Jeden z moich profesorów powiedział, że ze względów religijnych może jeść tylko między 12:00 a 13:00 (co oznacza, że ​​nie może w tym czasie pracować z nami w laboratorium). A teraz ciekawi mnie, z jakiej religii to jest?

Czy mylę się, jeśli powiem, że w przeszłości religia była wykorzystywana jako sposób na nakłonienie ludzi o różnych kulturach i wyznających różne wartości do porozumienia w sprawie zestawu wartości danej religii? Weźmy na przykład Shinto. Prehistoryczna Japonia była wypełniona ludźmi o różnych kulturach i praktykach kulturowych (nadal jest) i byli oni podzieleni, aż shinto rozprzestrzeniło się na wszystkich i w pewnym sensie zjednoczyli się w jednym systemie wierzeń i stali się ludźmi nihon (wiem, że historia Japonii jest bardziej bardziej skomplikowane), ale tak, zawsze wierzyłem, że religia stanowi rdzeń. Pytam tutaj, czy ktoś wierzy w to samo, bo nie mogłem znaleźć opinii na ten temat gdzie indziej

Zoroastrianizm ma Ahura Mazdę (Dobro) i Ahrimana (Zło), którzy są równie potężni i żaden nie obezwładnia drugiego. (Różne od relacji Bóg-Szatan)

Wicca ma Najwyższego Boga i Boską Kobiecość, którzy równoważą się wzajemnie i wspólnie tworzą naturę. (Żaden z nich nie jest zły)

Który z nich jest dualistyczny?

Jeśli Bóg wie wszystko, to Bóg wie, kto pójdzie do nieba, a kto do piekła. Dlaczego nie pominąć życia i po prostu nie zwrócić się od razu ku sprawiedliwości? A skoro już o tym mowa, po co tworzyć ludzi, którzy w ogóle idą do piekła?

Biały amerykański ateista. Na zewnątrz jest 41° (106 jednostek wolności), a ja ociekam koszulkami z bojówek. Widzę, jak spacerujesz i mówię: „To po prostu rozsądny strój na gorący klimat”. Chcę tylko wiedzieć, jak ważne jest to dla religii i czy jest to równoznaczne z rysowaniem obraźliwych karykatur Mahometa przed zakupem.

moi rodzice nie są SUPER religijni, ale i tak nie lubią nikogo, kto nie jest chrześcijaninem. Z drugiej strony moi dziadkowie są niezwykle religijni i boję się, że mnie znienawidzą, jeśli kiedykolwiek zdobędę się na odwagę, aby im powiedzieć, że nie sądzę, że jestem chrześcijaninem.

Nie wiem, czy rzeczywiście zmuszają mnie do chrześcijaństwa, ale ostatnio tak się czuję. Boję się komukolwiek powiedzieć, że nie jestem chrześcijanką, bo nie chcę, żeby mnie ktoś zranił.

Bardzo starałem się wierzyć w Boga, ale z jakiegoś powodu mój umysł mi na to nie pozwalał. Czy to źle z mojej strony? Nie chcę, żeby moja rodzina mnie znienawidziła.

Chrześcijaństwo ma zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, podczas gdy islam ma cudowną naturę Koranu. Czy istnieją inne religie, w których opiera się to na jednym fakcie, a nie na systemie wierzeń lub systemie filozoficznym, który określa jego roszczenia do prawdy?

Fuera de su experiencia personal y su camino personal de fe, ¿qué evidencias encuentra de que su fe es verdadera, correcta o tiene y usa principios verdaderos?

Dicho de otra manera, supongo: ¿qué evidencias “seculares” respaldan que su fe sea verdadera o tenga la verdad?

Sé que no todas las religiones o personas religiosas se preocupan por esto, por lo que solo aquellos que sí lo hacen pueden responder, o usted puede responder independientemente de si cree que hay algunas.

Przez większość mojego życia byłem chrześcijaninem, przez kilka lat byłem także katolikiem i baptystą, po trudnym dzieciństwie i wielu niewysłuchanych modlitwach skłaniam się ku agnostycyzmowi. Jestem trochę nihilistycznym absurdem, który niestety stara się znaleźć sens w życiu, ponieważ kiedyś byłem bardzo szczęśliwą i dającą życie osobą. Chociaż nadal jestem empatyczny dla innych i mam „fomo”, zacząłem mieć myśli o reinkarnacji. Chociaż wydaje mi się, że reinkarnacja całkowicie neguje moje absurdalne poglądy i mam wrażenie, że czekam na kolejną okazję, aby „spróbować jeszcze raz”. Że może moje cierpienie tutaj przełoży się na coś pozytywnego w moim następnym życiu.

Cześć wszystkim. Jestem skrajnym ignorantem w kwestii religii i próbuję zrozumieć jej historyczne znaczenie. Czuję się przytłoczony geografią i harmonogramem tego wszystkiego i mam wrażenie, że ciągle otrzymuję sprzeczne informacje, jeśli chodzi o to, „kto zrobił to pierwszy”. Aspekt historyczny jest tym, co było frustrujące. każda pomoc jest bardzo doceniana.