwany w Królestwie Niebios; a ktokolwiek by czynił i nauczał, ten będzie nazwany wielkim w Królestwie Niebios (Mt 5, 17-19) - ten fragment wyjaśnia wszystko, można było od niego zacząć i na nim skończyć;
--- A gdy nastał sabat, zaczął nauczać w synagodze (Mk 6, 2), Jezus naucza w sabat w synagodze;
--- Obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość poświęcenia świątyni. [...] I przechadzał się Jezus w świątyni, w przysionku Salomona. (J 10, 22-23), Jezus w świątyni w czasie Święta Poświęcenia (Święta Świateł, Chanuki).

Świadomie pomijam kilka fragmentów świadczących podobnie, tj. mówiących o przywiązaniu Jezusa do Prawa i wymogów judaizmu.

Fragmenty, które wymieniłem oraz te świadomie pominięte, definitywnie rozstrzygają omawiany problem. Pierwsi zwolennicy Jezusa, czyli apostołowie, Jakub, brat Jezusa (a może również pozostali bracia), nadal modlili się w świątyni (i synagogach) i pozostali wierni żydowskiemu Zakonowi i religijnym praktykom judaizmu.

>Dlaczego zatem zginął św. Szczepan, jeżeli był wyznawcą judaizmu?

Szczepan, "pełen łaski i mocy" (czyli wyznawca Jezusa, Żyd), zginął z rąk Żydów (został ukamienowany - Dz 7, 54, 57-60), a zatem nie zginął dlatego, że wyznawał judaizm.

Szczepan został fałszywie oskarżony przez Żydów za rzekome bluźnierstwa przeciw Mojżeszowi i Bogu (Dz 6, 11). W czasie mowy obrończej (Dz 7, 2-53 - jak napisałem wyżej, traktującej o wszystkim i o niczym, i na dodatek nie na temat) powiedział m.in., że jego oskarżyciele, czyli Żydzi z synagogi, zawsze sprzeciwiali się Duchowi Świętem, tak jak ich ojcowie. (Dz 7, 51). Jak by tego było mało, dodał, iż ich ojcowie prześladowali proroków, zabili tych, którzy przepowiadali przyjście Sprawiedliwego (czyli Jezusa), którego jego oskarżyciele też zabili (Dz 7, 52). Na deser dołożył, że jego oskarżyciele nie przestrzegają Zakonu (Dz 7, 53). Powiedział stanowczo za dużo. Być może liczył, że Duch Święty go obroni, lecz pomylił się, bo pomoc nie nadeszła. Ani Duch Święty ani ktokolwiek inny, nie przybył na ratunek. Rozwścieczeni Żydzi rzucili się na niego, wypchnęli za miasto i tam ukamienowali (Dz 7, 54, 57-59a).
Te nierozważne słowa Szczepan przypłacił życiem. Co chciał, to dostał.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

>>Finał wszyscy znamy a ja nie zamierzam tego finału przemilczać. Właśnie oni, ci w większości bezimienni zwolennicy Jezusa - z uwzględnieniem bez wątpienia ze wszech miar wiodącej działalności św. Pawła - stali się bezimiennymi założycielami nowej religii, chrześcijaństwa. Muszę dodać, że w ich przypadku (oczywiście poza Pawłem) słowo "założyciele" jest wyraźnie na wyrost, bez wątpienia jednak należy ich uznać za pierwszych chrześcijan, choć nazwa ta w ich czasach jeszcze nie funkcjonowała (nie była znana).
>Twierdzisz zatem, że 1) założyciele chrześcijaństwa byli (nadal) wyznawcami religii żydowskiej, 2) chrześcijaństwo jest religią żydowską, 3) chrześcijaństwo jest religią nową, oraz 4) wywodzisz 2) z 1). Tezy 2) i 3) są jednak sprzeczne.

Ad. 1) Tak. Założyciele chrześcijaństwa byli wyznawcami judaizmu, religii żydowskiej. Przykłady, które przytoczyłem, nie pozostawiają co do tego żadnych wątpliwości i mają w pełni wystarczającą siłę przekonującą. Argumenty są mocne.

