>Kilka dni temu zapytałam mamę, czy złożyłaby mnie w ofierze Bogu, gdyby On ją o to poprosił. >Początkowo zawahała się i stwierdziła, że jej Bóg o nic takiego by nie poprosił. >Nadal drążyłam temat, aż w końcu odpowiedziała bardzo krótko: "tak". >Potem zaczęła rozwijać swoją myśl, przekonując, że Bóg nigdy by o coś takiego nie poprosił. >Nawet nie słuchałam tego, co mówiła dalej. Myślałam tylko o tym, jak można zrobić coś takiego >własnej córce. Przywoływałam w pamięci wszystkie chwile, w których okazywała mi miłość, ale wszystko >to legło w gruzach w momencie, gdy wypowiedziała to jedno słowo. >Powiedziałam "dobrze", wyszłam i przez godzinę płakałam w swoim pokoju.
Pisarczykowie piszący targumy i na ich podstawie piszący późniejsze tłumaczenia na koine, łacinę i inne języki dokonali dosłownego przekładu. Taki przekład jednak nie oddaje sedna i ukrytego przesłania tekstu. Tradycją narodów Bliskiego Wschodu jest mowa zawierająca wiele przenośni, porównań i alegorii, a w tekstach pisanych jest to niemal obowiązkową zasadą. Grecy, łaciniacy i od nich inne narody przyjęły powszechną interpretację, która niemal zawsze jest wynikiem błędów poznawczych wynikających z różnic kulturowych. Ofiarowanie Bogu jest powszechnie znane z opowieści o Avrahamie i Ichaaku. Ojciec na polecenie Boga miał złożyć syna w ofierze tak jak składano ofiary ze zwierząt. Właściwy sens tego opowiadania jest jednak inny - Ojciec na polecenie Boga miał poświęcić Ichaaka EDUKACJI(po hebrajsku 'eduk' co dosłownie znaczy upobożnianie). Edukacja inaczej to uczłowieczanie - czynienie rozumnym i piśmiennym, wiąże się zawsze z 'zabiciem' w edukowanym jego zwierzęcej natury. To dlatego Ichaak został WYBRANY i WYBRANI zostali jego potomkowie -> stąd określenie, że Żydzi są narodem wybranym, samo imię Ichaak znaczy dosłownie uśmiechnięty - absurdalne jest aby człowiek którego ojciec chce uczynić rozumnym miał się martwić i smucić.
Najważniejszym świętem w Islamie jest Święto Ofiarowania (syna do nauki). Jak wiemy z historii potomkowie Ismaela musieli czekać stulecia na Muhammada i jego naukę w języku arabskim. Po drodze między Ichakiem, a potomkami Ismaela zostały napisane ewangelie Chrześcijaństwa, ale ta religia obca kulturowo tradycji bliskowschodniej(tak hebrajskiej jak i arabskiej) zna tylko jedną interpretację Tory, Jezus to tylko postać literacka wymyślona przez greckich i łaciniackich okupantów ziemi Izraela - gdyby Jezus był postacią historyczną i był Żydem wiedziałby o tym czego chciał Bóg od Avrahama domagając się 'ofiarowania syna'.
|