Zdjęcie z JWST:
pbs.twimg.(*)WIAAKe4y?format=jpg&name=large

Wszystko co najważniejsze dzieje się między grotami zielonych strzałek.

Sama protogwiazda ukryta jest w "szyi" tej klepsydry.
Oglądany z boku dysk protoplanetarny jest widoczny jako ciemna linia na środku szyi.
Światło protogwiazdy wycieka powyżej i poniżej tego dysku, rozświetlając wnęki w otaczającym gazie i pyle.

L1527 jest uważana za protogwiazdę klasy 0, najwcześniejszy etap formowania się gwiazd.
Protogwiazdy takie jak te, które wciąż są zamknięte w ciemnym obłoku pyłu i gazu, mają przed sobą długą drogę, zanim staną się pełnoprawnymi gwiazdami.
L1527 nie generuje jeszcze własnej energii poprzez fuzję jądrową wodoru, co jest istotną cechą gwiazd.
Jej kształt, choć w większości sferyczny, jest również niestabilny, przyjmując postać małej, gorącej i spuchniętej grudki gazu gdzieś pomiędzy 20 a 40% masy naszego Słońca.

Gdy protogwiazda nadal gromadzi masę, jej jądro stopniowo się kompresuje i zbliża do stabilnej fuzji jądrowej.
Scena pokazana na tym zdjęciu pokazuje, że L1527 właśnie to robi.
Otaczający obłok molekularny składa się z gęstego pyłu i gazu przyciąganych do centrum, gdzie znajduje się protogwiazda.
Gdy materiał wpada do środka, kręci się spiralnie wokół centrum.
Tworzy to gęsty dysk materii, znany jako dysk akrecyjny, który zasila materię protogwiazdą.
Gdy zyska więcej masy i skompresuje się dalej, temperatura rdzenia wzrośnie, ostatecznie osiągając próg rozpoczęcia fuzji jądrowej.

Dysk, widoczny na zdjęciu jako ciemny pas przed jasnym centrum, jest mniej więcej wielkości naszego Układu Słonecznego.
Biorąc pod uwagę gęstość, nie jest niczym niezwykłym, że większość tego materiału zlepia się razem - dając też początki planetom.

Ten widok L1527 daje nam wyobrażenie jak wyglądało nasze Słońce i Układ Słoneczny w powijakach.

www.nasa.g(*)ry-hourglass-as-new-star-forms

Takie efekty (w podczerwieni) zapewnia to wielkie lustro główne, nad którym widzimy ludzi w maseczkach.

www.nasa.g(*)b-space-telescope-inspired-art

Siema
_
Wszystkie wszechświaty są wieczne