Ad. 2) Stwierdzenie, że chrześcijaństwo jest religią żydowską, jest na ogólnym poziomie poprawne, lecz budzi pewne zastrzeżenia - przyjmijmy, że nie słabe - przy dogłębnej analizie, a ja użyłem go prowokacyjnie by zachęcić do dyskusji. Póki co udało się.
Twierdzenie to drażni szczególnie tych (z całym szacunkiem dla Ciebie), którzy nie chcą pamiętać, że chrześcijaństwo bez wątpienia wywodzi się z judaizmu, czyli posiada żydowskie korzenie i nadal - czy tego ktoś chce, czy też nie - ma silne związki z judaizmem.

Przeanalizujmy to.
(a) Jezus był Żydem pod względem etniczno-narodowym, czyli przynależności do ludu Izraela oraz żydem pod względem wyznawanej religii, czyli judaizmu (uwzględniłem polski rozdział na "Żyda" i "żyda"). W skrócie: Jezus był i czuł się Żydem. Urodził i wychował się w środowisku żydowskim, był wyznawcą judaizmu, w sabat chodził do bożnicy żydowskiej i tam się modlił i tam nauczał. Jak wyżej napisałem, nie "przyszedł" po to, by cokolwiek zmienić w Prawie, lecz wręcz przeciwnie - by wzmocnić. Nigdy nawet się nie zająknął, że jego celem jest założenie nowej religii opartej na jego osobie i jego nauczaniu (wbrew temu, co twierdzą teologowie katoliccy opierając się na słowach, których Jezus nigdy nie wypowiedział, a które włożono mu w usta - myślę tu o Mt, 16, 18-19: A Ja ci powiadam, że ty jesteś Piotr, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne nie przemogą go. I dam ci klucze Królestwa Niebios; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane i w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane i w niebie.
(b) Członkowie pierwotnej wspólnoty jerozolimskiej (apostołowie na czele z Piotrem a później Jakubem) a także inni wyznawcy Jezusa z okresu pierwszego wieku n.e. nadal czuli się Żydami i żydami (uwzględniają polski rozdział na" Żydów" i "żydów"): przestrzegali Tory i poddawali obrzezaniu, codziennie chodzili do świątyni i żydowskich synagog, tam się modlili a niektórzy z nich tam nauczali. Przykładów, które przytoczyłem powyżej i tych, które pominąłem, jest dostatecznie dużo, by rozwiać wszelkie w tej kwestii wątpliwości.

Ad. 3) tak, chrześcijaństwo jest w znacznej mierze religią nową. Wywodzi się z judaizmu, ale:
--- uznaje Stary Testament, czyli Biblię hebrajską, za "swoją" świętą księgę;
--- JHWH, czyli Bóg-Stwórca Starego Testamentu zostaje przez chrześcijan "zaadoptowany" (mam nadzieję, że to słowo nikogo nie obrazi) i staje się Bogiem-Ojcem, jedną z trzech osób chrześcijańskiej Trójcy Świętej;
--- chrześcijaństwo przejęło ideę monoteizmu, ale chrześcijański Bóg stał si z trzech postaci boskich Trójcy Świętej, podobno sobie równych, choć sam Jezus był w tej kwestii niezdecydowany;
--- chrześcijaństwo przejęło z judaizmu ideę mesjanizmu twierdząc, że Jezus jest wyczekiwanym Mesjaszem (gr. Chrystusem), choć ten nie spełnił podstawowego wymogu stawianego przez Żydów, tzn. nie wyzwolił Izraela, nie został żydowskim królem i tym samym nie odnowił królestwa Izraela;
--- królestwo Boże na ziemi, czyli panowanie Boga na ziemi, które obiecywał Jezus, a które nie nadeszło, można uznać za ideę głęboko umocowaną w Starym Testamencie;
--- chrześcijaństwo uznało starotestamentowy dekalog, który stał się jednym z filarów etyki chrześcijańskiej;
--- Święta Paschy i Piędziesiątnicy (nie chce mi si analizować kolejnych) zostały bez wątpienia adoptowane z judaizmu (niewątpliwie pod innymi nazwami i dostosowane do "wydarzeń" z NT);
--- chrzest chrześcijański ma swój pierwowzór w rytuale zanurzania dla odpuszczenia grzechów oraz i w rytualnych obmyciach z niewielkim znakiem zapytania postawionym przy obmyciach);
--- Żydowski sabat stał się chrześcijańską niedzielą (odpoczynek od pracy co siedem dni).
Tyle niech wystarczy.

