> Życzę panom z episkopatu udanego życia pozagrobowego, a póki co, obyście jak najszybciej >stracili posłuch w narodzie.

To drugie życzenie jest jak najbardziej dopuszczalne, nawet wskazane, jeżeli chodzi o pierwsze, pozostawia pewien niesmak, bo tak jakby trochę sugerowało szybkie opuszczenie tego świata?

>To drugie życzenie jest jak najbardziej dopuszczalne, nawet wskazane, jeżeli chodzi o pierwsze, pozostawia pewien niesmak, bo tak jakby trochę sugerowało szybkie opuszczenie tego świata?
Czyż może budzić niesmak więź między doczesnością a wiecznością?
Ewangelia nie lekceważy żadnej z tych rzeczywistości, pokazuje ich ciągłość i wzajemną zależność.
Amen
Nie mam szacunku dla tej organizacji i wielu jej zawodowych członków.
twitter.co(*)tatus/1382660041828925448?s=19

ale o co chodzi ??

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>ale o co chodzi ??
> Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć. św. Augustyn
Próbuję zrozumieć co może mieć w głowie ktoś dla kogo gość ze stopki jest wyrocznią, jakąkolwiek.
"Augustyn, jak opisuje Deschner, który najpierw, jak to sam przyznaje, "roztrwonił siłę" "na nierząd i prostytucję", później zwyczajnie odprawił kochankę, zaręczył się z osobą niepełnoletnią i jednocześnie wziął sobie nową metresę (okres między osiemnastym a trzydziestym pierwszym rokiem życia spędził w konkubinatach; miał nawet syna, Adeodatusa, które to imię znaczy: dar Boży!), później stanowczo odżegnywał się od "swędzenia żądzy" i był zawołanym chwalcą dziewictwa."
I właśnie ten to Augustyn jest "teologiem małżeństwa chrześcijańskiego".
Zrób wszystko by przeżyć to co twój idol ze stopki, być może jak on w końcu coś zrozumiesz. Tak to już w życiu jest, że są ludzie którzy udają mądrych jak już się skurwią. Ty ledwo się tym onanizujesz.

Dzieciństwo jest jedynym szczęśliwym okresem w życiu człowieka. Pięknie zaznaczono to w filmie "Obywatel Kane". Przed progiem dorosłości powinno się miłosiernie posłać każdemu młodemu człowiekowi kulkę w głowę. I to byłby humanitaryzm! Najlepiej byłoby się w ogóle nie narodzić, ale jeśli już tą tragedia się stała, to lepiej umrzeć młodo. Tak starożytni Grecy mawiali.

A propos księży. Zastanawiam się jak można kryć pedofilii, którzy odbierają dzieciom jedyny szczęśliwy czas, skazując je na spotęgowane cierpienie. Ale czemu się tutaj dziwić, wszak katolicyzm to religia cierpienia. Mickiewicz i Sienkiewicz pisali jeszcze o odkupieniu grzechów, o tym że nie wystarczy tylko rzec "żałuję". Liczą się czyny, nie słowa, a przynajmniej czyny stoją ponad słowami. Jednakże, czy w rzeczywistości tak się dzieje? Kościół sam się dobija, kłamstwa wychodzą na jaw. Związek przyczynowo-skutkowy, reakcja łańcuchowa. Pontyfikat JPII mocno się do tego przyczynił. Wzięto potężny kredyt zaufania, a jak przychodzi teraz do spłacania, to się wymigują. Ciekawe czy ludzie dadzą im kolejny kredyt... To kolejny przykład, że przyczyn upadku należy szukać w czasach świetności. Bo niby gdzie?