>Nie, moim zdaniem nie brakuje Panu pojęcia w tym temacie. Jest Pan dobrze zorientowany o co chodzi, ale według mnie zbyt dużą wagę przywiązuje Pan do czynnika wartości. Owszem one są i pomagają ludziom regulować napięcie i rozładowywać je gdy zachodzi taka potrzeba, ale nie można twierdzić, że amerykański imperializm to uzasadniony w świetle prawa interwencjonizm światowego policjanta, który wie lepiej od innych co dla kogo jest dobre.

Ale ja i wielu ludzi na świecie, przynajmniej na zachodzie, wciąż w to wierzy, że tak właśnie jest. USA to policjant, który pilnuje porządku.

>Im państwo silniejsze tym silniejsza jest jego ekspansja na zewnątrz. Na pewnym poziomie mamy więc już do czynienia z mocarstwem, które ekspandując na zewnątrz uprawia imperializm. Automatycznie i równolegle mocarstwo takie tworzy uzasadnienie dla siebie swoich i innych dlaczego i po co robi to co robi, czyli np. interweniuje poza własnymi granicami. Na poziomie globalnym mamy więc do czynienia ze zderzeniem różnych imperializmów, w co wpisany jest cały świat. Oczywiście to zderzenie rodzi też współpracę, stąd np. umowy międzynarodowe. To, że jest broń jądrowa i to, że mocarstwa umówiły się na wspólne korygowanie poprzez wartości nie oznacza, że świat przestał być miejscem rywalizacji.

Spox. Dzięki za wyjaśnienie co rozumiesz pod pojęciem mocarstwo i imperializm.

>Moim zdaniem następuje po okresie odprężenia światowego wynikłego z rozpadu ZSRR proces natężenia i intensyfikacji napięć, które wynikają z kolei z odrodzenia się ekspansji Chin i Rosji oraz niektórych mniejszych aktorów życia międzynarodowego. Rewizjonizm kwestionuje korzystne dla USA i całego niemal zachodu status quo. Reakcją na to jest między innymi atak USA na Iran. Ten atak to pośrednie strategiczne uderzenie w Chiny. To również sygnał strategiczny dla reszty świata co kogo czeka gdy ktoś będzie dążył do pogłębiania rewizjonizmu którym kierują się Chiny i Rosja.

Czyli mamy status quo i rewizjonizm dążący do jego zmiany. To status quo w takim razie nie jest ładem liberalnym?

>Proszę zauważyć jeszcze jedną rzecz. Że po roku 1945, mimo, iż broń jądrowa i ład liberalny, to wojny i masakry były obecne w każdej dekadzie zimnej wojny. To były tzw. proxy wojny. Wojny zastępcze też odgrywają ważną rolę ponieważ umożliwiają rozładowanie napięcia strategicznego między najsilniejszymi ośrodkami władzy. Bez wojen proxy mielibyśmy prawdopodobnie jatkę za jatką, którą byłyby bezpośrednie wojny między mocarstwami, a więc wojny niemal zawsze światowe.

Tak to się zgadza, że były wojny i masakry. Czy to ma wg ciebie znaczyć że ład liberalny to przez to fasada o której byłeś łaskaw napisać wyżej?

>Dlatego według mnie niebagatelną rolę odgrywać powinna ONZ. Ze szczególnym uwzględnieniem jej rady bezpieczeństwa i członków stałych tejże rady, którzy dysponują prawem weta. Tutaj dokonałbym reformy polegającej na wpuszczeniu w to grono Indii.

Czyli możemy uznać ONZ za dziecko ładu liberalnego czy nie?

---

Skromnie przyjmować, spokojnie tracić - Marek Aureliusz