Nowości w chrześcijaństwie w stosunku do judaizmu:
--- Trójca Święta - jedna z najważniejszych nowości i jeden z najważniejszych wyróżników chrześcijaństwa (wspomniałem wyżej);
--- uczynienie żydowskiego/chrześcijańskiego Mesjasza Synem Bożym;
--- Chrystus chrześcijański wyraźnie różni się od Mesjasza judaizmu (Chrystus nie jest zwycięski w rozumieniu judaizmu, ale zwyciężył śmierć, Chrystus staje się Synem Bożym, czyli de facto Bogiem;
--- Chrystus nie zasiada na ziemskim tronie Dawida, ale na niebiańskim tronie po prawicy Boga-Ojca.

Ad. 4) Na ten temat napisałem co nieco w punkcie Ad. 2) z wyraźnym zastrzeżeniem, że sformułowanie "Chrześcijaństwo jest religią Żydowską" jest z mojej strony użyte świadomie prowokacyjnie.
Nawiasem mówiąc, czytałem wiele lat temu książkę znakomitego znawcy chrześcijaństwa i zwojów z Qumran, Dawida Flussera, zatytułowaną Chrześcijaństwo religią żydowską. Niewiele z niej pamiętam a problem "tożsamości" chrześcijaństwa nie leży w centrum moich zainteresowań (może co najwyżej na dość dalekich obrzeżach).

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

>>>W moim rozumieniu Paweł też nie myślał o założeniu nowej religii, lecz jedynie ponadnarodowego ruchu wyznawców Jezusa, którego uważał za Syna Bożego, żydowskiego Mesjasza i Pana (trzy tytuły Jezusa), przy czym te dwa pierwsze tytuły rozumiał zdecydowanie inaczej, niż rozumieją je współcześni chrześcijanie. Oczywiście Paweł stawiał pewien warunek nowo pozyskanym wyznawcom Jezusa, a mianowicie taki, że staną się najpierw Żydami (nie żydami). To temat obszerny, a ja piszę wielkimi skrótami, wręcz tylko hasłami. Na więcej, trudno mi będzie znaleźć wolny czas.
>Nie wiem, na czym miałoby polegać stawanie się Żydem nie będącym żydem. Stanowisko św. Pawła polegało, wydaje mi się, na tym, że wyznawcy Chrystusa nie muszą być żydami. Nie obowiązuje ich przecież ani obrzezanie, ani żydowskie przepisy rytualne co do czystości.

W tym zagadnieniu nie wszystko jest jednoznaczne.
Tak, Paweł sprzeciwiał się obrzezaniu nowo pozyskanych spośród pogan, lecz nie był przeciwnikiem obrzezania, bo własnoręcznie obrzezał Tymoteusza (zob. Dz 16, 3) i sam też był obrzezany, co często podkreślał.
Według Pawła poganin staje się chrześcijaninem nie przez obrzezanie i wypełnianie całego Prawa, lecz przez słuchanie ewangelii (dobrej nowiny), wiarę i otrzymanie (przyjęcie) Ducha Świętego:
Chcę dowiedzieć się od was tego jednego: Czy przez uczynki zakonu otrzymaliście Ducha, czy przez słuchanie z wiarą? (Ga 3, 2 i nast.);
A oświadczam raz jeszcze każdemu człowiekowi, który daje się obrzezać, że powinien cały zakon wypełnić. [...] Bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości (Ga 5, 3.6).

