> Na swoje usprawiedliwienie dodam, że to... oficjalna nazwa święta! <język>
Język kościoła jak i on cały
Nie to, że stary jest i zmurszały,
Lecz się w maksymę mądrą wpisuje
Co dwa tysiące lat funkcjonuje.
Aby postępu powstrzymać zamęt
Na samym końcu wlec się trza! Amen.
"I jako było na początku
Niechaj tak będzie - bez wyjątku!"
Przykład: prócz "bosych" - znanych ludowi
Są karmelici też - "trzewiczkowi".
I bożogrobcy, i zmartwychwstańce
Co brzmi dla ucha niczym kuksańce.
Jakieś dziwaczne: "inseminatio"
Znów "copulatio i penetratio".
A przecież, gdy się ludzie kochają
To też normalne - że się bzykają.
Lub zamiast szczerze: Ja rację mam!
Się mówi: Zaprawdę powiadam wam!
Zamiast: Psze Pana - do starca z gminu
Młodzian w sukience mówi - mój synu.
A przekonanych do pięknych idei
Ksiądz studzi słowem: miserere mei..
Miast prosto: tę dziewkę bym zniewolił,
Ksiądz mówi raczej: memento mori.
Ludzie od wieków tak nie gadają!
I tylko oni przy swoim trwają.
Tak kuriozalnych słów używanie
Śmiech wzbudza, albo politowanie.
Czy by nie można ze śmiechu zejść
Słysząc: azaliż mogę wejść?
Albo za język chcąc ciągnąc cię:
Prosiłby: Z sekretu - spuść na mnie się?
| 
