Cytowano, jak filozof Peter Van Inwagen powiedział: „Muszę przyznać, że jako filozof byłbybyś szaleńcem, wierząc w cokolwiek o ostatecznym znaczeniu na podstawie argumentu filozoficznego”.

Było mi trochę smutno, gdy to usłyszałem. Osobiście próbowałem studiować argumenty filozoficzne, aby sformułować pewne przekonania dotyczące najważniejszych kwestii życia. Ale teraz widzę, jak zawodowy filozof sugeruje, że jest to ryzykowne, i zastanawiam się, czy ma rację?

Wydaje się, że w przypadku wielu kwestii o ostatecznym znaczeniu argumenty filozoficzne wydają się być jedynym rodzajem dowodów, jakie mamy. Zastanawiam się więc, jak inaczej mamy formułować przekonania na temat tak ważnych kwestii?

Proszę o wyrozumiałość, ponieważ jestem całkiem nowy w filozofii.

Czy psychopaci pozbawieni emocji lub z podświadomością mówiącą im różnicę między dobrem a złem obaliliby pogląd, że moralność pochodzi od strony trzeciej, takiej jak Bóg? Biorąc pod uwagę, że psychopata może nauczyć się od rodziców dobra i zła społecznego, czy nie uczyniłoby to jego moralności subiektywną?

Proszę o wyrozumiałość, ponieważ jestem całkiem nowy w filozofii.

Czy psychopaci pozbawieni emocji lub z podświadomością mówiącą im różnicę między dobrem a złem obaliliby pogląd, że moralność pochodzi od strony trzeciej, takiej jak Bóg? Biorąc pod uwagę, że psychopata może nauczyć się od rodziców dobra i zła społecznego, czy nie uczyniłoby to jego moralności subiektywną?
10.0.0.0.1

Kiedyś istnieli ludzie, którzy wierzyli, że niewolnictwo jest jest dobre dla wszystkich, dla Panów i dla niewolników. Ci wierzący ludzie pochodzili zarówno od Panów jak i od niewolników. Wielu z nich walczyło, zabijało i ginęło za niewolnictwo wierząc, że walczą w obronie dobra ze złem. Potem, niewolnicy, zwierzęta, małpy, podludzie stali się ludźmi i świat się nie zawalił ani ludzkość nie wyginęła wbrew wierze tych ludzi.

Współcześnie istnieją ludzie, którzy wierzą, że lepiej dla wszystkich jest gdy robol nic nie wie i nic nie rozumie z finansów firmy, w której pracuje. Wierzą w to zarówno ludzie pochodzący od właścicieli jak i ludzie pochodzący od roboli. Na pewno znaleźliby się ludzie, którzy w obronie tej niewiedzy pójdą na wojnę wierząc, że zginą w walce ze złem w obronie dobra.

Ci sami ludzie wierzą, że dobra jest demokracja. Widzą państwo jak firmę, w której są robolami i chcą wiedzieć wszystko o jej finansach i chcą nią rządzić. Tym ludziom nie przeszkadza dysonans pomiędzy demokracją w państwie i brakiem demokracji w prywatnej firmie, uzasadniają sobie w umyśle, że to konieczne, że to jedyne wyjście, że bez tego świat zawali się i ludzkość wyginie.

Dlaczego robol ma nie wiedzieć o finansach firmy?

Mam jeszcze inne pytania.

Co ideologia robi z ludzkim mózgiem?
Dlaczego 99,99% ludzkości nie podobają się moje wywody?

Witam. Mam pytanie jaką książkę wybrać dla studenta kierunku nie filozoficznego, ale z przedmiotem o nazwie filozofia. Na razie doszliśmy do Arystotelesa i myślę czy można by było coś łatwego w czytaniu kupić co by uzupełniało wiedzę. Myślałam nad Lekcją Filozofii Henela lub czegoś co ma taką prostą formę, bo to na początek.