Jak według Pawła poganin miał stać się Żydem? W tym miejscu muszę się przyznać - przychodzi mi to bez większego problemu - do nieścisłości, którą przez nieuwagę czy też rozkojarzenie popełniłem. Niewłaściwe jest stwierdzenie, że poganie mają "stać się Żydami", choć nie jest to zbyt daleko od stwierdzenia poprawnego, które brzmi: "powinni uznać fakt (czy też zaakceptować), że należą już do ludu Izraela, przez Jezusa Chrystusa który zjednoczył Żydów i pogan i pojednał ich z Bogiem ", czyli "stają się Żydami nie przez pochodzenie etniczne, ale przez sam tylko fakt 'przynależności' do Chrystusa". Ta nie ścisło≤ść nie powinna mi się przytrafić, ale się przytrafiła.

Oto część tylko wypowiedzi Pawła, które to potwierdzają:
--- Jeśli zaś niektóre z gałęzi zostały odłamane, a ty, będąc gałązką z dzikiego drzewa oliwnego, zostałeś na ich miejsce wszczepiony i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłuszczu oliwnego, To nie wynoś się nad gałęzie; a jeśli się chełpisz, to pamiętaj, że nie ty dźwigasz korzeń, lecz korzeń ciebie (Rz 11, 17-18).
Zrozumienie tych słów nie przysparza trudności. Paweł przedstawia tu lud Izraela jako szlachetne drzewo oliwkowe. Z drzewa tego odłamały się niektóre gałęzie, co oznacza, że jakaś część Żydów, nie uwierzyła w Jezusa. Poganie, którzy uwierzyli w Jezusa symbolizowani się jako gałęzie z dzikiego drzewa oliwnego, które wszczepiły się, czy też zostały wszczepione do drzewa w miejsce ułamanych gałęzi, co oznacza, że stali się jakoby częścią ludu Izraela. Słowa "to nie wynoś się nad gałęzie" bo "nie ty dźwigasz korzeń, lecz korzeń dźwiga ciebie" rozumiem jako przestrogę skierowaną do pogan, by nie wywyższali się ponad Żydów.
--- Albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa. [...] A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy (Ga 3, 26.29). "Jesteście potomkami Abrahama" - czyli jesteście Żydami.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

Ciąg dalszy wypowiedzi www.racjonalista.pl/forum.php/s,963888#w964033

Jak zatem rozumieć stanowisko Pawła? Moim zdaniem według Pawła chrześcijanie pozyskani spośród pogan nie mieli czy też nie mogli uważać się za etnicznych Żydów, mieli jednak uznać, że przez Jezusa zostali włączeni do ludu Izraela z pewnymi konsekwencjami, tj. stali się współuczestnikami przyrzeczeń danych praojcu Abrahamowi oraz historii zbawienia ludu Izraela.

>Jezus też nie był, jak sądzę, dla niego "żydowskim Mesjaszem", kimś, kto wyzwoli Żydów, tylko kimś, kto wyzwoli całą ludzkość - wszystkich potomków Adama, Żydów i nie-Żydów - z grzechu pierworodnego. Wyzwolenie następuje właśnie przez wiarę, że Jezus jest Mesjaszem, nie przez jakąkolwiek drobiazgowość w wypełnianiu Starego Zakonu. Jeżeli to nie jest nową religią, co nią jest?

O tym, że chrześcijaństwo jest nową religią, ja doskonale wiem, i co nieco na ten temat w tym wątku napisałem.
Wszystko to, co Paweł uważał o Jezusie, co i kogo on wyzwoli a czego nie wyzwoli, to dość obszerny temat zasługujący na odrębny wątek. Jak będę miał dużo czasu wolnego i dobry humor - a o to w moim wieku coraz trudniej, to wątek taki założę i coś, mam nadzieję, że ciekawego, napiszę.
A na razie wystarczy.

