W trakcie debaty mającej za przedmiot makabryczne masakry popełnione przez ultranacjonalistów żydowskich na bezbronnej ludności palestyńskiej w 1948 roku - wyniknęła kwestia gwałtów na kobietach popełnionych przez Niemców na terenie Polski w trakcie działań wojennych i okupacji. Jakkolwiek oczywiście miały one miejsce, to jednak skalą i brutalnością nie mogą się one równać wyczynom Sowietów w tym względzie. Różnica bardzo istotna wynikała stąd, że władze niemieckie zwalczały proceder gwałtu tak ze względów rasowych jak i sanitarnych. Natomiast władze sowieckie, przeciwnie zachęcały do nich, traktując je jako formę odwetu na Niemcach. Apel o takie właśnie traktowanie kobiet wydał czołowy sowiecki propagandysta Armii czerwonej, Żyd Ilia Erenburg. Oczywiście na ziemiach polskich okupowanych przez Niemców wszystkie kobiety - także Polaki - były trofiejne dla sowieckich zwyrodnialców i doświadczały wielokrotnych gwałtów ze strony sowieckiej rozjuszonej tłuszczy.
Problem gwałtów jak wyżej istniał bardzo długo, takż epo zakończeniu działań wojennych. Podlinkowany materiał zawiera info o starciu oddziału wojska polskiego z Sowietami w Lesznie - którego powodem było najpewniej molestowanie kobiet ze strony Sowietów.
Zainteresowanych problemem - odsyłam do podlinkowanych materiałów.

pl.wikiped(*)‚ty_Armii_Czerwonej_w_Polsce


"Bez względu na narodowość

Choć największe nasilenie przemocy miało miejsce w pierwszych dwóch-trzech dniach po wkroczeniu Armii Czerwonej, gwałty bynajmniej nie ustały po przejściu frontu. Tym bardziej, że Górny Śląsk stał się zapleczem frontu i terenem stacjonowania wielotysięcznych jednostek Armii Czerwonej. Do gwałtów i napaści na kobiety dochodziło zresztą po obu stronach dawnej granicy polsko-niemieckiej. Sprawcami tych zajść byli żołnierze jednostek tyłowych, formacji NKWD, różnej maści maruderzy i dezerterzy, a w drugiej połowie 1945 r. czerwonoarmiści z jednostek powracających z głębi Niemiec do Związku Sowieckiego, kiedy eszelony z żołnierzami zatrzymywały się na postoje.

W połowie lutego 1945 r. pełnomocnik rządu na powiat rybnicki informował w sprawozdaniu, że w dalszym ciągu miały miejsce przypadki „masowego gwałcenia nieletnich i starszych” przez „pijanych żołnierzy Armii Czerwonej”. Tydzień później pisał do swoich przełożonych, że
„zagadnienie karygodnych wystąpień żołnierzy Czerwonej Armii w życiu obyczajowo – moralnym zostaje nadal aktualne i wymaga jak najszybszej likwidacji. Żołnierze ci dopuszczają się w niecny sposób ataków gwałtu na kobiety i nieletnie. Dowodem tego są gminy Gierałtowice, Dębieńsko, Wilcza i inne. Jaskrawym aktem zwyrodnienia jest zgwałcenie przez kilku żołnierzy po kolei 14 letniej [dziewczynki] w Wilczej. Stan tej dziewczynki, która leży w szpitalu jest ciężki. (… Większość kobiet i dziewcząt polskich jest wystraszona, boi się wychodzić na ulicę i czeka z dnia na dzień w nadziei, że stosunki te zostaną załatwione”.
Nie był to zresztą odosobniony przypadek. W sprawozdaniach władz terenowych, co jakiś czas pojawiały się informacje o gwałtach na nieletnich, a nawet na dzieciach.

Z sowietami nie byli sobie w stanie poradzić pracownicy polskiej administracji Starosta opolski informował na początkach lipca 1945 r., że

„coraz częściej występuje gwałcenie kobiet. W samej Dębieńskiej Kuźni zanotowano 268 gwałtów”.

Z kolei w sprawozdaniu Zarządu Miejskiego w Opolu z tego samego okresu czytamy, że

„coraz częściej dochodzą do naszej wiadomości informacje o faktach napadania i obchodzenia się w brutalny sposób z kobietami przez żołnierzy rosyjskich, działających w stanie pijanym. Interwencja MO kończy się w takich wypadkach niejednokrotnie pobiciem tych ostatnich. Ustawiczna obawa utraty życia utrzymuje ludność w ustawicznym stanie zdenerwowania i uniemożliwia jej powrót do życia normalnego”."

przystanek(*)c-Gehenna-gornoslaskich-k.html