Czytam o Heglowskiej koncepcji wolności woli w Elements of the Philosophy of Right, ale natknąłem się na jego koncepcję indywidualności, którą trudno mi zrozumieć ze względu na odniesienie do Encyklopedii nauk filozoficznych. Przewiduje, że nie mówi się o indywidualności w sensie jedności, ale "o samym pojęciu". Chcę zrozumieć więcej. Dzięki.
10.0.0.0.1 192.168.1.254

Pytanie brzmi czy możliwa jest egzystencja świadomości w jakiejś nie materialnej formie poza ciałem gdy ono już umrze ?
Choć zagadnienie to "nosi znamiona powiązań z religią", dla mnie jest ono filozoficzne.
W czym rzecz ? Otóż materia czyli atomy ciała są w istocie jakąś formą pól energetycznych, posiadających masę i oddziałujących ze sobą co widzimy, czujemy itd. Ale hipotetycznie można założyć, że gdy świadomość jest wystarczająco silnie rozwinięta czyli jak głoszą mistycy osiągnie poziom absolutu/doskonałości - stanu bez skazy, to wtedy będzie ona w stanie po śmierci fizycznego ciała dalej trwać utrzymując w stabilnym stanie pola energetyczne czyli wirtualne cząstki bezmasowe ją tworzące. Nazywa się to "życiem wiecznym" czyli uniknięciem "drugiej śmierci" o której mówił Biblijny Jezus. Współcześni fizycy potwierdzają taką możliwość a mistycy dawno temu zapowiedzieli, że nadejdzie moment gdy religia i nauka znajdą punkt styczny.
Nie - nie obawiam się śmierci ani stanu niebytu/nieistnienia. Interesuje mnie ten fenomen czysto teoretycznie gdyż wydaje się być interesującą i atrakcyjną perspektywą rozwojową. Wyobraźmy sobie że ktoś uzyskuje ten stan istnienia i odtąd fizyczne ograniczenia ciała już go nie dotyczą. Jakież to daje możliwości poznawania kosmosu ? Czy to wogóle możliwe ? I w jaki sposób świadomość bez fizycznych zmysłów mogłaby widzieć czy słyszeć ?

Mam to podejrzenie z następującego powodu: wielu filozofów trzyma się przez długi czas pewnych raczej kontrowersyjnych stanowisk filozoficznych. Jeśli spojrzymy na to przez pryzmat statystyki, powinniśmy spodziewać się, że stanowiska filozoficzne większości filozofów powrócą w stronę stanowisk bardziej mainstreamowych (regresja w kierunku średniej), jeśli ich myśl ewoluuje w sposób naturalny. Zauważamy jednak, że większość filozofów pozostaje przy swoim stanowisku. Podejrzewam więc, że dzieje się tak dlatego, że te stanowiska – idee – są ich „dobrami”, od których zależy ich utrzymanie. Muszą pozostać przy swoich pierwotnych stanowiskach i ich bronić, ponieważ od tego zależy ich kariera. Zatem zasadniczo sprzedają swoje pomysły na rynku pomysłów. Być może niektórzy z nich prywatnie już w te idee nie wierzą, ale są to profesjonaliści, którzy w swoim zawodzie wykorzystują swój intelekt, aby wymyślić jak najlepsze argumenty na obronę tych idei, aby móc je dalej sprzedawać.

Czy jest w tym trochę prawdy, czy jestem zbyt cyniczny?

W felietonie www.youtube.com/watch?v=uK35ZRNAt5U Listek z Stuttgartu mówi złośliwie "Nie masz nic i jesteś szczęśliwy"
Czy w ogóle jest możliwe nic nie posiadać? Czy rzeczywiście da się wszystko pożyczyć, wynająć wyleasingować?

uważam że własność jest niewolnictwem (odwrotnie niż autor)
w raju nic nie mieliśmy

Witam, jestem studentką psychologii i pozostał mi rok do uzyskania dyplomu. Zawsze podobały mi się kursy filozofii, ale teraz, gdy zbliżam się do dyplomu, moje zajęcia są bardziej związane ze współczesną nauką i umiejętnościami praktycznymi. Chciałem wiedzieć, czy masz dla mnie jakieś rekomendacje z zakresu filozofii, czytałem klasyków i autorów ściśle związanych z historią psychologii (Sartre, Chomsky, Nietzsche itp.), ale chciałbym się w to zagłębić. Jeśli to możliwe, chętnie otrzymam rekomendacje, które nie są zbyt skomplikowane, a może nawet przyjemne w czytaniu. A jeśli masz jakieś rekomendacje dotyczące lektur z filozofii, które są bliskie mojej dziedzinie (psychologii), chętnie je też przyjmę. Z góry dziękuję!!