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

Zgadzam się rzecz jasna ze wszystkimi cytatami i nie zamierzam z nimi polemizować, uważam jednak, że stawiasz sprawę na ostrzu noża. Było chyba tak, że pierwsi zwolennicy Jezusa - juz oni - zaczęli sobie uświadamiać, że wychodzą poza judaizm. Oczywiście, na początku chcieli w nim pozostać, ale wobec niechęci, z jaką spotykali się w synagogach, gdzie nauczali, że Jezus jest mesjaszem, uświadomili sobie różnice. Ci, którzy różnic tych nie zaakceptowali, odeszli; ci, którzy je uznali, rozwijali naukę Jezusa. Św. Paweł należał do tych drugich:

Dz, 18 "1 Potem opuścił Ateny i przybył do Koryntu. 2 Znalazł tam pewnego Żyda, imieniem Akwila, rodem z Pontu, który z żoną Pryscyllą przybył niedawno z Italii, ponieważ Klaudiusz wysiedlił z Rzymu wszystkich Żydów. Przyszedł do nich, 3 a ponieważ znał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i pracował; zajmowali się wyrobem namiotów. 4 A co szabat rozprawiał w synagodze i przekonywał tak Żydów, jak i Greków. 5 Kiedy Sylas i Tymoteusz przyszli z Macedonii, Paweł oddał się wyłącznie nauczaniu i udowadniał Żydom, że Jezus jest Mesjaszem. 6 A kiedy się sprzeciwiali i bluźnili, otrząsnął swe szaty i powiedział do nich: «Krew wasza na waszą głowę, jam nie winien. Od tej chwili pójdę do pogan»".

Fakt, że już w czasach św. Pawła zakładano gminy chrześcijańskie i że przyjmowano do nich bez konieczności obrzezania, a pod warunkiem chrztu, świadczy, że była to nowa religia - już wtedy.

Ga, 3 "23 Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do objawienia się wiary. 24 Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, [który miał prowadzić] ku Chrystusowi, abyśmy z wiary uzyskali usprawiedliwienie. 25 Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy 26 Wszyscy bowiem dzięki tej wierze jesteście synami Bożymi - w Chrystusie Jezusie. 27 Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. 28 Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie. 29 Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama i zgodnie z obietnicą - dziedzicami."

Św. Paweł był nie tylko Żydem (i byłym faryzeuszem), ale także człowiekiem, który otrzymał w Tarsie wykształcenie filozoficzne. Znał filozofię stoicką, głoszącą kosmopolityzm. I to chyba on dokonał uniwersalizacji chrześcijaństwa, tak iż przestało być sektą żydowską. I było to rozważne posunięcie, inaczej chrześcijaństwo z czasem obumarłoby jak inne ówczesne sekty, które dziś są tylko przypisem do historii chrześcijaństwa. Moim zdaniem wzorca dla chrześcijaństwa dostarczyła oprócz tego działalność Aleksandra Macedońskiego i jego synkretyzm religijny.

Cite:

---------------------

AteistoZNazaretu - zaintrygowała mnie treść Twojej stopki.

O ile trafnie dywaguję, sentencje tam zawartą można rozumieć następująco:

Chrześcijaństwo jest skrajnym rozwinięciem żydowskiej tradycji religijnej i moralnej. Nie tylko przejęło jej podstawowe idee, ale jeszcze bardziej je rozwinęło i przekształciło.

A co Nietzschego to o ile mi wiadomo, zarzucał On Chrześcijaństwu między innymi

• Odwrócenie wartości: słabość, pokora i cierpienie zostały podniesione do rangi cnót.

• Negacja życia: chrześcijaństwo miało, jego zdaniem, osłabiać afirmację życia, siły i naturalnych instynktów.

• Moralność resentymentu: wartości chrześcijańskie miały być wyrazem buntu słabych przeciwko silnym.

• Kontynuacja tradycji judaistycznej: chrześcijaństwo przejęło i rozwinęło pewne mechanizmy moralne, które Nietzsche krytykował już w judaizmie.



.





.


S pozdravem, Cienki Lolek

---

A poszczęści mnie Bóg z tym Kawalerem sławę mołojecką odzyskać, tak i Waćpana jeszcze potem na szabelki poproszę.

