" To rozwiązanie zresztą
stało się powodem waśni w łonie Kościoła i oczywiście tzw. herezji,
których
wyznawcy jakże często nawoływali do powrotu do źródeł ewangelicznych
i czasów pierwotnej gminy, kwestionując prymat papieża, władzę biskupów,
ich
bogactwa i przywileje, a także niektóre dogmaty służące niejednokrotnie
tylko temu, by władzę utwierdzać. I tak aż do waldensów i husytów, arian
i luteranów."
Z tym zdaniem nie mogę się zgodzić. Spory między arianami, luteranami i husytami (z wyj.waldensów) z jednej, a KK z drugiej, były jedynie natury doktrynalnej (równość ojca z synem, sprzedaż odpustów, niepokalanie Marii - które wzięło swój początek podobnie jak wiele innych prawd wiary,[ grzech pierwotny, Piotrowa opoka] z błędnego tłumaczenia, w przypadku Marii starotestamentowego, Alma -. Za czasów Ariusza, biskup Rzymu nie wiedział jeszcze że Jezus wyznaczył mu taką wyróżniającą rolę. Ostatecznie mamy boga w trzech osobach dzięki najętym zbirom którzy pobili zwolenników arianizmu w czasie obrad synodalnych, ustalając po dziś dzień "prawdy wiary"  kochającego boga.