>Cite:

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche

>AteistoZNazaretu - zaintrygowała mnie treść Twojej stopki.
>O ile trafnie dywaguję, sentencje tam zawartą można rozumieć następująco:
>Chrześcijaństwo jest skrajnym rozwinięciem żydowskiej tradycji religijnej i moralnej. Nie tylko przejęło jej podstawowe idee, ale jeszcze bardziej je rozwinęło i przekształciło.
>A co Nietzschego to o ile mi wiadomo, zarzucał On Chrześcijaństwu między innymi
>• Odwrócenie wartości: słabość, pokora i cierpienie zostały podniesione do rangi cnót.
>• Negacja życia: chrześcijaństwo miało, jego zdaniem, osłabiać afirmację życia, siły i naturalnych instynktów.
>• Moralność resentymentu: wartości chrześcijańskie miały być wyrazem buntu słabych przeciwko silnym.
>• Kontynuacja tradycji judaistycznej: chrześcijaństwo przejęło i rozwinęło pewne mechanizmy moralne, które Nietzsche krytykował już w judaizmie.

Zgoda. Od siebie dodam kilka zdań na temat chrześcijańskiego kłamstwa po trzykroć, a może jeszcze większego, od kłamstwa judaizmu..

W moim przekonaniu - a nie jestem tu osamotniony - chrześcijaństwo jest jednym z największych kłamstw w historii ludzkości - o ile nie największym - przy czym słowo "kłamstwo" jest jednym z najłagodniejszych, które mógłbym użyć w tym miejscu. Jednym z największych nie tylko z uwagi na wielkość owych kłamstw, na które składają się zwyczajne nieprawdy i rzeczy niemożliwe do zaistnienia, na których chrześcijaństwo się opiera, na których zbudowało swoją potęgę i które z całą powagą głosi, ale również dlatego, że kłamstwu temu uległo około 2,3 miliarda ludzi (około 30 do 32 procent ogólnej populacji).

Wymienię tylko te najważniejsze:
--- Jezus nie był synem wiecznej dziewicy, która poczęła bez udziału mężczyzny, lecz z wydatną rolą jakiejś boskiej istoty zwanej Duchem Świętym;
--- do maleńkiego Jezuska żadna gwiazda betlejemska nie przyprowadziła trzech mędrców, bo to naiwna bajeczka;
--- Jezus nie chodził po wodzie i nie uciszał fal wezbranego morza, nie uzdrawiał chorych przez wypędzanie z nich demonów, czy też zwilżanie oczu niewidomego własnymi ślinami, bo to jest tak nieprawdopodobne, że aż śmieszne;
--- nie wskrzeszał również zmarłych, bo to rzecz niemożliwa do potęgi n-tej;
--- nie był ani Bogiem ani Synem Bożym, co w jakimś sensie na jedno wychodzi, nie był żadną z trzech osób Trójcy, bo "trzy" w żaden sposób nie równa się "jeden" a jeden Bóg to nie jest trzech Bogów; dodam, że pojęcie Syna Bożego współcześni Jezusowi rozumieli zupełnie inaczej, niż rozumieją to współcześni chrześcijanie dzięki wydatnej pomocy katolickiego kleru;
--- nie był też Mesjaszem, czyli Chrystusem wyczekiwanym przez Żydów od kilku wieków, bo w najmniejszym nawet stopniu nie spełniał wymagań, którym powinien sprostać żydowski Pomazaniec;
--- jego śmierć na krzyżu - bez wątpienia historyczna - nie miała żadnego związku z Bogiem (inaczej: Bóg nie zaplanował śmierci Jezusa na krzyżu);
--- śmiercią na krzyżu nie zbawił ludzkości: nie wybawił jej od zmazy grzechu pierworodnego i innych grzechów na dodatek (innymi słowy: śmierć na krzyżu nie miała żadnego znaczenia zbawczego, czyli nie zapewniała ludzkości, albo przynajmniej jakiejś jej części, wiecznego zbawienia i wiecznego życia po śmierci);
--- w chwili jego śmierci nie zaistniały na ziemi, ani choćby tylko w Jerozolimie, żadne nadzwyczajne zjawiska, bo prawa przyrody są takie same w każdym miejscu nie tylko naszej Ziemi;
--- nie zmartwychwstał, a po zmartwychwstaniu nie ukazywał się współczesnym, których ilość - różnie podawana przez ewangelistów i Pawła - jest niemożliwa do ustalenia;
--- zmartwychwstały nie udał się też do nieba, ani nawet nie został do niego wzięty i nikt z apostołów nie obserwował jego wznoszenia się do nieba (notabene - do nieba, czyli gdzie dokładnie).

Oto obraz tego kłamstwa, zapewne niekompletny, a właściwie licznych kłamstw, obraz nieszczerości i obłudy tych przynajmniej spośród osób duchownych, które doskonale zdają sobie z tego sprawę.

Ale cieniem na chrześcijaństwie kładą się nie tylko kłamstwa, które wymieniłem powyżej, Chrześcijaństwo to również rzucająca się w oczy ze wszystkich stron jaskrawa sprzeczność między głoszoną i wywyższaną etyką chrześcijańską, ponoć transcendentną, a czynami Kościoła. Inaczej mówiąc, chrześcijaństwo obciążone jest trudną do zliczenia ilością zbrodni popełnionych przez wiele wieków, bodaj to zawsze z woli Boga oraz w imię Jezusa i dla jego chwały.
Mam tu na myśli zbrodnie popełniane w kilku przypadkach w setkach tysięcy i więcej ofiar ludzkich, oraz nie tak krwawe, jak przykładowo:
--- inkwizycja zwana - o zgrozo - świętą i konkwista, jak przykładowo masakra ludności podczas zdobywania Jerozolimy w 1099 roku lub inkwizycja hiszpańska;
--- palenie na stosie i odcinanie głów czarownicom, przeróżnym innowiercom i ludziom inaczej myślącym;
--- zbrodnie popełniane ma albigensach, templariuszach i ludności katarskiej, a także prześladowania Waldensów i Hugenotów;
--- zbrodnie na Żydach (ogólnie: wielowiekowe prześladowanie Żydów);
--- przymusowe chrystianizacje (ludów słowiańskich, nadbałtyckich i Prusów);
--- wojna trzydziestoletnia i udział w niej Kościołą katolickiego i Kościołów protestanckich.
Zdaję sobie doskonale sprawę, że Kościół nie był w wielu przypadkach osamotniony i nie zawsze bł decydującą siłą sprawczą.

O ironio! Kościół, który popełnił tyle zbrodni w przeciągu kilkunastu wieków, a przecież nie wszystkie wymieniłem, ma odwagę wywyższać ponad inne swoją etykę ponoć transcendentną, a także wszem i wobec oświadczać, że jest jedyną drogą do prawdy i zbawienia!

---

Chrześcijanin, owa ultima ratio kłamstwa, to Żyd w dwójnasób - a nawet po trzykroć - Fryderyk Nietzsche
(źródło cytatu: Karlheinz Deschner, I znowu zapiał kur, tom I, s. 45).

Cite:
------------------
AteistoZNazaretu😊 - wybacz proszę ale to co piszesz w kwestii przekazu Kościoła Katolickiego nt Jezusa, Jego życia etc to

(zarówno wersja "tak było" jak i wersja "tak nie było")

jest dla mnie równie wiarygodna (a raczej: "niewiarygodna") jak dowolne przekazy "archeologiczne" na temat tego co było 2 tysiące lat temu.

Przekazy tego typu to dla mnie "pierwsza ścisła nauka zaraz po wróżbiarstwie".

Utworzyłem nawet wątek na ten temat
"Relatywność racjonalizmu i wszystko płynie."
www.racjon(*)m.php/s,957696#google_vignette

😊

.


.


Cite:
-------------------
Tu w bardzo dużym stopniu zgadzam się z Twoim spojrzeniem.




.


S pozdravem, Cienki Lolek

---

A poszczęści mnie Bóg z tym Kawalerem sławę mołojecką odzyskać, tak i Waćpana jeszcze potem na szabelki poproszę.
Proście, a ...... będziecie prosić.